در دلایل و براهین اصول دین و معارف خمسه مرتب بر «مقدمه» و سه «باب» و «خاتمه»: مقدمه در مباحث کلی؛ باب ۱. بیان توحید ذات و عینی بودن صفات از ادله عقلیه و آیات؛ باب ۲. بیان اثبات نبوت و امامت و شرط بودن عصمت در هر یک؛ باب ۳. معاد و محشور شدن ارواح با اجساد که قیامت و دار آخرت عبادت از آن باشد به حجج عقیله و شواهد نقلیه؛ خاتمه: در بیان تهذیب اخلاق و طرق سیر و سلوک.
[فهرستواره منزوی ۵۳۴/۹]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۱۴۶/۱
آغاز: ... الذین أذهب الله عنهم الرجس و طهرهم ... و بعد چون در این اوان که تاریخ هجرت نبوی مصادف و مقارن یکهزار یکصد چهل چهار سال بوده باشد؛ انجام: از زکوات بقدر اخراجات راه باین جماعت میتوان داد بشرط آنکه سفر ایشان معصیت نه بوده باشد؛ والله أعلم بالصواب.
خط: نسخ خوش و شکسته نستعلیق، کا: فرج الله فرزند ملا عبدالله، تا: یکشنبه ۱۷ ذیقعده ۱۲۹۷ق؛ افتادگی: آغاز؛ ۹۶گ (۱-۹۶)، ۱۶ و ۱۷سطر، اندازه: ۸×۱۴/۵سم [ف: ۳۰-۶۲۴]
۲. دامغان؛ صادقیه؛ شماره نسخه: ۲۴۶/۳
آغاز: اما بعد در این اوان که تاریخ هجرت نبوی مصادف و مقارن یکهزار و یکصد و چهل و چهار سال بوده باشد بخاطر فاتر غریق بحر عصیان؛ انجام: برای ایشان جانی فدا کرده باشد یا ایشانرا اعانتی کرده باشد یا به ایشان مصاحبت نیکو کرده باشد ...
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ در سه برگ آخر قصه انوشیروان و دخمه وی در ۹ شعبان ۱۲۵۷؛ از موقوفات «ملاعبدالرازق دامغانی»؛ جلد: تیماج، ۸۷گ، اندازه: ۱۷/۵×۲۲/۵سم [ف مخ: -۲۱۳]
● مظهر الغرائب فی مناقب علی بن أبی طالب / فضایل و مناقب / فارسی
mazhar-ol qarā’eb fī manāqeb-e ‘alī-ye bn-e ’abī tāleb
مشهد؛ مدرسه آیة الله خوئی؛ شماره نسخه: ۳۰۷
مشتمل بر مقدمه مفصل کتاب است؛ بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: آغاز؛ ارزنده و کمیاب [اوراق عتیق: ۱-۲۵۷]
● مظهر الغرائب و مظهر العجایب = شرح دعای عرفه / شرح دعا / عربی
mazhar-ol qarā’eb va mazhar-ol ‘ajāyeb = š.-e do‘ā-ye ‘arafa
حسینی موسوی، عبدالمطلب
hoseynī mūsavī, ‘abd-ol-motalleb
وابسته به: دعاء عرفه؛ حسین بن علی (ع)، امام سوم (۴-۶۱ق)
به دستور: میرزا محمد بن علی بن ابراهیم فارسی استرآبادی (-۱۰۲۸ق)
در شرح دعای عرفه امام حسین علیه السلام است که در خاتمه فواید پرفایدهای دارد که در آن به شرح اوصاف سید الشهداء علیه السلام که در این دعا به آنها اشارت رفته از جمله «سید جوانان بهشت» و غیره پرداخته است.مرحوم شیخ محمد بن حسن حرعاملی (- ۱۱۰۴ق) در کتاب امل الآمل (۱۱۱/۲)مؤلف این کتاب را سید خلف بن مطلب (عبدالمطلب) بن حیدر موسوی مشعشعی حویزی حاکم حویزه دانسته و صاحب ریاض العلماء(۲۳۹/۲) و روضات الجنات (۲۶۳/۳ به بعد) و مؤلفالذریعه(۱۴۸/۲۱) از شیخ حرعاملی پیروی کردهاند و کتاب مظهر الغرائب را از پسر سید عبدالمطلب دانستهاند نه از سید عبدالمطلب.
آغاز: بسمله الحمدلله الذى فوض امور عباده الى من طهرهم ... و بعد فیقول الفقیر الى الله القوى السيد المدعو بعبد المطلب الحسينى الموسوی ... اذا لمولانا الميرزا محمد ادامه الله تعالى يشير الى الفقیث بشرح الدعاء العالى ...
مشهد؛ نواب؛ شماره نسخه: ۶۱۵
آغاز: برابر؛ انجام: و حيث بلغنا الى هذا المقام فنحمدالله على الاتمام ونساله ان يغفرلنا الزلل الواقع فيما ... خاتمه تشتمل على فوائد، الفائدة الاولى فى وجه ما ذكرناه في الاقوال السابقة في ذكر مولانا الحسين كمثل انه سبط رسول الله و ریحانته ال غیر ذلک ... (پس از ده برگ)؛ و اما قولنا قال الذى نقطه من دمه ردت البصر بعد العمى، فلما رواه صاحب الروضة ان يهوديا كان فى
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ واقف: علی مردان خان تیموری (نصرت الملک)؛ جلد: تیماج، ۲۰۶گ، ۲۳سطر (۱۰×۱۵/۵)، اندازه: ۱۴×۲۰/۵سم [ف: ۴۹۵-]
مشهد؛ مدرسه خیرات خان؛ شماره نسخه: ۱۹
همان نسخه بالا [رشت و همدان: ف: ۱۷۶۵-]
مظهر الفقرات ← مظهر محمدیه
● مظهر الكلمات / علوم قرآن / فارسی
mazhar-ol kalamāt
حسینی تبریزی، محمد بن مهدی، - ۱۲۶۴ قمری
hoseynī tabrīzī, mohammad ebn-e mahdī(- 1848)
اهداء به: محمد شاه قاجار
تاریخ تألیف: ۱۲۴۷ق
کشف الآیات و استخراج کلمات قرآنی است در یک «مقدمه» و دو «جدول» و بیست و هشت «باب» و «خاتمه»ساخته است. او این کتاب را پس از تألیف کتابهای مختار القواعد در تجوید و کتاب درة التنزيل و غرة التاويل و کتاب مظهر الایات و کتاب