۱. تهران؛ مروی؛ شماره نسخه: ۶۶۸/۳
از شواهد غیبی انتخاب و استخراج کرده است؛ بیکا، تا: ۱۰۹۰ق؛ قطع: خشتی [ف: - ۲۹۱]
۲. تهران؛ مروی؛ شماره نسخه: ۷۹۸۸/۳
بیکا، تا: ۱۲۳۵ق؛ قطع: خشتی [ف: - ۳۰۷]
۳. رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: ۱۱/۳ص
خط: نسخ و نستعلیق، کا: سید علی بن سید هاشم موسوی زیتونی رودباری، تا: ۱۲۶۷ق؛ اندازه: ۱۶/۵×۲۱/۵سم [رشت و همدان: ف: - ۱۱۸۷]
۴. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۱۵۹۳/۲-۹/۱۴۳
آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم، تسمع بالمعیدی خیر من ان تره الام علی لو وان کنت عالما ×× باذناب لو لم تفتنی اوائله؛ انجام: لقد خشیتان اری جدبا ×× مثل الحریق وافق القصبا / الحق ان دارالرباب تباعدت ×× او انبت حبل ان قلبک طائر
شواهدی شعری کتاب «البهجة المرضية» سیوطی را به ترتیب ابواب از اول تا آخر کتاب بدون هیچ گونه شرح و توضیحی آورده است؛ خط: نسخ، بیکا، تا: جمعه ربیع الثانی ۱۲۶۷ق؛ ۱۹گ، ۱۰ سطر، اندازه: ۱۰/۵×۱۷سم [ف: ۵ - ۲۷۳۶]
۵. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۵۵۶۹/۱
آغاز: بسمله الحمدلله الذی لاتدرکه الشواهد و لا تحویه المشاهد ... و بعد پس این مختصریست فارسی در شواهد سیوطی؛ انجام: لی اسم فلا ادعی به هواول.
خط: نستعلیق شکسته، کا: ملاعبدالکریم بن ملاعلی محمد قزوینی، تا: ۱۳۱۴ق؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: حنایی فرنگی، جلد: مقوا، ۷گ (۱-۷)، اندازه: ۱۷/۵×۲۱/۷سم [ف: ۱۲ - ۴۱۷]
۶. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۰۶۵۲
بیکا، بیتا؛ خریداری از عبدالله ناصری [رایانه]
● شواهد البهجة المرضية / نحو / فارسی
šawāhid-ul bahja-til marḍīyya
وابسته به: البهجة المرضية فی شرح الالفية = شرح الفية ابن مالک = شرح الخلاصة فی النحو؛ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر (۸۴۹-۹۱۱)
یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۳۲۵۸/۲
آغاز: بسمله، حمدله، الام علی لو و لو کنت عالما
خط: نسخ، کا: حاج شیخ عبدالحسین عجمین، بیتا؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مقوایی، ۹۳ص (۲۳-۱۱۵)، ۱۴ سطر (۷×۱۴)، اندازه: ۱۰×۱۷سم [ف: ۵ - ۱۵۹۰]
● شواهد التجدید / عرفان و تصوف / فارسی
šavāhed-ot tajdīd
مجددی، عبدالاحد، - ۱۱۲۶ قمری
mojaddadī, ‘abd-ol-ahad (- 1714)
مؤلف نواده مجدد الف ثانی، شیخ احمد سرهندی (-۱۰۳۴ق) بوده و این کتاب درباره همان نیای خود اوست و این که او «مجدد» الف ثانی بوده و حدیث «یبعث لهذا الامة علی رأس کل مأة سنة من یجددها». نخست از او سخن میگوید که «شواهد تجدد» را با خود داشت، سپس دوایر هیجدهگانه مراتب، به فارسی و عربی.
آغاز: بسمله. الحمد الله و سلام علی عباده الذین اصطفی. اما بعد فقد قال رسول الله (ص) ان الله یبعث لهذا ... بدانکه علمای امت اختلاف نموده اند ...
[دنا ۱۲۵۵/۶؛ بدون نام مؤلف؛ فهرستواره منزوی ۲۲۱۱/۳ از عبدالاحد مجددی دانسته و ۳۹۲/۹]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۷۱۹/۲
آغاز: برابر؛ انجام: برحمتک یا ارحم الراحمین.
در فهرست بدون نام مؤلف؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالله، بیتا؛ مجدول؛ کاغذ: هندی، جلد: مقوا پارچهای، ۱۳ص (۸۱-۹۳)، ۲۲ سطر (۱۱×۲۱)، اندازه: ۱۵×۲۶سم [ف: ۱۶ - ۷۶]
● شواهد التجديد / عرفان و تصوف / عربی و فارسی
šavāhed-ut tajdīd
سورتی، خیرالدین بن زاهد، ق ۱۲ قمری
sūrtī, xayr-od-dīn ebn-e zāhed (- 18c)
همان که از عبدالاحد مجددی دانسته شده
آغاز: بسمله. الحمد الله و سلام علی عباده الذین اصطفی. اما بعد فقد قال رسول الله (ص) ان الله یبعث لهذا ... بدانکه علمای امت اختلاف نموده اند ...
مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۴۴۵۴
آغاز: برابر؛ انجام: ما کان ممکنا و نوع البشر قد تیسر لک غیر ان لا نبوة بعد ختمها علی خاتمها الصلوة و السلام و الحمدلله رب العالمین
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ مجدول؛ اهدایی: رهبری، اسفند ۱۳۷۶؛ کاغذ: حنایی، ۴گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۷×۳۰سم [اهدائی رهبر: ۵ - ۱۲۷]
● شواهد تجزية الامصار / ادبیات / فارسی
šavāhed-e tajzīyat-ol amsār
وابسته به: تجزية الامصار و تزجية الاعصار؛ وصاف الحضرة، عبدالله بن فضل الله (۶۶۳-۷۳۰ق)
تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۲۰۱ حکمت
شعرهای عربی این کتاب است؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