فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۱، ص ۹۴

۹۴ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۱
انجام: قلت لان عطف البيان للبيان فكان مظنة دون الاضمار، و الحمد لله رب العالمين ... [دنا ۱۲۰۶/۶] ۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۵۰۵۲ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد بن محمود بن احمد خجندی ملقب به حلال، تا: غره محرم ۷۰۶ق؛ مصحح؛ تملک: یحیی بن عیسی نجفی به تاریخ ۱۰۲۲، ابوالقاسم جعفر بن حسین حسینی موسوی گلپایگانی به تاریخ جمادی الثانی ۱۱۵۴ در کربلا؛ ۲۰۱گ، ۳۲ سطر، اندازه: ۱۷/۵×۲۹سم [ف: ۱۳ - ۲۵۰] ۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۶۳۹ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: صابر بن محمد شیرازی، تا: ۲۶ رمضان ۱۰۹۹ق؛ ۲۴۹گ، ۲۲ سطر (۱۰×۲۰)، اندازه: ۱۵×۲۶سم [ف: ۱۲ - ۲۶۴۴] الشفاء فی نقل اختلافات القراء ← الشفاء فی علل القراءات ● شفاء القلوب / فارسی šefā’-ul-qolūb الخوی، حسن بن عبدالمؤمن، ق ۷ قمری al-xūy, hasan ebn-e ‘abd-ol-mo’men (- 13c) تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۶۸۸۰ کاتب = مؤلف، تا: ۶۶۰ق؛ انتقالی از کتابخانه پهلوی - مجموعه نوازی؛ ۶۸گ، اندازه: ۱۰/۵×۱۶/۷سم [رایانه] ● شفاء القلوب = حاشیة الشفاء = التعلیقات / فلسفه / عربی šifā’-ul-qulūb = ḥāšīyat-uš-šifā’ = at-ta‘līqāt دشتکی شیرازی، منصور بن صدرالدین محمد، - ۹۴۸ قمری daštakī šīrāzī, mansūr ebn-e sadr-od-dīn mohammad (- 1542) وابسته به: الشفاء؛ ابن سینا، حسین بن عبدالله (۳۷۰-۴۲۸) حاشیه استادانه‌ای بر الهیات شفاست که پس از ریاض الرضوان خود ساخته در ۲۰ «مطلب» و ۶ «فصل» و آن را تکمله‌ای برای کتاب بزرگش«ریاض الرضوان» شمرده است و متذکر شده که آنچه در آن کتاب فرومانده بدان پرداخته است. در این کتاب تسلط گسترده غیاث الدین بر حکمت مشاء و همه کتب مفصل و مختصر شیخ، اعم از شفاء و نجات و اشارات، نمایان است. هر چند که بوی حکمت اشراق نیز از کلمات او استشمام می‌شود. آغاز: سؤالی الهی شفائی عن المتاعب الریاضیة و الکدورات الطبیعیة و التسویلات النطقیة و المباحث المنطقیة باشراق انوار من عیون حکمتک القدسیة بها یری صور الاشیاء بحقائقها منتهیا باشارات غیاث الوری ... اما بعد فان الفقیر الحقیر غیاث المشهور بمنصور یقول انی بعد فراغی عن تکمیل ریاض الرضوان و تقریر قواعد الحکمة باوضح بیان و اصح تبیان و الاستقصاء فی اقتناص اقوال القدماء و آراء الحکماء ... انجام: ثم ان الدعوى التی ادعاها من ان واجب الوجود بذاته واجب الوجود من جمیع جهاته مما استدل علیه فی کتابه هذا و فی النجاة و رسالة له فی المبدأ و المعاد اورد دلیلا بعبارة و انی حررت قدیما رسالة فی هذا فیها تفصیل و تحصیل و من اراد فلینظر الهیا و هی هذه. چاپ: در گنجینه بهارستان، حکمت، تابستان ۱۳۷۹ش، به کوشش امیر اهری، صص ۱۹۵ - ۲۷۶ با عنوان «شفاء القلوب»؛ به کوشش عبدالله نورانی در مصنفات غیاث الدین منصور حسینی دشتکی شیرازی، جلد ۲ (تهران، دانشگاه تهران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی: ۱۳۸۶)؛ ایران، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، ۱۳۹۰ شمسی، تحقیق و تصحیح علی اوجبی، حروفی، ۱، رقعی، ۲۷۵ص [دنا ۱۲۰۷/۶ (۵ نسخه)؛ ذریعه ۲۰۶/۱۴] ۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۹۲۱/۲ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مذهب، ۲۰گ (۶۳پ-۸۲ر)، ۲۳ سطر (۱۰×۱۵)، اندازه: ۱۴×۲۱سم [ف: ۱۶ - ۴۰۱] ۲. شیراز؛ علامه طباطبائی؛ شماره نسخه: ۸۶۱/۳ آغاز: برابر خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ ۴۴گ (۴۲-۸۵)، اندازه: ۱۳×۱۹/۵سم [نسخه‌پژوهی: ۳ - ۱۲۲] ۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۲۸۱/۲ط آغاز و انجام: برابر بی‌کا، تا: ۱۰۲۰ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۴۵ص(۱۰۱-۱۴۵)، اندازه: ۱۲/۵×۱۹/۵سم [ف: ۲۴/۳ - ۵۱] ۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۴۴۰۶/۲ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: ظهیر، تا: ۱۰۹۲ق؛ تملک: محمد باقر کاشی؛ مهر: «مرتضی» (مربع)، «رجبعلی» (بیضی)؛ ۲۵گ (۶۴-۸۸)، ۲۵ سطر (۷×۱۳/۵)، اندازه: ۱۴×۲۰/۵سم [ف: ۳۶ - ۳۵۲] ۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۱۱/۹ آغاز: برابر خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۰۹۷ق؛ ۱۷ سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۶سم [ف: ۲ - ۳۶۶] ۶. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۱۶۶۷/۲ آغاز و انجام: برابر
۹۴

گزارش اشکال یا پیشنهاد