دامغانی، تا: ۱۰۶۷ق، جا: اصفهان، برای ملا محمد باقر اردبیلی؛ مصحح، محشی با نشان «م هـ ق ر دام ظله» نوشته و گویا کاتب این نسخه این حواشی را عیناً از نسخههای دیگر نقل کرده زیرا این حروف گویا نشان محمد باقر داماد است که در تاریخ کتابت نسخه (۱۰۶۷) زنده نبوده، این نسخه به صورت دو نسخه جداگانه وارد کتابخانه شده و شماره ثبت و دو شماره قفسه متفاوت بدان داده شده و شماره (موقت) قفسه یکی ۲۲۴۶ و دیگری ۲۹۲۱ است. یک نسخه از آغاز برهان تا اواخر فصل اول از مقاله سوم و نسخه دیگر دنباله نسخه اول است تا پایان برهان؛ مهر: محمد رضی پسر محمد مسیح طبیب «و اجعله رب رضیا»؛ کاغذ: اصفهانی، ۲۴ سطر، اندازه: ۱۲×۲۰/۵سم [ف: ۵ - ۴۰۰]
۱۳۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۲۹ ط
آغاز: بسمله حمدله ... الفن الثالث عشر ... فی الالهیات ... فی ابتداء طلب موضوع الفلسفة الاولی؛ انجام: فکاد ان یحل عبادته بعد الله و هو سلطان العالم الارضی و خلیفة الله فیه و لله الحمد و المنه.
الهیات شفا؛ خط: نسخ، کا: محمد الحقیر بن احمد گیلانی، تا: ۱۰۶۷ق؛ محشی، با شجره نامه محمد رفیع ملقب به پیرزاده که به سلطان ابراهیم زاهد ختم میشود؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، ۱۸۴گ، ۲۱سطر، اندازه: ۱۳/۵×۲۲/۵سم [ف: ۲۴/۲ - ۷۲]
۱۳۶. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۲۵۵ - ج
فن ۱۳ و الهیات است؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: پایان شعبان ۱۰۶۷ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مشکی، ۱۷۴گ، ۲۱ سطر (۶/۵×۱۵/۵)، اندازه: ۱۲/۵×۲۲سم [ف: ۱ - ۳۴۴]
۱۳۷. زنجان؛ امام جمعه؛ شماره نسخه: ۱۷۱
برهان و الهیات؛ خط: نستعلیق، کا: محمد رضا اشرفی، تا: ۱۳ ربیع الاول ۱۰۶۹ق؛ مصحح، محشی برخی با رمز «م ح ق»؛ مهر: «محمد بن قاسم الحسینی» (بیضی)، «انی عبدالله اتانی الکتاب» (بیضی)، مهر وقف کتاب بر خزانه مجتهدیه (دایره)؛ جلد: تیماج مشکی، ۲۹۶گ، ۲۰سطر، اندازه: ۱۲×۲۴سم [اوراق عتیق: ۱ - ۱۸۶]
۱۳۸. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۳۳۰۵
آغاز: بسمله. فن الاول من الطبیعیات فی السماع؛ انجام: هدا آخر المعادن و الآثار العلویة ... سنه تسعه و ستین بعد الف
قسمت طبیعیات؛ خط: نستعلیق شکسته، بیکا، تا: ۱۰۶۹ق؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج، ۲۳ سطر، اندازه: ۷×۱۴سم [رایانه]
۱۳۹. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۱۹۸
برهان و الهیات؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: محمد شریف بن حاجی حسن آملی، تا: ۱۰۷۰ق؛ مصحح، محشی، با دو سرلوح مذهب مرصع، مجدول مرصع؛ مهر: «یا حسین بن علی» (بیضی)؛ ۴۳۸ص، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۴×۲۵سم [ف: ۳۲ - ۲۴۷]
۱۴۰. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۹۰۳
