فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۱، ص ۷۰

۷۰ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۱
مهر «رضيت برضا الله محمد بن الحسن» (مستطیل)، محمد معین بن محمدرضی؛ مهر: «العبد محمد یحیی ۱۱۰۷» (مستطیل)، «محمد معین بن محمد رضی» (بیضی)، «العبد الراجی بلطف الله محمد شفیع الحسینی» (بیضی)، «العبد محمد یحیی ۱۱۰۷» (مستطیل)؛ انتقالی از مدرسه آیت الله بروجردی شهر ری در اردیبهشت ۱۳۷۰؛ جلد: تیماج عنابی، ۲۲۵ص، ۳۵ سطر (۱۰/۵×۱۹/۵)، اندازه: ۱۵/۵×۲۴/۵سم [ف: ۲۰ - ۴۳] ۱۵۸. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۲۶۷۱ آغاز: بسمله فصل فی الدلالة على الغرض من هذا الفن لما كان العلم المكتسب خط: نستعلیق، کا: ابومحمد عباس بن محمد معروف بناسخ گنجوی، تا: ۲۱ شعبان ۱۰۷۷ق؛ کاغذ اصفهانی؛ ۱۰۰گ، ۲۲-۲۵ سطر (۷×۱۵/۵)، اندازه: ۱۲/۵×۲۴/۵سم [ف: ۳ - ۸۲۳] ۱۵۹. مشهد؛ مدیر شانه چی؛ شماره نسخه: ۶۹ کتاب البرهان من المنطق؛ خط: نستعلیق، کا: ابومحمد عباس بن محمد معروف به ناسخ گنجوی، تا: ۱۰۷۷ق [نشریه: ۵ - ۵۹۸] ۱۶۰. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۳۴۳۵ آغاز: الفن الاول من الطبيعيات في السماع الطبيعي و هو اربع مقالات و اذا قد فرغنا بعون الله و عونه مما وجب تقديمه في كتابنا هذا و هو تعليم اللباب من صناعه المنطق؛ انجام: و اما حديث الانسان و منافعها فقد علمت في مواضع آخر فهذه آخر المقاله و هو آخر الكتاب تمت الطبيعيات من كتاب الشفاء ... خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۰۷۸ق؛ جلد: چرمی سبز، ۳۵۱گ، ۲۲ سطر، اندازه: ۲۲/۵×۲۵/۵سم [ف: ۳ - ۹۴۹] ۱۶۱. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۱۷۶۰ آغاز: المقالة الاولى فصل فى ابتداء طلب موضوع الفلسفة الاولى ليتبين ابييته في العلوم و اذ قد وفقنا الله ولی الرحمة و التوفيق فاوردنا ما وجب ايراده من مقالی العلوم المنطقية؛ انجام: و من اجتمعت له معها الحكمة النظرية فقد سعد و من فاز مع ذلك بالخواص النبوية كاد يصير ربا انسانيا و كاد ان يحل عبادته بعدالله تعالى و هو سلطان العالم الارض و خليفته فيه الهیات (فن سیزدهم)؛ خط: نستعلیق، کا: سیدمحمد بن قاسم حسنی بیزوی سبزواری، تا: ۱۰۷۸ق، جا: اصفهان مدرسه جده کوچک؛ جلد: تیماج مشکی، ۱۳۵گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۲×۲۵سم [ف مخ: ۳ - ۱۲۸۸] ۱۶۲. تهران؛ مروی؛ شماره نسخه: ۶۹۴ سماع طبیعی؛ کا: محسن تفرشی، تا: ۱۰۶۹-۱۰۷۹ق؛ قطع: رقعی [ف: - ۱۷۸] ۱۶۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۲۹۵ ط آغاز: بسمله المقالة الاولى من الفن الخامس من الجملة الاولى و ی فی البرهان من المنطق؛ انجام: و نحن ننقل من هنا الى ما هناك فاذا وضع موضوع برهانی دالنا عليه و الله تعالى