ذلک فقال نفد فی سحر بنی هاشم.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲ و ۱۳؛ جلد: تیماج، ۳۹گ (۷۵پ - ۱۱۳ر)، اندازه: ۱۵×۲۲سم [ف: ۳۳/۱-۲۴]
● مجمع الفضلاء / تراجم / فارسی
majma‘-ol fozalā
بقائی، محمد عارف، ق۱۱قمری
baqā’ī, mohammad ‘āref ( - 17c)
تاریخ تألیف: ۹۹۴- ۱۰۰۰ق
زندگی نامه سرایندگان است، در یک «مقدمه» و سه «فرقه» و یک «خاتمه» و بیش از ۳۵۰ تن را دربر دارد: مقدمه در سرایدگان تازی؛ فرقه ۱. شعرای کهن از رودکی تا جامی؛ ۲. شعرای میانی از جامی تا ملا مشفقی؛ ۳. شعرای همروزگار از مشفقی تا همروزگاران. (احمد منزوی)
آغاز: سپاس بی غایت و ستایش بی نهایت آفریدگاری را جل جلاله و عم نواله ...
انجام: دردکشان خویش را لای شراب میدهد صاف.
[فهرستواره منزوی ۱۹۴۴/۳]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۵۴۶
آغاز: سنبل حرف همه نامه عرفان گردد ×× نقش بند قلم قدرتش از حکمت عین درم ناسره راسکه احسان گردد ... و خامه قدرش مسودات اوراق نهانی را ۱۰۰۰ از سواد به بیاض میآورد؛ انجام: برابر
خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد انور، تا: ۱۳ جدی ۱۳۳۰ق، جا: کابل؛ ازروی نسخه آقای بینوا به دستور هاشم شایق برای نفیسی؛ ۱۵۶گ، ۱۷سطر (۱۱×۱۹)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۱۶-۲۹۴]
● مجمع الفنون / دعا / عربی
majma‘-ul funūn
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۹۲۰۲
آغاز: بسمله، و به نستعین. علی امور الدنیا و الدین؛ انجام: و عافیه منک ... برحمتک یا ارحم الراحمین
خط: نسخ، کا: المکی، اسماعیل، بیتا [الفبائی: -۴۹۷]
● مجمع الفوائد / طب / فارسی
majma‘-ol favā’ed
امیر افندی، سلطان الآفاق، ق۸ قمری
amīr afandī, soltān-ol-āfāq ( - 14c)
تاریخ تألیف: ۷۹۸ق
مشتمل بر تعدادی داروهای مختلف برای امراض گوناگون است ابتداء مرض مورد بحث میآید و سپس داروی رافع آن مرض ذکر میگردد. به وقت بیان دارو نخست آن دارو تعریف میشود و بعد عملی که آن دارو در رفع مرض مینماید ذکر میشود.
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۹۸۱
آغاز: کتاب تجربه فی اقاویل الحکما برداشتن نبشته از کاغذ بستاند؛ انجام: از هریک سه درم عسل صافی صد و پنجاه درم روغن بادام شیرین ده درم معجون کنند نافع باشد
خط: نسخ، بیکا، تا: محتملاً قرن۱۲؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج، ۱۷۶گ، ۱۱سطر (۷/۵×۱۲)، اندازه: ۱۳×۱۸سم [ف: ۴-۴۷۸]
● مجمع الفوائد / طب / عربی
majma‘-ul fawā’id
انطاکی، داود بن عمر، ۹۵۰ - ۱۰۰۸ قمری
antākī, dāvūd ebn-e ‘omar (1544 - 1600)
اهداء به: سلطان عادل مخلص امیر المؤمنین
گزیدهای است از المغنی و جامع الادویة [ابومحمد] عبدالله بن احمد مالقی عشاب ابن بیطار و التذکرة المفيدة و الذخيرة الحميدة ابراهیم بن محمد بن طرخان سویدی، برای سلطان عادل مخلص امیر المؤمنین ساخته شده و در دیباجه از تحفة البیان خود مؤلف یاد شده است. در الذریعة درباره مؤلف آمده که در کتاب شفاء المؤمنین از آن نقل میشود (۴۲۴/۳ و ۲۰۶/۱۴). در مجله المعهد المخطوطات (۲/۵ ص ۲۷۷) از مجمع الفوائد البدنية فی ادوية البرية داود بن عمر انطاکی (- ۱۰۰۸) و در هدية العارفین (۳۶۳/۱) از مجمع المنافع البدنية همو یاد شده است. در نسخه ما نام کتاب جمیع الفرائد و نام مؤلف عبدالله آمده است ولی باید از همین انطاکی باشد. کتاب یک «مقدمه» و چند «باب» و یک «خاتمه» دارد: مقدمه، فی اسباب الصحة و المرض و ما يتعلق بهما؛ الابواب. فی بیان امراض الخاصة و العامة من الرأس الى القدم؛ الخاتمه. فی نصايح الحکما و الاطبا و فواید الا حجار و غيرها.
تهران؛ علوم پزشکی؛ شماره نسخه: ۸۰
آغاز: کتاب جميع الفرائد(؟) بسمله. بعد حمد الله تعالی شانه و الصلوة و السلام على خير خلقه ... اما بعد اما الغرض من تسويد هذه الاوراق بیان حفظ البدن و معالجات امراض الخاصة و العامة؛ انجام: ثم يغسب بالصابون و الماء فانه يزول
خط: نسخ، کا: سبزواری، حسین بن منصور، تا: ۱۰۷۳ق؛ ۴۰۳ص، ۲۱سطر، اندازه: ۱۳/۵×۱۹/۵سم [نشریه: ۳-۳۸۲]
● مجمع الفوائد / اخلاق / فارسی
majma‘-ol favā’ed
ابوسعد بن ابوسعید خان
abūsa‘d ebn-e abūsa‘īd xān