جزأ ۲؛ خط: نسخ، بیکا، تا: نیمه اول قرن ۱۲؛ افتادگی: انجام؛ واقف: ملانعیم بن محمد رحیم زنجانی، آخر رمضان ۱۱۳۶؛ توسط سید ابوالحسن ملکی در شهریور ۱۳۷۴به کتابخانه تحویل گردیده؛ کاغذ: نخودی آهار مهره، جلد: تیماج ضربی ماشی با ترنج و سرترنج، ۱۷۲گ، ۱۵ سطر ، اندازه: ۱۵×۲۰/۷سم [ف: ۲۶ - ۶۹]
۲۹. ساری؛ عمومی ساری؛ شماره نسخه: ۵۵/۱
آغاز: برابر؛ انجام: فی داری و لا نزعن من قلبه محبتی و علیک سلامی و رحمتی
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ جلد: تیماج قهوهای، ۲۲ سطر ( ۱۸/۵×۱۰)، اندازه: ۱۶/۵×۲۵/۵سم [ف: ۴۴]
۳۰. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۱۷۴/۳
آغاز: روی عن جعفر بن محمد الصادق عن ابیه عن جده الحسین بن علی بن ابی طالب - علیهم السلام - انه قال؛ انجام: و لا ظلمن قلبه حتی ینسانی و لا اذیقة حلاوة محبتی و علیک سلامی و رحمتی
خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد کریم بن محمد باقر [حسینی طیب تنکابنی]، تا: جمعه ۳ صفر ۱۱۱۴ق، جا: ییلاق؛ مجدول، مصحح؛ کاغذ: سمرقندی، ۶گ (۴۵ - ۵۰)، ۱۶ سطر ، اندازه: ۱۰×۱۸/۵سم [ف: ۲۸ - ۲۴۶]
۳۱. قزوین؛ امام صادق؛ شماره نسخه: ۹۵/۲
آغاز: برابر؛ انجام: ولا ظلمن قلبه حتی نیسانی و لا اذیقه حلاوة محبتی، تم هذا المجلد.
کا: محمد تقی بن ملا علیشاه محمد علی، تا: ۲۱ رجب ۱۱۱۸ق؛ جلد: تیماج قهوهای [ف: ۱ - ۳۴۷]
۳۲. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۳۸۰۱
خط: نسخ، کا: اهل علی بن میر بن علی حسنی موسوی، تا: ۱۱۱۹ق؛ مصحح، در برگ آخر علامت بلاغ از کاتب، در دو برگ اول چند یادداشت متفرقه؛ مهر: «الملک لله داخل کتابخانه خصوصی داعی شد» (بیضی)، «لا اله الا الله الملک الحق المبین عبده محمد حسن» (مربع)؛ جلد: تیماج مشکی بدون مقوا، ۱۶۲گ، ۱۵ سطر ، اندازه: ۱۵×۲۰سم [محدث ارموی مخ: ۱-۱۱۵]
۳۳. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۵۳۳۲
آغاز: عدل و لا تنفعها شفاعة و قال سبحانه و تعالی یا ایها الناس اتقوا ربکم؛ انجام: و خطوا جمیعا منقبا اثر منقب ×× لما خط من تلک المناقب واحد
جزء ۱-۲؛ خط: نستعلیق مخلوط به شکسته، کا: محمد عظیم بن ابومحمد نیشابوری، تا: ۱۵ شعبان ۱۱۲۴ق؛ افتادگی: آغاز (برگ اول)؛ مصحح، مقابله شده؛ واقف حاج احمد فاضل، اسفند ۱۳۶۵؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج عنابی ضربی با ترنج و سر ترنج، ۲۷۱گ، ۲۴ سطر ، اندازه: ۱۲×۲۳/۷سم [ف: ۱۴ - ۴۷]
۳۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۵۷۷
