آوریل ۱۸۷۱م طول میکشد و سرانجام با شکست فرانسه پایان میپذیرد. در آن از کمون فرانسه و بازگشت ناپلئون سوم بر اریکه سلطنت نیز سخن میرود.
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۲۸
آغاز: بعد از آنکه ملت اسپانیول بتاریخ ماه سبطامبر فرانسوی سال هزار و هشتصد و شصت و هشت عیسوی مطابق سنه ۱۲۸۵ هجری شورش نموده ملکه الیزابت را بیرون کردند؛ انجام: و واقعات بزرگ.. از ماه ژوئیه هزار و هشتصد و هفتاد تا ماه اوریل هزار و هشتصد و هفتاد و یک عیسوی اتفاق افتاد بصوب مقصد اختتام صرف عنان نماید مأمول آنکه اگر ارباب ذکاء بسهو و خطائی برخوردند بگزلک عفو بحک و اصلاح آن مبادرت فرمایند که انسان منشأ نسیان است
خط: نستعلیق، کا: محمد مهدی ابن علی ابن یوسف الحسین تبریزی، تا: سهشنبه دهه دوم جمادی الاول ۱۲۸۸ق، جا: پطرزبورغ؛ در صفحه اول بهخط ناصرالدین شاه نوشته شده این کتاب تماماً ملاحظه شد؛ کاغذ: فرنگی، جلد: پارچه قرمز، ۱۰۱گ، ۱۵ سطر (۱۰×۱۷/۵)، اندازه: ۲۰×۲۵سم [ف: ۱ - ۲۳۴]
● اردونامه حکیم سلطان بوسعید / شعر / فارسی
ordū-nāme-ye hakīm soltān bū-sa‘īd
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۲۲۵/۷۲-ف
بیکا، بیتا [فیلمها - ف: ۳ - ۲۱۲]
● اردوی همایون تشکیلاتی / تاریخ جنگ / ترکی
ordū-ye homāyūn-e taškīlātī
در موضوع علوم جنگی
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۹۱۸۱
آغاز: اوردوی همایون تشکیلاتی دولت علیه عثمانه؛ انجام: ۴ بایر اقدار ۵ باثلا اسکی ۶ آنچپی فرسة ۷ صاقه باشی.
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۳۲۹ق؛ افتادگی: انجام [رایانه]
● اردیبهشتنامه / شعر، تاریخ پیامبر اکرم (ص) / فارسی
ordībehešt-nāme
سروش، محمد علی بن قنبر علی، ۱۲۳۸-۱۲۸۵ قمری
sorūš, mohammad ‘alī ebn-e qanbar ‘alī (1823 - 1869)
مثنوی است در سرگذشت پیامبر از زمان زادن تا بعثت و وفات و سپس شرح حال یکایک دوازده امام شیعه، مؤلف میگوید: «سخن از علی گوی و پیغمبرا ×× در آن یازده شاه دین پرورا». وی این مثنوی را در چهل سالگی به نام شاه روزگار خود سروده است (مجمع الفصحا ۲/۱۸۴) و درباره آن نام آن میگوید: «کنم نام این نامه اردیبهشت ×× بیارایم او را چو خرم بهشت»
آغاز: ابر پاکِ یزدان فراوان سپاس ×× که ما را ز اهریمنان داشت پاس.
انجام: رساندم بسر انکه این داستان ×× که بود از گل آراسته بوستان.
[فهرستواره منزوی ۱۳۰/۱۰ و ۱۵۴۳/۳]
۱. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۳۲۷
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق خوش، بیکا، تا: قرن ۱۳، جا: تهران؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، قرمز مقوایی، ۱۱۵گ، ۲۱ سطر (۱۴×۲۵)، اندازه: ۲۱×۳۴/۵سم [ف: ۳ - ۳۸۹]
۲. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۳۴ - ب
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سبز ضربی، ۱۲۰گ، ۲۰ سطر (۱۴×۲۵)، اندازه: ۲۱×۳۴سم [ف: ۱ - ۲۳]
۳. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: ۵۵۹
آغاز: برابر؛ انجام: بود تا جهانرا بهار و تموز ×× جهان پادشاه باد آئین فروز
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ مجدول، مذهب، با سرلوح مذهب مرصع؛ کاغذ: ترمه، جلد: مقوای روغنی بوم گل ماشی منقش به گل و بوته الوان دارای چهار لچکی مذهب در حاشیه زمینه مشکی دانه تسبیحی طلایی بینهما یک حاشیه زمینه قهوهای منقش به ریسه گل و غنچه الوان با پیچکهای طلایی، ۲۵۵ص، ۱۹ سطر، قطع: وزیری، اندازه: ۲۱/۴×۳۵سم [ف: ۳ - ۴۹۳]
● الارزاق = تقدیر الارزاق / فلسفه / عربی
al-arzāq = taqdīr-ul arzāq
ابن سینا، حسین بن عبدالله، ۳۷۰؟ - ۴۲۸ قمری
ebn-e sīnā, hoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (981 - 1038)
گویا بهدرخواست: ابوسعید ابی الخیر
رسالهای است در بیان حکمت اختلاف تقدیر مردم در رزق و تفاوت آنها در روزی که در پاسخ به چگونگی عدالت در ارزاق؛ کافری ثروتمند چون سهل بن مطران، و مؤمنان بینوا (؟) نوشته شده است. دکتر مهدوی از نسخه ایاصوفیه نقل میکند که به جای کلمه شیخ الرئیس نام کامل ابنسینا را دارد و از نسخه «احمد ثالث» این عبارت را میافزاید که: «بالتماس الشيخ ابی سعید بن ابی الخیر».
آغاز: بسمله. هذه رسالة فی الأرزاق أثبتت مما جرت بین الشیخ الرئیس و بین جدلی معاصر له ثم هذبها الشيخ غاية التهذيب. الحمدلله و نعوذ بالله من علم يسلمنا إلى الجهل بعدله و الجمود بفضله ان كثيرا ممن لم يستطع النظر في الشأن
انجام: ما يطول القول استخراجه حتى لا يوجد من العالم شيئى