تیماج، ۱۹۸گ، ۲۳سطر، اندازه: ۱۷×۲۷سم [ف: ۸-۴۴۵۳]
۱۱۸. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۳۲۶
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق درشت خط، بیکا، بیتا؛ تملک: اعتضاد السلطنه در ۱۲۷۰؛ واقف: سپهسالار، ۱۲۹۷؛ ۳۸۵گ، ۱۷ سطر (۱۰×۱۹ و ۱۷×۲۹) [ف: ۵-۶۱۷]
۱۱۹. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۱۱۴۶
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن، ۴۴۳گ، ۱۷سطر، اندازه: ۱۳/۸×۲۳/۸سم [ف: ۴-۷۶۷]
۱۲۰. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۱۰۵۷
آغاز: برابر؛ انجام: فرمودند که تعبیر این واقعه آن است که تواز سرخودی خود برخیزی وخانه خود را به حق گذاری تا حق به جای تو بنشیند.ازاین سخن دردی.
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج، ۲۱۲گ، ۲۱سطر، اندازه: ۱۲×۲۴/۵سم [ف مخ: ۵-۲۰۷۰]
۱۲۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۷۰۹۵/۲
انجام: برابر
خط: تحریری، بیکا، بیتا؛ جلد: چرم، ۱۵۲ص(۱-۱۵۲)، اندازه: ۱۴×۲۳سم [ف: ۴۷/۱-۲۲۰]
۱۲۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۰۶۴/۳
آغاز: موجودات را قایم بحق بیند لاجرم؛ انجام: بجهة آن گفته اند که در اوصاف مذکوره
بخشی از شرح شمس الدین محمد بن علی لاهیجی؛ خط: شکسته نستعلیق تحریری خوش، کا: هداية الله متخلص بدانش، بیتا؛ مجدول؛ ۱۳۶گ (۵۰-۱۸۵)، اندازه: ۱۴×۲۲سم [ف: ۱۰-۵۸۱]
● مفاتیح الانوار / کیمیا / فارسی
mafātīh-ol anvār
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۷۱۰۱
بیکا، بیتا؛ خریداری از محمد علی صفری دائم؛ اندازه: ۱۴/۷×۲۰/۹سم [رایانه]
● مفاتیح باب مدينة العلم / کلام و اعتقادات / فارسی
mafātīh-e bāb-e madīnat-ol ‘elm
طبسی، حسن بن علی
tabasī, hasan ebn-e ‘alī
در مناقب حضرت امیر علیه السلام.
یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۲۲۸۰/۲
انجام: پس گفت ...
بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ اهدایی: وزیری؛ کاغذ: ترمه اصفهانی، ۱۴سطر (۶×۱۲) [ف: ۴-۱۲۳۰]
● مفاتیح التنزیل فی علم التأویل و الترتیل / تجوید / فارسی و عربی
mafātīḥ-ut tanzīl fī ‘ilm-it ta’wīl wa-t tartīl
سلطان القراء، محمود بن محمد، ق۱۳قمری
soltān-ol-qorrā’, maḥmūd ebn-e moḥammad (- 19c)
به دستور: ناصرالدین شاه
محل تألیف: تهران و مشهد رضوی
کتاب دارای دیباچهایست به عربی و شامل یک «مقدمه» و دوازده «باب» و یک «خاتمه» است: مقدمه در بیان آنکه صحت قرائت به حسب شرع و به روش قراء لازم است؛ باب ۱. بیان روایاتیكه در آنها بر تمسک به قرآن و فضیلت آن و شرف قاریان و ترتیل و ... توصیه شده است؛ ۲. کیفیت قرائت قرآن و آداب قرائت و تلاوت و ...؛ ۳. بیان استعاذه و بسمله؛ ۴. بیان افتتاح امور به تسمیه و تحمید و غیره؛ ۵. محکم و متشابه و ناسخ و منسوخ و عام و خاص؛ ۶. بیان این که تمام قرآن در شان اهل بیت و اولیائشان نازل شده است و علم قرآن نزد آنان است و بیان عدد آیات و قصص و کلمات و حروف قرآن؛ ۷. بیان مخارج حروف و صفات حروف و ذکر تنوین و نون و میم ساکن و راء لامات و اماله و ادغام؛ ۸ بیان مد و قصر و تخفیف همزه و کیفیت هاء کنایه؛ ۹. بیان وقف و ابتداء و اشمام و روم اسکان و وقف به رسم خط؛ ۱۰. بیان قرائت اهل بیت (ع) به روایت عامه و خاصه و فضائل آیة الکرسی و سوره توحید و دو آیه آخر سوره بقره و آیه ملک و تعیین مواضع سجدههای قرآن؛ ۱۱. بیان قراءت مختلفه؛ ۱۲. بیان آیات کریمهای که مرجع مسائل و منشأ بسیاری احکام است و بیان فضیلت نماز و عقاب تارک الصلوة؛ خاتمه در بیان سند قرائت مؤلف و تفصیل مصنفاتش و تاریخ کتاب. (فاضل)
آغاز: الحمدلله الذی أنزل علی عبده الکتاب لکل شی تبیاناً وجعله لتصدیق نبوته و تأیید رسالته معجزاً و برهانا و نزله بحسب المصالح منجما و صیره بالتحمید مفتتحاً و بالاستعاذة مختتماً و قسمه علی قسمین
انجام: یعنی مخرج هفتم میان زبان است با آن چه برابر اوست از حنک بالا وآن مخرج جیم و شین معجمتین و یا غیر مدی است و این سه حرف را شجری گویند و شجر محل گشادگی دهان است و مخرج هشتم اول کناره زبان است با آن چه یلی او است از دندانهای اضراس شمالاً و یمینا و آن مخرج ضاد معجمه است
[الذریعة ۳۰۱/۲۱]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۲۰
آغاز: برابر
خط: نسخ خوب، کا: نظام العلماء تبریزی، محمود بن محمد، تا: قرن ۱۳؛ دارای سرلوحی ظریف، مجدول؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج، ۲۵۱گ، ۱۹سطر، اندازه: ۱۵×سم [ف: ۳-۳۶]