آغاز: برابر؛ انجام: و خطوا جمیعاً منقباً اثر منقب ×× لما خط من تلک المناقب واحد خط: نسخ، بیکا، تا: شنبه ۱۳ محرم ۱۱۲۷ق؛ محشی، دارای آثار بلاغ؛ در پایان جزء اول ابوجعفر بهاءالدین محمد بن محمد صالح مازندرانی نوشته است که در تاریخ دوشنبه ۲۹ محرم ۱۱۲۷ حاشیهنویسی این جزء را به پایان رساندم، در آخر جزء دوم نیز مازندرانی نوشته است که حسب الفرموده مولی امیر عبدالرسول الحسینی الاعرجی به تاریخ چهارشنبه ۲۲ صفر ۱۱۲۷ حاشیهنویسی این جزء را بپایان رساندهام، در صفحهای پس از کتاب همین سید عبدالرسول بن حسن الحسینی الاعرجی العبیدلی در اصفهان به تاریخ صفر ۱۱۲۷ آداب نماز شب را نوشته است؛ تملک: محمد قمی (میرزا محمد ارباب) به تاریخ ۱۳۲۱ که در طهران کتاب را خریده است، اسدالله، محمد رضا بن حاج حمزه کاظمی به تاریخ ۱۲۲۳ با مهر «محمد رضا» (بیضی)، حسین بن شیخ عباس و مهر «الواثق بالله الغنی رضا بن محمد مهدی الحسنی الحسینی» (مربع)؛ جلد: دو رو تیماج رو قرمز پشت قهوهای، ۳۶۱گ، ۱۷ سطر ، اندازه: ۱۸×۲۵سم [ف: ۲ - ۱۷۲]
۳۵. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۱۹۲۶۱
خط: نسخ، کا: محمد سعید بن اسماعیل موسوی حسینی فاطمی علوی کلوری خلخالی، تا: (تاریخ تحریر و مقابله) ۳ ذیقعده ۱۱۷۹ق؛ در سه صفحه قبل از کتاب چند روایت و یک دعای فروش متاع و در سه صفحه الحاقی آخر کتاب رسالهای است به فارسی در صیغه نکاح؛ جلد: تیماج قهوهای لایهای، ۲۲ سطر (۱۰×۱۵/۵)، اندازه: ۱۷×۲۱سم [ف: ۲ - ۳۱۹]
۳۶. قم؛ طبسی؛ شماره نسخه: ۷۵۷
آغاز: و وجبت محبتی للمتواصلین فی و وجبت محبتی للمتوکلین علی وليس لمحبتی علة ولاغاية ولانهاية؛ انجام: ان هذا اللسان مفتاح خير ومفتاح شر فاختم على فيک كما تختم على ذهبک و ورقک و الحمدلله اولاً و آخراً
حدیث معراج، وصایا پیامبر (ص) به ابوذر، کلمات قصار امیرالمؤمنین (ع)، باب مواعظ علی بن الحسین (ع)، باب مواعظ ابی جعفر الباقر (ع)، باب مواعظ ابی ذر؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: آغاز و وسط؛ مصحح؛ ۹۰گ، ۱۲ سطر ، اندازه: ۱۰/۵×۱۶/۵سم [ف مخ: ۱ - ۳۸]
۳۷. تهران؛ مدرسه مروی؛ شماره نسخه: ۵۷۶/۲
جلد اول و دوم؛ بیکا، تا: قرن ۱۳؛ قطع: خشتی [ف: ۲۸۶]
۳۸. شیراز؛ شاهچراغ؛ شماره نسخه: ۲۳۷۳
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح؛ اندازه: ۱۲/۵×۱۸/۵سم [ف: ۳ - ۷]
۳۹. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۷۰/۶ کر
آغاز: یعبر کثیرة بها و یتفکر فیها من أسعدالله تعالى.. يقول العبد الفقیر.. إنما بدأت بالموعظة من كتاب الله.. و رتبت هذا الكتاب على خمسة و خمسون باباً؛ الباب الأول فی ثواب الموعظة و النصيحة؛ انجام: الباب الحادی عشر فی التوبة نصوحاً یعنی بالنصوح لارجوع فيها إلى ذنب.. قال آخر و لقد رأیت صغيرة