فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۲، ص ۵۵۶

۵۵۶ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۲
بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ جلد: تیماج تریاکی، ۳۸گ (۱۴پ-۵۱ر)، قطع: وزیری [ف: ۲ - ۴۴] ۳۳. یزد؛ علومی، شیخ علی؛ شماره نسخه: ۶۱/۱۰ در چهار باب (معرفت: نفس، خدای، آنکه دنیا مزرعه آخرت است، عقل کل)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ قطع: ربعی [نشریه: ۴ - ۴۴۷] ۳۴. یزد؛ علومی، شیخ علی؛ شماره نسخه: ۶۱/۳ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ قطع: ربعی [نشریه: ۴ - ۴۴۶] ۳۵. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۲۶۶/۲ آغاز: ... فعل توبه فعل دوستان خدای تعالی اینماند؛ انجام: (بریده) ... کارد بر حلق گوسفند نهد بگوید بسم الله ... شست با عناوین باب در استعاذه، باب در فضیلت بسم الله؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن تریاکی، ۷گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۷/۲×۲۵/۶سم [ف: ۷ - ۳۰۹] ۳۶. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۲۳۱/۲۰ آغاز: بسمله ای درویش اگر همت و قوت آنت هست؛ انجام: فصل و عنایت اوست با خود کرا دهند. خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ مجدول زرین؛ مهر: کتابخانه باقر ترقی؛ ۲۱ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۴/۵سم [ف: ۳۲-۲۶۹] ۳۷. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۲۳۱/۲۲ آغاز: بسمله رب وفقنی لما تحت و ترضی اعلم ایدک الله به تجلیات جماله که طریقه توجه طایفه علائیه؛ انجام: که نصیبی به این حاصل نیز رسد. بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ مجدول زرین؛ مهر: کتابخانه باقر ترقی؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۲۲ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۴/۵سم [ف: ۳۲ - ۲۶۹] ۳۸. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۶۸۰/۱۵ آغاز: قال النبی الناس كلهم هالكون الا العالمون ... از این روایت سرپا هدایت معلوم می‌شود که ناجی نیست مگر عالم عامل مخلص؛ انجام: اجزای وجود من همه دوست گرفت ×× نامیست ز من بر من باقی همه اوست. رساله‌ای است در عرفان و گویا شرحی است بر حدیث نبوی مشهور «الناس كلهم هالكون الا العالمون ...»، از محقق طوسی با عنوان اعلی الله مقامه، صاحب ترجمه عوارف المعارف و شیخ ابوالحسن خرقانی با عنوان رحمه الله، شیخ شهاب الدین سهروردی، حسین منصور حلاج و دیگران نیز نقل نموده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: اواخر قرن ۱۱؛ رکابه‌دار؛ کاغذ: فرنگی، ۹گ (۱۳۵-۱۴۳)، ۲۱ سطر، اندازه: ۹×۱۴سم [ف: ۳۲ - ۲۴۱] ۳۹. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۶۴۰۹/۶ آغاز: الحمدلله الذی جعل الانسان الکامل العالم الملک [كذا] و الملكوت و فتح له ابواب خزاین الجبروت ... اما بعد آنچه حضرت حق جل و علی شأنه بر بندگان خاص و عام؛ انجام: و منهم سابق بالخيرات باذن الله تعالى و حسبنا الله هرچند بیان نفس ورای این بیان است ولیکن بدین نمونه اختصار کرده شده. درباره نفس است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۰۰۶ق؛ محشی؛ ۵گ (۹۸پ-۱۰۲ر)، ۲۵ سطر (۶×۱۸) [ف: ۵ - ۱۵] ۴۰. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۷۴۳/۷-ف نسخه اصل: پاریس ۹۶۸ .S. P (بلوشه ۱۱۳)؛ بی‌کا، تا: ۸ رمضان ۱۰۰۹ق [فیلمها ف: ۱ - ۵۳۴] ۴۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۱۵۰/۲۸-ف نسخه اصل: بادلیان ۲۸۲۷ وینفیلد ۸؛ پیش از فصل ششم منسوبات بروج از تذکیر و تانیث تنهاری و لیلی، بندی عرفانی در عشق خدا؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۰۱۲ق، جا: لاهور [فیلمها ف: ۱-۵۷۱] ۴۲. قم؛ اعظم قم؛ شماره نسخه: ۶۴۸ آغاز: در خطرات سالک ودفع آن به توفیق الهی. فصل هفتم در معرفت کشف و وصول به مقام اتحاد و تمکین و بدان ای عزیز که مراد از اتحاد نه معنی معیت و حلول است؛ انجام: ما بعکس آن ز خیر حق خبیر ×× بی خبر از حق و از چندین نذیر / ای محب عفو از ما، عفو کن ×× ای طبیب رنج نآسود کمین مطالب عرفانی و فلسفی بخصوص درباره سیر و سلوک و موانع و خطرات را که سالک را تهدید می‌کند در دو «باب» و هر باب هفت «فصل» با عناوین «بدان ای عزیز، بدان ای طالب حق» با مذاق شیعی نگاشته و از اشعار مولوی و عطار نیشابوری بسیار نقل کرده و از ائمه معصومین علیهم السلام نام برده است. فصل هفتم از باب اول: در معرفت کشف و وصول به مقام اتحاد و تمکین است؛ باب دوم: فصل اول: در مبدأ وجود، دوم: در چگونگی خلقیت وجود ممکن به ذات، سوم: در طریق اولیاء و معرفت بعضی از حالات، چهارم: در روش فناء نفس و روح، پنجم: در معرفت عقل، ششم: در خطرات سالک، فصل هفتم: در معرفت کشف و مقام اتحاد؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۰۵۴ق، جا: اشرف؛ افتادگی: آغاز؛ مهر: «حیدر علی بن محمدرضا بن محمد قمی ۱۳۴۰» (بیضی)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۴۸گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۹×۱۸سم [ف مخ: ۵ - ۱۹۹۰] ۴۳. یزد؛ کاظمینی؛ شماره نسخه: ۵۳۸/۲ آغاز: الحمدلله الذی هدانا لهذا ... اما بعد هذا که لسان وقت ناطق است و عین غیب شاهد با غایبان حاضریم و حاضران غائب رساله‌ای است مختصر در بیان شریعت و طریقت و حقیقت و مباحث عرفانی؛ خط: نستعلیق، کا: محمد علی بن سید عبدالوهاب بن سیدخان، تا: ۱۰۶۶ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۶گ (۷پ-۱۲پ)، اندازه: ۱۴×۲۲/۵سم [ف: ۲ - ۲۱۹] ۴۴. مشهد؛ نواب؛ شماره نسخه: ۳۰۱/۱۲ آغاز: بسمله حقایق ممکنات صور معلومیت ذات است؛ انجام: همه اقسام مناسبت را راجع به ذاتی و صفاتی می‌توان دانست ... استعداد آن تجلیات واقع می‌شود. رساله قرص و محکمی است به قلم نویسنده‌ای توانا، چون بوعلی سینا، شامل مباحثی چون علم حقتعالی به حقایق ممکنات عین علم خودش بذات و شیون ذاتیه خویش است، تحقیق در معیت
۵۵۶

گزارش اشکال یا پیشنهاد