اولیاء اسرار ولایت را؛ ۱۹. مرشد شناسی؛ ۲۰. تفسیر آیه نور؛ ۲۱. تحقیق رؤية النبى و اوصیائه فی المنام؛ ۲۲. تحقیق عالم مثال و اجساد مثالیه و رد قائلین بعد مهما؛ ۲۳. رؤیای حضرت فاطمه (س)؛ ۲۴. اختلاف مراتب نفوس؛ ۲۵. تطابق عوالم وجود؛ ۲۶. صادر اول؛ ۲۷. انسان؛ ۲۸. فی تحقیق وجود المهدی (ع) موجود الان اولا؛ ۲۹. تمیز مراتب الخواتيم الولاية؛ ۳۰. ذکر الحديث الذي يشربون الاولياء شراب المحبة؛ ۳۱. مجمل ریاضات ارباب الحقایق من العرفاء؛ ۳۲. تحقیق العشق و انواعه و فوایده؛ ۳۳. المحاسبة مع النفس؛ ۳۴. بیان السير و السلوک و مراتب السیر السالک و فی بیان المنامات و الواقعات و المراقبة؛ ۳۵. تحقیق الکشف و القلب و مجاهدة النفس؛ ۳۶. دليل على ان الاولياء يشاهدون الانوار بعين البصيره؛ ۳۷. فی بیان التوبة الاشتغال المريد بالذکر و العبادات بتلقين المرشد الکامل و فی بیان اطوار السبعة القلبيه. مؤلف، شاگرد محمد صادق آخوند پلی یاپلویی اردستانی است که مجلسی او را از اصفهان بیرون کرده بود و از او است رساله جعل در عرفان شیعی و در آن از مصارع طوسی و مصارع الحکماء شهرستانی یاد شده است و گرفته از عطار، غزالی، مولوی، ابن فارض، ابن عربی، ابن سینا، فخررازی، ابوالحسن خرقانی، شیخ بهائی، شیخ اردبیلی.
آغاز: الحمدلله الذی نجانا من العلوم الرسمية بنبيه و سقانا كأس المحبة من يد خليفته و اذاب قلوبنا بتجلیاته ... اما بعد، می گوید این فقیر الی الله و خاک رو به آستان مرشدم سید الشهداء علیه السلام عبدالرحیم بن محمد یونس دماوندی که این کتابی است مشتمل بر بعضی اسرار که در کتب و رسائل اکابر عرفا و حکما نیست
انجام: ان شاء الله که خدای تعالی جمیع سالکین را به هر مقام و منزلی که خود مقدر فرموده است برساند بمحمد و آله. ربنا لاتواخذنا ان نسینا او اخطانا ... والحمد لله رب العالمين و الصلاة و السلام علی محمد خاتم النبيين و آله الطاهرين، و الخلفاء الهادين المهديين الى يوم الدين.
چاپ: در منتخباتی از آثار حکمای الهی، ج ۳ (قم، دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۷۸ (چاپ دوم))، به تحقیق سید جلال الدین آشتیانی [نسخههای منزوی ۱۴۰۴؛ الذریعة ۳۱۶/۲۱؛ ریحانة الادب ۱: ۵۹؛ تذکرة القبور ۲۲؛ گاهنامه سال ۱۳۱۲ ص ۱۴۳ فهرستواره منزوی ۸۲۳/۸]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۸۴
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج، ۲۰۱گ، ۱۵سطر (۶×۱۲)، اندازه: ۱۱×۱۶سم [سنا: ف: ۱-۲۸۲]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۵۹۵۱
آغاز و انجام: برابر
خط: شکسته نستعلیق و نسخ، کا: محمد بن نورالدین محمد [اصفهانی]، تا: ۱۳ جمادی الثانی ۱۱۶۲ق، در حیات مؤلف، جا: کربلای معلی؛ مصحح، محشی با نشان «منه دام ظله ...» و جز آن؛ مهر: «عبده محمد بن مهدی بحرالعلوم الحسینی» (بیضوی)، «محمد بن مهدی بحر العلوم حسینی» (بیضوی)؛ جلد: مشمع، ۱۱۱گ، ۱۹سطر (۸×۱۸)، اندازه: ۱۳/۵×۲۳/۵سم [ف: ۴۰-۴۴۵]
۳. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۱۳۰۰
آغاز: برابر؛ انجام: و فی الحدیث شریف نبی یا ولی.
خط: نستعلیق مخلوط به شکسته، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: انجام؛ واقف: شیخ محمد صالح علامه حایری؛ جلد: مقوا، ۵۶گ، اندازه: ۱۴/۵×۱۶سم [ف: ۱۱-۳۹۶]
۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۳۷۲۴
آغاز: بسمله، روایت است از سلمان فارسی رضی الله عنه که گفت شخصی پیش امیر المؤمنین(ع) شکایت کرد که عمر هرجا یکی از شیعا تو میبیند زبان طعن و سفاهت میگشاید؛ انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: مقوایی مشکی، ۶۵گ، ۱۹سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۰/۵سم [ف: ۳۷-۲۵۰]
۵. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۹۱۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: محمد باقر حسینی، تا: ۱۲۴۳ق؛ واقف: نائینی؛ ۱۰۴گ، ۱۷سطر، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۴-۲۵۰]
۶. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۰۵۷/۴۹
آغاز و انجام: برابر
خط: شکسته نستعلیق، کا: حاج محمد زمان بن کلبعلی متطبب خراسانی، تا: سهشنبه ۸ رجب۱۲۵۶ق، جا: بار فروش؛ کاغذ: قورخانه، جلد: میشن، ۱۱گ (۷۸ر-۸۸پ)، اندازه: ۱۹×۲۳/۵سم [ف: ۷-۱۸۶]
۷. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۰۳۵
خط: نستعلیق شکسته، بیکا، تا: محرم۱۲۶۲ق؛ کتاب را در دفتر کتابخانه از حاجی محمد جعفر مجذوب علی شاه همدانی (۱۲۳۸-۱۱۷۵) دانستهاند شاید از روی نسخه او این یکی نوشته شده باشد؛ جلد: میشن، ۱۶۰گ، ۱۵سطر، اندازه: ۱۳/۲×۲۱/۸سم [ف: ۴-۷۷۰]
۸. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۸۱۸/۲
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۵ ذیقعده ۱۲۷۰ق؛ جلد: تیماج، ۱۳۷گ (۹پ-۱۴۵پ)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲۵-۱۴۶]
۹. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۶۰۶
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: گرجی، حسین بن احمد، تا: ۱۲۷۲ق؛ از روی نسخه نوشته محمد بن نورالدین محمد اصفهانی در نیمه روز جمعه ۱۳ جمادی الثانی ۱۱۶۲ در کربلا در زمان مؤلف که نسخه اصل باید باشد، مجدول؛ جلد: تیماج، ۷۷گ، ۲۱سطر (۱۰×۱۷)، اندازه: ۱۵×۲۳سم [ف: ۱۶-۴۵]
۱۰. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: ۳۱/۱
آغاز: برابر؛ انجام: بمحمد و اله الابرار و الخلفاء الاخيار من بعد رسول المختار ... عن العاصی.