فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۳۰، ص ۸۰۹

۸۰۹ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۳۰
بسیاری است. [معان الحکمة، چاپ جامعه مدرسین قم ۶۰/۱] قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۵۲۰ آغاز: الحمد کله لله و الصلوة و السلام علی رسول الله ... اما بعد، چنین گوید گرفتار دام آمال ... که از بدو نشو و نما مشغول تحصیل علم در کاشان و اصفهان بوده؛ انجام: پس مختار سر پدر و پسر را با قدری زر جهة محمد حنفیه فرستاد، اللهم العن بنی امیة قاطبة ... خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۳۳۸ق؛ مصحح، محشی نیز به خط او؛ جلد: تیماج، ۲۰۰گ، ۱۲سطر (۱۰×۱۵)، اندازه: ۱۹×۲۲/۵سم [ف: ۳۴-۳۰۵] ● مفتاح رحمانی در تجوید قرآن / تجوید / فارسی meftāh-e rahmānī dar tajvīd-e qor’ān بنیانی، عبدالرحمن بن فقیه ابی الحسن bonyānī, ‘abd-or-rahmān ebn-e faqīh ab-el-hasan رساله مفصلی است در تجوید مشتمل برشانزده «باب» و «خاتمه» وهر باب شامل چند «فصل». قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۱۹۷۲-۱۱/۷۲ آغاز: حمد بی حد وثناء بی عد مرحکیمی را که مضغه زبان را قوه گویائی بخشیده واز جمله مخلوقات نوع انسان را؛ انجام: یا تاء انعمت را به عین ... یا باء المغضوب را بعین وصل کند یعنی ... یا تاء انعمت رابعین آمیزد تعلی گوید یا باء المغضوب از آغاز تا نیمه باب شانزدهم؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ ۱۲۶گ، ۱۱سطر، اندازه: ۱۵×۲۴سم [ف: ۸-۴۴۸۹] ● مفتاح الرحمة عند النکاح و النغمة / موسیقی / فارسی meftāh-or rahma ‘end-an nekāh va-n neqama قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۶۲۵/۱ کاتب = مؤلف، تا: ۱۳۵۰ق؛ قطع: جیبی [میراث شهاب: س۹ش۲-۴۰] مفتاح الرصد ← جامع بهادر خانی ● مفتاح الرمل / رمل / فارسی meftāh-or raml محمد حسین بن محمد علی بن محمد باقر mohammad hoseyn ebn-e mohammad ‘alī ebn-e mohammad bāqer قواعد علم رمل را از روی کتاب ابراهیم یزدی، به روشی ساده به جهت فرزندش محمد قاسم در دوازده «فصل» بیان کرده است: ۱. مجمل قواعد رمل؛ ۲.حکم مال و معاش؛ ۳. حرکات و غیره؛ ۴. ملک و مقام و غیره؛ ۵. احکامی چند؛ ۶. مرض و اسرار و غیره؛ ۷. رفقا و غیره؛ ۸ مواریث و غیر آن؛ ۹. احکام سفر؛ ۱۰. اعمال و غیر آن؛ ۱۱. احکام دیگر رمل؛ ۱۲. ماضی و مستقبل. آغاز: حمد بیشمار و ثنای لایحصی مر خالق جهان دارای را سزد که اشکال هفت زمین. انجام: اگر چه شرح هرگز بپایان نرسد هر چند که گفته شود. ۱. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: ۳۳۴ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: مقوایی، ۲۸۶ص، ۱۶سطر، اندازه: ۱۵×۲۳سم [ف: ۲-۷۰] ۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۴۷۰/۵ آغاز: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: مقوایی، ۶۹گ (۱۶۳ر-۲۳۱پ)، اندازه: ۱۶×۲۴سم [ف: ۱۲-۵۹] ● مفتاح الرموز / ریاضیات / فارسی meftāh-or romūz مازندرانی، محمود بن یوسف، ق۱۳ قمری māzandarānī, mahmūd ebn-e yūsof(- 19c) تاریخ تألیف: ۱۲۸۷ق نویسنده این رساله می‌گوید میرزا یوسف نامی(شاید میرزا یوسف خان مستشار الدوله باشد) که ظاهراً از مردان سیاست دوره ناصری بوده و فکری بس وقاد داشته است همواره در طلب آن بوده که رمزی برای مطالب مخفی و نامه‌های دولتی ترتیب دهد تا در صورت تحریر نامه‌ها به آن رمز چنان که آن نامه به دست ناکسی افتد از مطلب سر درنیاورد. این فکر همواره میرزا یوسف خانرا مشغول می‌داشته است تا آنکه شارژ دافر تفلیس می‌شود و برای آن نظر سابق خود دفتری می‌سازد و مفتاح رمزها را در آن نگاه می‌دارد و آن دفتر به نزد صاحبان قدرت می‌فرستد تا در صورت مکاتبه از آن رمزها استفاده کنند. من بنده نامه‌های با رمز را بدون وجود مفتاح می‌خواندم این خبر به میرزا یوسف خان رسید او به تعجب افتاد و گفت در صورت خواندن نامه رمزی که هنوز مفتاح آن دردست کس نیست من به این خواننده صداشرفی خواهم داد. آن نامه به دست من رسید و من آنرا خواندم میرزا یوسف خانرا خوش آمد و به قول خود وفا کرده و صد اشرفیم داد. بعد از آن بر آن شدم که مفتاح رمزی بنویسم و در آخر آن نامه رمزی را اضافه کنم.(عبدالله انوار) چاپ: دارالخلافه طهران، سنگی، ۱۳۲۰، وزیری، ۱۱۸+۱صص [نسخه‌های منزوی ۱۹۶؛ رجال ایران ۴۹۰/۴؛ فارسی مشار ۸۴۰ و ۱۴۶۹]
۸۰۹

گزارش اشکال یا پیشنهاد