● معنی نفی مفهوم العام و سلبه / فلسفه / عربی
ma‘nā nafy-i mafhūm-il ‘ām wa salb-i-h
شیروانی، محمد بن حسن، ۱۰۳۳ - ۱۰۹۸ قمری
šīrvānī, mohammad ebn-e hasan (1624 - 1687)
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۴۶۳/۳-عکس
نسخه اصل: آستان رضوی؛ بیکا، بیتا [فیلمها ف: ۳-۲۵۶]
● معنی نی و شکایت وی / عرفان و تصوف / فارسی
ma‘nī-ye ney va šekāyat-e vey
وابسته به: نی نامه = رساله نائیه = نای و نی = شرح دو بیت مثنوی؛ جامی، عبدالرحمن بن احمد (۸۱۷-۸۹۸)
با این توضیح: «چند سطری است بعضی منثور و بعضی منظوم به قلم صدق و خلوص طویت مرقوم در بیان معنی نی و شکایت وی که در مفتتح مثنوی حضرت مولوی که کاشف حقائق اسرار معنوی است...».
شیراز؛ علامه طباطبائی؛ شماره نسخه: ۱۷۱۶/۵
آغاز: عشق جز با نی و ما جز نی نیم ××وی دمی بی ما و ما بی وی نیم
خط: نستعلیق، کا: بایزید سردشتی، تا: ۱۲۶۴ق؛ ۱۱گ (۶۹پ-۷۹ر)، اندازه: ۱۲×۱۸سم [نسخه پژوهی: ۳-۱۷۱]
● معنی الوجود / عرفان و تصوف / فارسی
ma‘na-l wujūd
فانی شیرازی دهدار، محمد بن محمود، ۹۴۷ - ۱۰۱۶ قمری
fānī šīrāzī dehdār, mohammad ebn-e mahmūd (1541 - 1608)
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۹۸۶/۵-ف
نسخه اصل: نسخه آقای شیخ آقا بزرگ تهرانی؛ بیکا، تا: با تاریخ ۱۳۶۵ق؛ ۵گ (۳۳پ-۳۷ر) [فیلمها ف: ۱-۷۵۰]
● معنی وجود مطلق / عرفان و تصوف / فارسی
ma‘nī-ye vojūd-e motlaq
شیرازی، مرحمت علیشاه
Šīrāzī, marhamat ‘alī-šāh
تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۲۶۷/۱۹ حکمت
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۴؛ قطع: ربعی [ف: ۲-۵۸]
● معنی الوجود الموجود و الامکان = شرح وجیزه در اصول دین / فلسفه / عربی
maʻna-l wujūd al-mawjūd wa-l imkān = š.-e vajīze dar osūl-e dīn
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۱۹۷۷
آغاز: بسمله اللهم انی احمدک حمد لا ینتهی لحده؛ انجام: فمن ثقلت موازینه فاولئک هم المفلحون و من خفت
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: انجام؛ جلد: مقوا [رایانه]
● معنی وجود و اشتراک لفظی و معنوی آن / منطق
maʻnī-ye vojūd va ešterāk-e lafzī va maʻnavī-ye ān
رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: ۱۶۷۵/۵الف
بیکا، بیتا؛ جلد: چرمی، ۳۱ص (۳۳۲-۳۶۲)، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۱سم [رشت و همدان: ف: -۱۲۲۴]
● معنی وحدة الوجود / فلسفه / فارسی و عربی
maʻnī-ye vahdat-ol vojūd
عبدالرشید بایزید بستکی
ʻabd-or-rašīd-e bāyazīd-e bastakī
همدان؛ مدرسه غرب؛ شماره نسخه: ۱۸۸/۹
خط: شکسته نستعلیق، بیکا، بیتا؛ قطع: ربعی [رشت و همدان: ف: -۱۳۹۵]
● معنی و ذات و حقیقت کلی / فلسفه / فارسی
maʻnī va zāt va haqīqat-e kollī
بابا افضل کاشانی، محمد بن حسین، - ۶۶۷؟ قمری
bābā afzal-e kāšānī, mohammad ebn-e hoseyn(- 1269)
گفتاری کوتاه در قائم به ذات بودن معانی معقوله و این که معنی و ذات و حقیقت کلی دانای وجود به خود است و به خود داناست.
آغاز: بدان که معانی معقول بذات خود قائمند، نه بنفس داننده پیوند دارند و بس، بلکه داننده را بدان پیوند بود
انجام: الا معنی و ذات و حقیقت کلی، و بخود داناست، و وجودش از وجود او، و وجود او دانش اوست بخود.
چاپ: مصنفات افضل الدین محمد مرقی کاشانی، به تصحیح مجتبی مینوی و یحیی مهدوی (تهران، خوارزمی: ۱۳۶۶ (چاپ دوم)) (ص ۶۴۵)
[مصنفات بابا افضل ص ۶۴۵]
۱. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۱۲۱۵/۳
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ ۲ص (۸۱-۸۲) [ف: ۵-۴۶۱]