اصفهان ابوالحسن طاهر بن عرب بن ابراهیم باشد چهار رساله فارسی در این موضوع باقی است: «مفرده ابو عمرو» و «مفرده ابن عامر» و «مفرده حمزه» و «مفرده نافع». (الذریعه ج۸ ص۶۸ دیده شود). یکی از قاریان هفتگانه که قرائت او موضوع رسالههای جداگانه قرار گرفته عبدالله بن عامر بن یزید بن تمیم بن ربیعه تحصی است. کنیت او چنانکه در مقدمه این رساله یاد شده ابو عمران (یا عثمان یا نعیم یا علیم یا محمد یا موسی یا عبید) است و ابوعمران درستتر است. وی مدتی در زمان عبدالملک مروان قاضی دمشق و امام مسجد و پیشوای قاریان آن شهر بوده. او به سال ۲۱قزاده و در دمشق به روز عاشورا ۱۱۸ق مرده است. یکی از رسالهها که بهعنوان مفرده ابن عامر نوشته شده رساله مورد گفتگوی ماست. نگارنده آن نام خود را در دیباچه و خاتمه کتاب آورده است.
۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۲۳۲/۶
آغاز: مفرده [ه] امام ابن عامر. بسمله. الحمدلله رب العالمين ... يقول ... ابو موسى جعفر بن مكى بن جعفر الموصلی ... افرد في هذا الكتاب ... مذهب امام اهل الشام ... عبدالله بن عامر ... من الكتاب الموسوم بحرز الامانی و وجه التهانی المعروف نسبة بالشاطبية؛ انجام: غير ما تقدم و الله اعلم و احكم وقع الفراغ من تسطيره و تحريره و الحمدلله رب العالمين ... الطاهرين قال المصنف: تم تاليفها فى التاسع العشرين من شعبان المعظم سنة احدى و سبعمائة على يد ... ابى موسى جعفر بن مكى بن جعفر الموصلى ... و نعم الوكيل. تحريرا فى سابع صفر ... سنة اثنين و ثمانین و سبعمائة ... و سلم تسليما.
خط: نسخ، کا: منور بن منصور، تا: ۷ صفر ۷۸۲ق؛ در ۱۷۱ر جدول رموز قاریان دهگانه است؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج مذهب، ۳۴گ (۱۳۷پ-۱۷۰پ)، ۲۱سطر (۹×۱۵/۵)، اندازه: ۱۶×۲۴سم [ف: ۱۵-۴۱۶۹]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۰۵۹
آغاز: الحمد لله رب العالمين و صلى الله على سيدنا محمد النبی الامى، خاتم؛ انجام: و اتفقا على ضم الفاء. و هذا آخر المتفق عليه و المختلف فيه من مذهب عاصم و لم تذكر التكبير لانه مذهب غير عاصم قال المؤلف ... نجز المفردة بحمدالله ... في العاشر من شوال سنة خمس و ثمانين و ستماية في شيراز ...
خط: نستعلیق شکسته، کا: موسوی، محمد بن علی، تا: جمعه ۶ ذیقعده ۹۸۲ق، جا: کلکنده؛ مصحح؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج، ۳۳گ، اندازه: ۱۳×۱۸سم [ف: ۱-۲۱۷]
● مفرده ابن عامر / قرائت/ فارسی
mofrade-ye ebn-e ‘āmer
حافظ اصفهانی، محمد طاهر بن عرب، ۷۸۶ - ۸۷۵ ؟ قمری hāfez-e esfahānī, mohammad tāher ebn-e ‘arab (۱۳۸۵ - ۱۴۷۱)
در تجوید به روایت ابن عامر، با عنوانهای «فصل و باب»، به خواهش دوستان.
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۴۱۷/۱
آغاز: بسمله. الحمدلله الذی جعل القرآن العظیم لنا نوراً و اماما، وفقنا لحفظ حروفه ... و بعد چنین گوید فقیر ... طاهر الحافظ الاصفهانی؛ انجام: و بر مفتوح مانند ضرب وقف باسکان فقط جایز است، و نحویان وقف بردم (!) در منصوب و مفتوح نیز داشته اند.
خط: نسخ، کا: احمد بن فتح الله تمیمی، تا: ۹۸۸ق؛ کاغذ: ترمه کشمیری، جلد: میشن، ۳۱گ (۱ر-۳۱ر)، ۱۹سطر، اندازه: ۱۴/۲×۲۲/۴سم [ف: ۸-۳۴۷]
● مفرده ابن عامر / قرائت / فارسی
mofrade-ye ebn-e ‘āmer
قاری، محمد صادق بن محمد قاسم، ق ۱۲ قمری
qārī, mohammad sādeq ebn-e mohammad qāsem(-18c)
تاریخ تألیف: اواخر محرم ۱۰۹۶ق
رسالهای است در اصول قرائت ابوعمرو عبدالله بن عامر (بن یزید بن تمیم بن ربیعة بن عامر بن عبدالله بن عمران) یحصبی (- ۱۱۸ ق) که در دمشق وی از جمله تابعین و همراه ابو عمرو تنها دو عرب نژاد قراء سبعه بودند. وی از ابن ذکوان و هشام روایت کرده است. رساله مشتمل بر دوازده «باب» است: «الاستعاذه، البسمله، فی ذکر هاء الکنایه، المد و القصر، الهمزبین من کلمة، الوقف علی الهمزه، الوقف علی اواخر الکلم، الادغام و الاظهار، الامالة بین اللفظین، تفخیم اللام و الراء و ترقیقها، یاآت الاضافة، الیاآت المحذوفات».
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۰۴۶۷/۷
آغاز: غرض از عرض این ابواب محتویه بر اصول بسمع قبول ارباب بالصواب؛ انجام: و ابن ذکوان را در الکهف در فلا یسألنی دو وجه است در دو حال و الله اعلم بالصواب
خط: نسخ، کا: محمد جعفر بن محمد مؤمن اصفهانی، تا: دهه آخر صفر ۱۱۰۰ق؛ جلد: تیماج، ۱۰گ، ۱۴سطر، اندازه: ۱۲/۵×۱۹سم [ف: ۲۳-۱۵۳]
مفرده ابن کثیر ← راحت جان
● المفردة ابن کثیر / قرائت / عربی
al-mufrada ibni kaṯīr
ابوموسی موصلی، جعفر بن مکی، - ۷۱۱ قمری