۴. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۴۳۳۲/۱
آغاز: بسمله. الحمدلله رب العالمین؛ انجام: و صلى الله على محمد و آله الطاهرين ... ۲۹ شهر شعبان المعظم من شهور ۱۲۶۲.
خط: نسخ، کا: سید احمد، تا: ۲۹ شعبان ۱۲۶۲ق؛ جلد: تیماج مشکی، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۵/۲×۲۱/۲سم [ف: ۱۷ - ۴۴۷]
۵. بشرویه؛ امیرالمؤمنین؛ شماره نسخه: ۶۴/۴
آغاز: بسمله الحمدلله ... فيقول العبد الجانى و الاسير الفاني المقيد بوثائق الامال و الامانی کاظم بن قاسم الحسینی الرشتی؛ انجام: و انا اقول الیکم و الا لا تشد الرکائب و منکم و الا لاتنال الرغائب و فيكم و الا فالحديث مخلق ... و لعنة الله على اعدائهم و ظالميهم و منکری فضائلهم اجمعين قد فرغ
خط: نسخ، کا: محمد رفیع، تا: آخر صفر ۱۲۶۵ق؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۵۹گ (۱۴۹پ-۳۰۷پ)، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۳×۲۱/۵سم [ف مخ]
۶. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۷۸۵/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ و نستعلیق، کا: نعمة الله بن محمد مهدی اصفهانی، تا: ۱۲۶۶ق؛ جلد: تیماج مشکی، ۹۴گ (۱پ-۹۴پ) [ف: ۱۲ - ۳۴۸]
۷. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۲۴/۲
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ ۶۸گ (۵۱ر-۱۱۸ر)، ۱۹ سطر (۱۰/۵×۱۴/۵)، اندازه: ۱۷×۲۱/۵سم [ف: ۲۱۸]
شیرازیه ← تذکره مدایح معتمدیه
● شیر افکن / شعر / کردی
šīr afkan
تهران؛ دانشسرای عالی-کتابخانه میرزا عبدالعظیم خان قریب گرکانی؛ شماره نسخه: ۱۹۱/۶
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳ و ۱۴؛ قطع: ربعی [نشریه: ۵ - ۶۴۸]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۱۵۱/۶-ف
نسخه اصل: همان نسخه بالا [فیلمها ف: ۲ - ۸۵]
● شیر الاغ = دستور آشامیدن شیر الاغ / طب / فارسی
šīr-e olāq = dastūr-e āšāmīdan-e šīr-e olāq
موسوی عریضی، سید اسماعیل، ق۱۳ قمری
mūsavī ‘arīzī, sayyed esmā‘īl (- 19c)
در دیباچه خود را شاگرد «جالینوس عصر و افلاطون دهر» مرحوم سید احمد یزدی مشهور به کافی میداند، به سال ۱۲۵۰ق دستورهای استاد پیشگفته و تجربیات خودش را گردآورده است. در این تاریخ از استاد خود بهگونه درگذشته یاد میکند. بیشتر درمان زنان و مسأله بارداری است و درمان دیگر بیماریها و کمتر به «شیر الاغ» میپردازد. بخشبندی نشده. از «زاد المسافرین» و «قرابادین مظفر حسینی» و «شرایف العلاج» بهره گرفته است. (احمد منزوی)
[دنا ۱۲۸۰/۶؛ فهرستواره ۳۴۵۲/۵ «دستور خوردن ... »]
تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۱۹۳۶/۵-عکسی
آغاز: دستور آشامیدن شیر الاغ. به جهت ناخوش رحم و از برای زنانیکه حمل به هم نمیرسانند، بنا بر طریقی که در این زمان که سنه ۱۲۵۰ الف و مأتین و خمسین است ... استاد فقیر اعنی جالینوس عصر؛ انجام: پر ادویه و زعفران غذا میخورند و قمی نمیکنند. تمام شد کتاب بعون الملک الوهاب.
خط: نستعلیق خوش، بیکا، تا: حدود ۱۲۵۰ق؛ ۴۹ص (۱۰۸-۱۵۶) [عکسی ف: ۱ - ۲۴۱]
● شیر بها = حکم شیربها / فقه / عربی
šīr bahā = hokm-a šīr bahā
میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، ۱۱۵۱-۱۲۳۱ قمری
mīrzā-ye qomī, ab-ol-qāsem ebn-e mohammad hasan (1739 - 1816)
پاسخی است به سؤالی که درباره حکم گرفتن شیربها در ازدواج، پرسیده شده است. مؤلف در این رساله استدلالی فرموده اگر شیربها به عنوان اجرت جهت سامان دادن امر ازدواج و مانند آن باشد اخذ آن برای ولی زن جایز و بازپس گرفتن آن حرام و در غیر این مورد در صورت بقای عین، استرداد آن جایز و حلال میباشد. دلیل جواز اخذ شیربها عموم «المؤمنون عند شروطهم و لأنه لا مانع منه عقلاً و شرعاً فيكون شرطاً سايغا مذكوراً فى متن عقد لازم فيلزم و الفرق بين هذا و الصورة الاولى ان المفروض ان ما جعل لأبيها ليس بداخل في المهر بل ليس من فعل المرأة فجعله في مقابل البضع غير صحيح لعدم الدليل مع قطع النظر عن الرواية ايضاً و الذي يجعل في مقابل البضع انما هو المهر و المهر لا موضع له الا الزوجة فلا وجه لجعله لأبيها ...».
آغاز: بسمله، حمدله ... ما تعارف بین اولیاء المرأة من اخذ شيء للمسامحة فی تزویجها و یقال له فی عرف العجم فی هذه الأزمان شیربها هل يجوز أخذه ام لا و هل يجوز استرداده و لو مع التلف ام لا [الجواب] اذا جعله جعالة لأمر مطلوب مثل تمشية امر التزویج و نحو ذلك فالظاهر الحلية و عدم جواز الرجوع بعد الفعل المجعول كما صرح به العلامة فی المختلف و غیره
انجام: هذا ما اقتضاه الحال فی بیان هذه المسألة و اسأل الله العفو عن الزلل ...
چاپ: دارالخلافه طهران، سنگی، ۱۳۱۹ق، رحلی، ۲ص (جوامع الرسائل: صص ۷۴۰-۷۴۱)
[دنا ۱۲۸۰/۶ (۱۴ نسخه)؛ معجم مؤلفی الشيعة ص ۳۲۲؛ الذريعة ۲۶۸/۱۴]