۲. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۶۶۹۵
آغاز: بسمله، فصل در بیان شعبدههای غریبه و عجیب از آن جمله اگر خواهند که شیشه را ببرند چنانکه از هم جدا نشود؛ انجام: و اگر گندم را با گوگرد بجوشانند و بریزند هر مرغی که از آن بخورد بی هوش شود و اگر با آب سرد بیندازند بهوش آید
رساله مختصری است در بیان کیفیت شعبدههایی که در قدیم رایج بوده مثلاً اگر بخواهند شیشهای را ببرند و از هم باز نشود چه باید بکنند یا اینکه اگر بخواهند آب شیشه خود به خود بالا رود، یا این که چگونه تخم مرغ بالا رود و ...؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ در برگ اول یادداشتی تملیکی به تاریخ ۱۲۸۶ق؛ مهر: «فخرالاطبا ۱۲۷۸» (بیضی)؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج یشمی مذهب، ۷گ (۸۵پ-۹۱)، ۱۴ و ۱۵ سطر (۷×۱۳)، اندازه: ۱۰/۵×۱۵/۸سم [رایانه]
● شعب و مقامات راه دین / کلام و اعتقادات / فارسی
šo‘ab va maqāmāt-e rāh-e dīn
غزالی، محمد بن محمد، ۴۵۰ - ۵۰۵ قمری
qazzālī, mohammad ebn-e mohammad (1059 - 1112)
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۳۶/۷-ف
نسخه اصل: ایاصوفیه ش ۴۸۲۱؛ کا: عبدالرزاق بن عبدالکریم، بیتا [فیلمها ف: ۱ - ۴۶۷]
● شعبه ایمان / شعر / اردو
šū‘ba-ye īmān
مثنوی است در اعتقادات حدود یک صد و پنجاه بیت.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۶۱۶۵/۱۵
آغاز: بعد حمد خدا و نعت نبی ×× شاه عالم محمد عربی؛ انجام: اس درخت دما اکو کیجی بار ×× بمحمد و آله الاطهار
خط: نستعلیق هندی، بیکا، بیتا؛ جلد: چرم قهوهای، ۱۱ص (۱۵۰-۱۶۰)، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۰سم [ف: ۴۵ - ۴۷]
شعر ← اوزان شعر
شعر ← ماهیت شعر و صناعت شاعری
شعراء ← مجمع الشعراء
● شعر (رساله در) / عرفان و تصوف، ادبیات / فارسی
še‘r (r. dar)
گویا از حیدر
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۹۶۶/۲۷
آغاز: مقدمه در بیان تعریف شعر و چگونگی بهمرسیدن شعر؛
انجام: چهار چهار
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳ و ۱۴؛ ۷ص (۱۸۸-۱۹۴)، ۲۰ سطر (۱۱×۱۶)، اندازه: ۱۸×۲۲سم [ف: ۱۲ - ۲۹۶۴]
● شعرای سبعه / تراجم / فارسی
šo'arā-ye sab'e
اعتضادالسلطنه، علیقلی بن فتحعلی، ۱۲۳۴؟-۱۲۹۸قمری
e'tezād-os-saltane, 'alī-qolī ebn-e fath-'alī (1819 - 1881)
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۶۱۵۱/۱۷
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳ [ف: ۹ - ۱۹۶]
● شعربافگی و جولاهگی / اخلاق / فارسی
ša'rbāfegī va jolāhegī
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۶۸۹۴
آغاز: بسمله. الحمدلله رب العالمین ... بدانکه این رساله ایست؛
انجام: علی ما هدانا الایمان و السلام.
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا [الفبائی - ۳۷۲]
شعر چهار ساعته ← کشف حقایق
● شعر النفس = القصيدة الميمية / شعر / عربی
ši'r-un-nafs = al-qaṣīdat-ul-mīmīyya
تمیمی، اسماعیل بن محمد، - ۴۲۰ قمری
tamīmī, esmā'īl ebn-e mohammad (- 1030)
قصیدهای است در ۳۰ بیت که نفس کلیه (ناظم) به جبل سماق فرستاده تا بر موحدان خوانده شود.
آغاز: الى غاية الغيات قصدى و بغیتی ×× الى الحاكم العالى على كل حاكم / الى الحاكم المنصور عوجو وامموا ×× فليس فتی التوحيد فيه بنادم
انجام: سيكظم هذا الشعر كل منافق ×× و يزداد كظماً فوق كظم الاکاظم
[دنا ۱۱۹۰/۶]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۹۹۵/۲۶
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ جلد: تیماج مشکی، ۵ص (۱۷۱-۱۷۵)، ۱۵ سطر، اندازه: ۲۱×۱۵سم [ف: ۱۰ - ۲۲۱۳]
۲. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۷۷۶/۲۴
نسخه اصل: کتابخانه واتیکان-رم ۱۳۴۸؛ خط: نسخ درشت، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ ۵گ (۳۰۴-۳۰۸) [عکسی ف: ۲ - ۴۵۸]