آغاز: الاولی لانه العلم الازلی باول الامور فی الوجود و هو العلة الاولی و اول الامور فی العموم خط: نستعلیق، کا: کمال تویسرکانی، تا: ۱۰۷۰ق؛ اول آن تا قسمتی از فصل ... از مقاله اولی افتاده؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج قرمز، ۳۰۱ص، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۴×۲۵سم [ف: ۵ - ۳۹۴]
۱۴۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۲۷۸
ده مقاله الهی است؛ خط: نسخ، کا: بهاء الدین محمد بن علی نقی طغایی، تا: با تاریخ ۱۰۷۰ق؛ در روز سه شنبه جمادی الثانی ۱۰۷۰ مقابله نموده، یکبار با نسخه میر محمد باقر داماد مقابله شده و در پارهای از حواشی بلاغ قرائت خود او و همچنین در پایان اجازه (قرائت) او به صدرای شیرازی به خط خود او هست، یکبار دیگر هم در مدرسه جده سپاهان در ۱۰۸۷ نزد آقا حسین خوانساری خوانده شده و تصحیح گردید (پایان)، محشی با نشان «لمحرره، سمع، آقا حسین، م ح ق ره، سید رحمه الله، ص سره، آقا حسین ادام ظله العالی، من استادنا آقا حسین مدظله العالی»؛ تملک: سید محمد بن محمد مقیم رضوی، شمس الدین؛ کاغذ: سپاهانی، ۲۴۴گ، ۱۹ سطر (۶/۵×۱۶)، اندازه: ۱۳/۵×۲۲/۵سم [ف: ۹ - ۹۲۴]
۱۴۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۰۵۸
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۰۷۰ق؛ مصحح، محشی از میرداماد با نشان «م ح ق ره، ق د، م ح ق» و با اجازه او به «احمد احسنیا» گویا به خط خود او مورخ ۱۵ جمادی الاول ۱۰۱۷ در زمانی که شفا را نزدش میخوانده و نیز با حواشی آقا حسین خوانساری با نشانه «آقا ره» و ملا شمسا «ش م س» و ملاصدرا «صدرا، ص رحمه الله، صدراره» و محمد باقر گیلانی «ملا محمد باقر الجیلانی دام ظله» و قاضی زاده و امیر محمد مؤمن؛ تملک: عبدالوهاب بن محمد مؤمن خادم مشهدی؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مشکی، ۱۱۶گ، ۱۷ سطر (۷×۱۴)، اندازه: ۱۲/۵×۲۳سم [ف: ۱۰ - ۱۹۹۸]
۱۴۳. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۱۷
آغاز: بسمله، المقاله الاولی فصل من القسم الخامس من الجمله الاولی و هی فی البرهان من المنطق؛ انجام: فاذا وضع موضع برهانی دللنا علیه و الله تعالی اعلم بالصواب تم الفن الخامس و هو البرهان و نحمد لله و الحمد لله رب العالمین و صلوته علی سیدنا محمد صلی الله علیه و اله الطاهرین سلام الله علیهم اجمعین امین.
منطق شفا؛ خط: نستعلیق، کا: محمد ولی اردبیلی، تا: ۱۰۷۱ق؛ ۱۳۴گ، ۱۷ سطر (۷×۱۴)، اندازه: ۱۲/۵×۲۰سم [ف: ۷ - ۱۰۵]
۱۴۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۹۹
انجام: فرغت من تحریره بعون الله ضحوة الجمعه الثالث من شهر جمادی الثانی المنتظم فی سلک شهور سنه احدی و سبعین بعد الالف و انا اقل الخليقه بل لا شیء فی الحقیقه ابن ابراهيم الحسين ... عفی عن سيآتهما بالنبی و الوصی
الهیات شفاء؛ خط: نستعلیق خوش، کا: حسین پسر ابراهیم، تا: ۱۰۷۱ق؛ مجدول، مصحح، محشی با نشان ص در، شرح ص در، من شرح صدرالمحققین، ص م در، میرزا ابراهیم رحمه الله؛ تملک: آقا علی مدرس و پسرش آقا حسن؛ ۴۴۳ص، ۱۵ سطر، اندازه: ۹/۵×۱۶/۵سم [ف: ۵ - ۳۹۱]