است. مؤلف میگوید: چون معجزات پیامبر (ص) در منابع پراکنده آمده بود و از سوی دیگر گردآوری و احصاء آنها از توان هر نویسنده بیرون است بر آن شدم به اندازه توان و تا حد مقدور برخی از آنها را در این کتاب بیاورم. ابوعلی فضل بن حسن طبرسی در اعلام الوری شمار معجزات آن حضرت را هزار و قطب الدین راوندی گوینده هزار معجزه را به شدت تخطئه نموده و خود آن را متجاوز از هزار دانسته است و در باب پنجم این کتاب حدیثی از امام حسن عسکری آمده که معجزات آن حضرت از بیست هزار فراتر رفته است.
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۲۶۰۱
آغاز: بسمله، الحمدلله و سلام علی عباده الذین اصطفی اما بعد فیقول افقر العباد الی ربه الغنی هاشم بن سلیمان؛ انجام: و رای النبی و علیا و الحسن و الحسین و علی بن الحسین یعینون الملئکة حتی اذا مات جعفر رای موسی مثل ذلک و هکذا یجری الی آخرنا
خط: نسخ، کا: زید بن خمیس بن یحیی حمیری بحرانی، تا: ۱۵ جمادی الاول ۱۱۰۱ق؛ مجدول؛ واقف: سید عبدالباقی آیت اللهی، اسفند ۱۳۷۴؛ جلد: تیماج مذهب، ۱۱۳گ، ۳۳سطر، اندازه: ۲۱/۲×۳۱/۵سم [ف: ۲۶-۵۲۳]
● مصابیح الانوار و مفاتیح الاسرار = مصابیح الانوار فی المبدأ و المعاد / تاریخ معصومین / عربی و عربی
maṣābīḥ-ul anwār wa mafātīḥ-ul asrār = maṣābīḥ-ul anwār fī-l mabda’ wa-l ma‘ād
نظام العلماء، محمد رفیع بن علی اصغر، ۱۲۵۰ - ۱۳۲۶ قمری
nezām-ol-‘olamā’, mohammad rafī‘ ebn-e ‘alī asqar (1835 - 1908)
در تاریخ ائمه اطهار، گویا از نظام العلماء حاج میرزا محمد رفیع بن میرزا علی اصغر مستوفی طباطبائی یزدی؛ در عجایب و دقایق خلقت و مباحث توحیدی و خداشناسی و معاد مشتمل بر مقدمه، سه باب و خاتمه. مقدمه شامل هشت وصیت و هر یک از ابواب در چند مصباح و خاتمه شامل مقالاتی چند.
چاپ: مشار فارسی، ج۴، ص۴۷۷۲؛ ایران، تبریز، مطبعه مشهدی اسد آقا، ۱۳۰۴ق، سنگی، وزیری، ۳۱۹+۱۹ص، به سعی و اهتمام علی اکبر بن مولی اممقلی مدرس تبریزی و محمد علی بن محمد شفیع خوشنویس تبریزی، رمضان ۱۳۰۴ق، وزیری، ۳۱۹+۵ص
[نشریه ۷۷۱/۷]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۴۸۱
آغاز: آغاز متن: بسمله ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانک فقنا عذاب النار سپاس بیقیاس خداوندی راست که بمفاد؛ انجام: و قد وفقنی الله تعالى لاتمام هذا الكتاب ... من شهور سنه الف و ثلاثه مائة و اثنين ... و الحمد لله اولا و آخر.
خط: نسخ و نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: دهه اول شعبان ۱۳۰۲ق؛ مصحح، یادداشتی از مؤلف مبنی بر هدیه نسخه به معین العلماء و معین العلماء نیز شرحی راجع به آن به خط خود تحریر کرده؛ مهر: معین العلماء؛ جلد: تیماج، ۵۸۸ص (۵۵۹+۲۹صفحه فهرست)، ۱۵-۱۶سطر، اندازه: ۱۳×۲۲سم [ف: ۵۰-۲۲۳]
۲. مشهد؛ اصغر زاده؛ شماره نسخه: ۵۲
بیکا، بیتا [نشریه: ۷-۷۷۱]
● مصابیح التسبیح / دعا / عربی
maṣābīḥ-ut tasbīḥ
علم الهدی، مرتضی بن داعی، ق۶ قمری
‘alam-ol-hodā, mortazā ebn-e dā‘ī (- 12c)
مناجاتهایی است ظاهراً از منشآت علم الهدی.
آغاز: بسمله احمد الله دائماً ائبا سرمداً ... ثم بعد هذه التمید و التوحيد حقيق ان نعطر نواحي اللهجه
انجام: یا رؤوف يا رحيم هذا آخر كتاب مصابيح التسبيح و الحمدلله اولا آخراً و ظاهراً و باطنا.
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۸۹۳/۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کاتب = مؤلف (گویا)، تا: قرن ۱۱؛ جلد: تیماج، ۲۶ص (۳۸۵-۴۱۰)، ۱۴-۱۸سطر، اندازه: ۱۳×۱۹/۵سم [ف: ۱۰-۱۹۱۸]
۲. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۴۶۲/۶
آغاز و انجام: برابر
بدون نام مؤلف؛ خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ جلد: تیماج، ۳۰ص (۳۶۰-۳۸۹)، ۱۸سطر، اندازه: ۱۰×۱۷/۵سم [ف: ۵۰-۲۱۴]
● المصابيح الحائرية في استضواء المسائل العلمية و المطالب الدينية / اصول فقه / عربی
al-maṣābīḥ-ul ḥā’irīyya fī istiḍwā’-il masā’il-il ‘ilmīyya wa-l maṭālib-id dīnīya
قائنی، زین العابدین بن علی اکبر، ق۱۳ قمری
qā’enī, zayn-ol-‘ābedīn ebn-e ‘alī akbar (- 19c)
وابسته به: زبدة الاصول؛ شیخ بهائی، محمد بن حسین (۹۵۳-۱۰۳۰ق)
تاریخ تألیف: ۱۲۲۰ق
در مقدمه میگوید که من شرحی بر زبدة الاصول نوشتم چون مفصل بود آن را ملخص کردم و این کتاب را ساختم و در زمانی بود که وهابیها به سال ۱۲۲۰ به کربلا آمده بودند. در آن