و كان همدان لنا مقاماً ×× و الحمد کالمشک لها ختاما
خط: نسخ زیبا، بیکا، تا: ۱۲۵۷ق؛ سپس امضای حسینی حزین بروجردی ۱۳۵۸؛ جلد: تیماج، ۴۳گ (۱-۴۳)، ۱۵سطر (۷/۵×۱۴)، اندازه: ۱۳×۲۰/۵سم [ف: ۱۱-۸۹]
تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: ۳۵۸/۱
همان نسخه بالا [نشریه: ۷-۲۳۵]
۴. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۲۹۳۰/۵
آغاز و انجام: برابر
خط: شکسته نستعلیق معرب، کا: علی اکبر گروسی، تا: ربیع الاول ۱۲۷۰ق؛ جلد: میشن، ۵۱گ (۸۹ر-۱۳۹پ)، اندازه: ۱۴/۵×۲۱/۷سم [ف: ۶-۱۶۷]
۵. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۳۶۴/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: طبیب طهرانی، حسن بن علی، تا: ۱۲۷۰ق؛ جلد: تیماج، ۴۶گ (۲پ-۴۷ر)، ۱۵سطر (۷×۱۴)، اندازه: ۱۲×۱۹/۵سم [ف: ۱۱-۲۳۶۴]
۶. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۲۰۳۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: لنبی، ابراهیم بن احمد، تا: ۱۲۷۱ق؛ جلد: مقوایی، ۴۱گ، ۱۶سطر، اندازه: ۱۶×۲۰سم [ف: ۶-۳۷]
۷. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۲۹۴۰/۱-۱۵/۱۸۰
آغاز و انجام: برابر
خط: شکسته، نستعلیق، کا: محمد معین بن محمد رضی، تا: ۵ ربیع الثانی ۱۲۷۱ق؛ جلد: گالینگور، ۴۸گ، ۱۲-۱۷سطر، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف: ۸-۴۴۹۵]
۸. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۲۰۹۷/۷
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ معرب، کا: عبدالله ابن حاج محمد حسن ابن حاج عبدالله، تا: دهه سوم ربیعالثانی ۱۲۹۴ق؛ ۲۰گ (۴۱پ-۶۰پ)، اندازه: ۱۸×۲۲سم [ف: ۵-۴۲۲]
تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۲۴/۷-عکسی
اصل نسخه: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۲-۲۶۱]
۹. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۷۵۹۵
آغاز: بسمله، الحمد بكماله و صلواته على نبيه و آله ... ابياتها تساوى لالى الغاظ النفسيه المذكوره تعرف قدرها من استكشافك ماحظة عبارة العنوان ... (بعد از چند برگ) الحمدلله الحكيم الشافى و حافظ الانام بالالطاف مكفر الذات بال آلام؛ انجام: برابر
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳ [رایانه]
۱۰. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۴۹۹
آغاز: برابر؛ انجام: منها العجینی مولد السدد ×× ثم بتسديد المهيمن الصمد / فاحمدالله مصليا على ×× ختم الرسالة و آله العلى
خط: نسخ، کا: محمد علی بن غلام حسین، تا: ۱۳۰۵ق؛ مجدول؛ جلد: میشن، ۴۴گ، ۱۵سطر، اندازه: ۱۰/۸×۱۷/۸سم [ف: ۱-۵۲۵]
۱۱. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۵۰۷
آغاز: برابر؛ انجام: منها العجینی مولد السدد ×× ثم بتسديد المهيمن الصمد / فاحمدالله مصليا على ×× ختم الرسالة و آله العلى
خط: نسخ، کا: غلام حسین، بیتا؛ تملک ۱۳۲۵؛ جلد: میشن، ۶۶گ، ۱۰سطر، اندازه: ۹×۱۳/۵سم [ف: ۱-۵۲۶]
۱۲. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۱۷۱۹/۲-۱۰/۲۹
آغاز: برابر؛ انجام: قدمتم ما يسرلى ان انشئه ×× في عام ستة والف ومائة / بسال هزار وصد وشش قوام ×× بقزوین کشید این گهر درنظام ... / بعينيك لا تبصر الواحد ا ×× فلا تسقب الناظر الشاهدا
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج، ۱۴گ، اندازه: ۲۰/۵×۲۹/۵سم [ف: ۸-۴۴۹۵]
۱۳. قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۱۶۷۰/۳
تا بیت ۱۱۶۷ را دارد؛ بیکا، بیتا؛ ۱۹سطر، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۳-۱۱۴]
۱۴. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۶۵۶۶
خط: شکسته نستعلیق، بیکا، بیتا [الفبائی: -۵۴۳]
● مفرح (؟) نامه / شعر / فارسی
mofarrah (?) nāme
عطار، محمد بن ابراهیم، ۵۳۷؟ - ۶۲۷ ؟ قمری
‘attār, mohammad ebn-e ebrāhīm (1143 - 1230)
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۷۰۷/۴-ف
نسخه اصل: هامش ۳۱۸ دار الكتب المصرية ش ۲۳ تصوف فارسی؛ خط: نسخ، کا: بایزید ابراهیم تبریزی، تا: ۸۵۱ق؛ ۳۵ سطر (۱۷×۲۶) [فیلمها ف: ۱-۷۲۱]
● مفرح النفس / طب / عربی
mufariḥ-un nafs
ابن سحنون، عبدالوهاب بن احمد، - ۶۹۴ قمری
ebn-e sahnūn, ‘abd-ol-vahhāb ebn-e ahmad(- 1295)
مؤلف میگوید که به کتابهای پزشکی نگریستم و دارویی سودمند برای تفریح و لذت نفس ندیدم و کتاب «الادوية القلبية» ابن سینا هم بسنده نیست و این رساله را برای صاحب السيف و القلم ابوالحسن علی بن عمر بن قزل (قزیل) در ده «باب» ساختم (چلبی ۲: ۴۸۷): ۱. ذكر النفس و بعض احوالها؛ ۲. اللذة المكتسبة من طريق حاسة السمع الصبر (در اینجا از رنگها بحث شده و از رهگذر زیباشناسی سودمند است)؛ ۴. اللذة المكتسبة من طريق حاسة الشم (بویهای گوناگون در آن یاد شده است)؛ ۵. اللذة المكتسبة للنفس من طريق حاسة الذوق (مزههای گوناگون)؛ ۶. اللذة المكتسبة للنفس من طريق حاسة اللمس؛ ۷. اللذة المكتسبة للنفس من الواردات على البدن من داخله من الادوية المفرحة و المركبة (بترتيب تهجی)؛ ۸. اللذة المكتسبة