اعلم. خط: نستعلیق تحریری، کا: محمد بیک، تا: شنبه ۲۰ رمضان ۱۰۷۹ق، جا: اصفهان؛ مصحح، محشی، بر چهارمین برگ نسخه فایده‌ای است در آداب البحث مورخ ۱۰۷۷ق در اصفهان با آغاز: «بسمله نحمدک باعانة لطفک یا کریم»؛ کاغذ: اصفهانی، ۳۶۸ص، ۱۸ سطر، اندازه: ۱۲/۵×۲۰سم [ف: ۲۴/۲ - ۱۹۷] ۱۶۴. قم؛ مدرسه رضویه؛ شماره نسخه: ۵۲ بخش منطق؛ خط: نسخ، کا: قطب الدین محمد جیلانی، تا: ۲۳ شعبان ۱۰۸۰ق؛ مصحح؛ با بندی به عربی درباره رئوس ثمانیه به نقل از ملاسلیمان و فصل یازدهم آداب المتعلمین منسوب به خواجه نصیر طوسی در دو برگ همراه نسخه؛ مهر: «بنده آل محمد»، «نصرالله»، «افوض امری الى الله عبده نصرالله الحسینی»؛ واقف: عالی جاه سعادت همراه حاجی بلال؛ ۳۰۶گ، قطع: ربعی [چند نسخه-ف: - ۲۷] ۱۶۵. تهران؛ فیاض؛ شماره نسخه: ۱۳۴ قسمت برهان؛ خط: نسخ، کا: نصیر جیلانی، تا: ۱۰۸۰ق [نشریه: ۷ - ۶۹۸] ۱۶۶. قزوین؛ میر حسینا قزوینی؛ شماره نسخه: ۱۳۳ فن هفتم طبیعیات است در نبات تا تشریح در پایان کتاب الحیوان؛ خط: نسخ، کا: مقصود علی بن حسین علی طالقانی،تا: شوال ۱۰۸۱ق، جا: اصفهان، برای امیر حسین حسینی [نشریه: ۶ - ۳۴۵] ۱۶۷. جهرم؛ کریم اشراق؛ شماره نسخه: بدون شماره طبیعیات؛ کا: شاه قاسم خوانساری،تا: ۱۰۸۱ق[میراث اسلامی: ۵-۶۱۰] ۱۶۸. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۰۶۶۰ آغاز: الفن الاول من الطبيعيات فى السماع الطبيعى و هو اربع مقالات و اذ قد فرغنا بتيسير الله وعونه مما وجب تقديمه في كتابنا هذا؛ انجام: كان للصوت ثقيلاً للقوة و اما حديث الاسنان و منافعها فقد علمت فی مواضع اخر. فهذا آخر المقالة و هو آخر الكتاب و الحمدلله ... الطاهرين از ابتدای طبیعیات تا پایان آن؛ خط: نسخ، کا: شاه قاسم بن ملک محمد خوانیساری، تا: غره ربیع الاول ۱۰۸۱ق؛ مصحح، محشی با نشانه‌های آقا جمال ره، م ح ق ره، اسفار، ملاحمزه، ع ق ره، آملی و قرشی، یادداشت‌نویسی پراکنده بر کتابی در صرف و نحو عربی با امضای شاه وردی در ۱۲۷۴ق؛ تملک: نعمت الله احقاقی جهرمی در روز شنبه ۲۱ رمضان ۱۳۴۸، محمد کریم اشراق جهرم ۱۳۵۵؛ جلد: تیماج سرخ، ۲۸۳گ، ۲۹ سطر (۱۰×۱۹/۵)، اندازه: ۱۸/۵×۳۰/۵سم [ف: ۲۰ - ۱۴۴] ۱۶۹. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۱۴۵ بخش منطق کتاب می‌باشد؛ خط: نستعلیق، کا: محمد علی، تا: ۱۰۸۱ق و محمد صفی اردبیلی در ۸ شعبان ۱۰۹۵ق؛ محشی از جلوه و حیدر موسوی و از چند کتاب معروف، در پایان فن پنجم گواهی خواندن محمد صفی اردبیلی است نزد استادش اسماعیل حسینی مشهور به مدرس در مسجد سلطانی اصفهان؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۳۷۲گ، ۲۳ سطر، اندازه: ۱۸×۲۵/۵سم [ف: ۲۱ - ۱۳۷] ۱۷۰. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۵۶۶۲
۷۰

گزارش اشکال یا پیشنهاد