[دنا ۱۲۷۰/۶ (۵ نسخه)]
۱. خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: ۴۶۶
آغاز: برابر
جلد اول و از سوره حمد تا اول سوره کهف. در پایان نسخه شرح حال مؤلف و اساتیدش در چهار صفحه آمده که در محرم ۱۱۱۹ تحریر نموده است؛ خط: نسخ، کا: محمد بن عبدالجلیل، تا: ۲۱ رمضان ۱۱۱۸ق؛ محشی از مؤلف به خط خودش، در اول نسخه قصیدهای از الشریف محمد ابوالحسن سدیدی محلی شافعی ازهری به خط خودش در مدح مؤلف به عربی در ۱۸ بیت مختوم به الف با مطلع: «اکوکب لاح بماحده نورالحبیب بدا ×× ام طالع المجد فی اوج العلا صعدا»، در آخر نسخه ایضاً قصیدهای از وی در ۲۲ بیت مختوم به الف در مدح مؤلف و حاشیه اش، در صفحه دوم «هذا الجزء الاول من نسخة المؤلف تغمده الله تعالی برحمته و اسکنه فسیح جنته» از موقوفات رمضانیه ۱۲۳۰؛ مهر: «عبده عبدالغفار ۱۲۵۳» (مربع)؛ جلد: تیماج قهوهای، ۹۱۳ص، ۲۵ سطر، اندازه: ۱۶×۲۱سم [ف: - ۲۴۱]
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۶۳۲
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۲ - ۲۶۳]
۲. خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: ۴۶۷
جلد دوم و از سوره کهف تا آخر؛ خط: نسخ، کا: محمد بن عبدالجلیل، تا: یوم عیدالاضحی ۱۱۱۸ق؛ محشی از مؤلف به خط خودش، در آخر نسخه ۲ صفحه در وصایای ابن عربی، و ۴ بیت از شریف ابوالحسن سدیدی که در ۱۱۴۶ به خط خودش نوشته، دو قصیده از علامه علی البوتیجی الشافعی هر کدام در ۸ بیت، اولی مختوم به الف، دومی مختوم به یاء؛ از موقوفات رمضانیه ۱۲۳۰؛ جلد: تیماج قهوهای، ۸۹۵ص، ۲۵ سطر، اندازه: ۱۶×۲۱سم [ف: - ۲۴۲]
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۶۳۳
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۲ - ۲۶۴]
۳. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۹۱۷-۶/۷
آغاز: بسمله وبه ثقتى وهو حسبی ونعم الوکیل وصلى الله علی حبیبه و آله و سلم. سورة یوسف علیه السلام قوله هی مکیة وقيل الا ثلاث آیات من اولها ولما ختمت السورة ... قوله تلك شارة؛
انجام: ولیس یخیب من یرجوا کریماً وصلى الله علی سیدنا محمد وآله و صحبه و سلم تسلیماً
سوره یوسف تا آخر قرآن؛ خط: نسخ، کا: احمد بن الحسن، تا: ۲۶ شوال ۱۱۷۰ق؛ با کتیبه مذهب، مجدول ومذهب، مصحح؛ ۶۰۵گ، ۴۷ سطر، اندازه: ۲۲×۳۳/۵سم [ف: ۵ - ۲۷۲۶]
● الشهاب الوامض فی احکام الفرائض / فقه / عربی
aš-šahāb-ūl wāmiḍ fī aḥkām-il farā'iḍ
قزوینی، محمد مهدی بن حسن، ۱۲۲۲ - ۱۳۰۰ قمری
qazvīnī, mohammad mahdī-ye-bn-e hasan (1807 - 1883)
تاریخ تألیف: ۱۷ رجب ۱۲۷۹ق
رسالهای است مختصر که به درخواست بعضی از برادران دینی در احکام فرائض و مواریث و مسائل مربوط به آن در سه «مقدمه» و سه «مقصد» و یک «خاتمه» نگاشته است.
آغاز: الحمدلله وارث الارض ذات الطول و العرض باعث من فی القبور یوم العرض و صلی الله علی من حبه فرض.
[دنا ۱۲۷۰/۶؛ الذریعة ۲۵۴/۱۴ و ۲۵۵]
۱. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۲۳۸
آغاز: برابر
نسخه اصل: کتابخانهای در عراق؛ خط: نسخ، کا: سید مرزة بن عباس بن علاوی، تا: قرن ۱۳؛ مصحح؛ ۱۵۶ص [عکسی ف: ۶ - ۲۸۹]
۲. خوانسار؛ فاضل؛ شماره نسخه: ۱۲/۷
آغاز: برابر؛ انجام: و بنت تلک الأخت لأم مع الأجداد الثمانیه أخذ الثلثین الأجداد من قبل الأب مع أولاد الأخ و الأخت الأربعة
خط: نسخ، کا: محمد علی امامی خوانساری نجفی، تا: ۱۶ ذیحجه ۱۲۹۹ق، جا: نجف اشرف؛ جلد: تیماج شتری، ۵۷گ (۲۹۴-۳۵۰)، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۵×۲۱/۵سم [ف: ۱ - ۱۵]
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۵۱۴/۷
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۲ - ۱۰۷]
● شهاب و التهاب / کلام و اعتقادات / فارسی
šahāb va eltehāb
در ذکر فضایل اهل بیت علیهم السلام و نیز مطاعن مخالفان و خلفای ثلاثه خصوصاً عثمان در عناوین «التهاب» و «شهاب» است.
قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۴۱۶۴/۱
آغاز: ... در کتاب انساب النواصب منقول است که روزی جمعی از مخالفان جهت امتحان نمودن خدمت حضرت صادق علیه السلام آمدند؛ انجام: وقتی که وارد مجلس ابن زیاد شدند فخر میکردند ومی گفتند جایزه ما را بده که ما اسب بر بدن پسر پیغمبر تاختیم الا لعنة الله علی القوم الظالمین.
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، بیتا؛ بخشی از شرح اصول کافی باب پانزدهم، حکایات طهران جدید، چند برگ تفسیر، حکایاتی از زبان طوطی وغیره؛ جلد: گالینگور سبز، ۲۴گ (۶۲ر-۸۵پ)، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۷×۲۲سم [ف مخ: ۳ - ۱۲۹۸]
● شهاب و کرات آتشی / هیئت / فارسی
šahāb va korāt-e ātašī
نجم الدوله، عبدالغفار بن علی، ۱۲۵۹ - ۱۳۲۶ قمری