فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۱، ص ۲۲۰

۲۲۰ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۱
آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: محمد علی بن عبدالکریم تفرشی قمی، تا: ۱۵ رمضان ۱۲۹۷ق؛ جلد: مقوا اسلیمی، ۲۹۶گ، ۱۵-۱۹ سطر [ف: ۵ - ۲۷۳۱] ۱۹۴. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۳۳۴۹ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: محمد حسین بن سید رضا موسوی گیلانی لاهیجی، تا: ۲۳ ربیع الثانی ۱۲۹۷ق، جا: نجف اشرف؛ مصحح، محشی با امضای «محمد اسمعیل» و «منه»؛ جلد: تیماج روغنی اسلیمی، ۱۸۶گ، ۱۹ سطر [ف مخ: ۳ - ۱۲۹۵] ۱۹۵. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۶۳۷۹ خط: نسخ، کا: محمد علی کرمانشاهی، تا: ۱۲۹۸ق، جا: تهران مدرسه سپهسالار؛ از روی نسخه مورخ ۱۲۴۳ که آن را از روی نسخ محمد شریف بن محمود لاهیجی نوشته شده بوده و این محمد شریف در پایان نوشته که: «استادم شارح تا اینجا نوشت» با چاپ سنگی ۱۳۰۲ برابر است؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج حنایی، ۱۱۸گ، ۱۵ سطر (۷×۱۳)، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: ۵ - ۱۴۶] ۱۹۶. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۵۴۵۷ آغاز: ... المقصد الاول فی الأمور العامة قال صاحب المواقف ای ما لایختص بقسم من أقسام الموجود التی هی الواجب و الجوهر و العرض من أن یکون شاهداً بجمیع الموجودات کالوجود و العلیة و کذا الوحدة؛ انجام: برابر خط: شکسته نستعلیق، کا: حسن بن بهبود علی،تا: ۲۴ شعبان ۱۲۹۹ق، جا: دکن؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح؛ جلد: مشمع مشکی، ۱۸۶گ، ۱۸-۲۰ سطر (۱۰×۱۴/۵)، اندازه: ۱۷×۲۱سم [ف: ۳۹ - ۲۷۱] ۱۹۷. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۲۷۵/۲۱ بندی از آن؛ خط: نسخ، کا: محمد در جزینی، تا: ۱۳۱۰ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج حنایی، ۲گ (۳۹۲-۳۹۳)، ۲۲ سطر (۱۰×۱۳)، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۱۶ - ۲۳۲] ۱۹۸. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۲۸۲ جلد یکم؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: پایان دهه نخستین محرم ۱۳۷۶ق؛ محشی با نشان «منه، محمد علی نوری، حکیم الهی، لمولانا میرزا محمد حسین ره، محمد جعفر جیلانی. محمد اسمعیل»؛ تملک: شمس الدین محمد حکیم الهی در سپاهان؛ جلد: تیماج تریاکی، ۲۵۷گ، ۲۱ سطر (۷/۵×۱۳)، اندازه: ۱۵×۲۱/۵سم [ف: ۹ - ۹۲۶] ۱۹۹. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۷۱۷۶ بی‌کا، بی‌تا؛ خریداری از فقیه مرندی؛ اندازه: ۱۳/۴×۲۵/۷سم [رایانه] ۲۰۰. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۸۲۴۴ بی‌کا، بی‌تا؛ انتقالی از کتابخانه پهلوی - مجموعه نوازی؛ اندازه: ۱۴/۸×۲۱/۵سم [رایانه] ۲۰۱. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۰۶۷۸ بی‌کا، بی‌تا؛ خریداری از علیرضا طاهری یزدی [رایانه] ۲۰۲. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۱۴۸۵۵/۷ آغاز: بسمله المقصد الثالث فى اثبات الصانع اى فی اثبات ان للعالم صانعا بخش الهیات آن است از مقصد سوم تا آخر؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: مقوا، ۹۲گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۳×۱۸سم [ف: ۲ - ۱۵۶] ۲۰۳. یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۳۸۹۷ جلد دوم؛ خط: نسخ و نستعلیق تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ محشی، مقابله شده؛ مهر: «محمد ابراهیم»، «ظنی بالله - حسن»؛ اهدایی: حاج میرزا علی شریعتی؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوایی، ۱۹۰گ، اندازه: ۱۳×۲۳سم [ف: ۵ - ۱۸۳۷] ۲۰۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۹۷ آغاز: برابر خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ مصحح ولی بسیار مغلوط؛ جلد: تیماج قرمز، ۲۲۷گ، اندازه: ۱۱×۱۶سم [ف: ۳ - ۹۱] ۲۰۵. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۲۷۳۹ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج [رایانه] ۲۰۶. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۴۰۱۵ آغاز: برابر انجام: لمسئلة السادسه فی کلامه تعالى ... و اشار ههنا بقوله و النفسانی غیر معقول تمت و ال هنا وصل و انقطع کلام الشارح ... یقول الفقیر الى ربه الغنی محمدشریف بن محمود ... بلطفه الابدی السرمدی و طاب ثراه و جعل الجنة مثواه انتهى. از آغاز، تا شرح مسئله ششم، از فصل دوم، از مقصد ثالث به انجام می‌رسد؛ کا: نهاوندی، تا: جمعه ۱۳ ذیقعده ۱۲۵ (؟)، جا: اصفهان؛ مصحح، محشی فراوان با نشان‌های «۱۲۸»، «۳۰۳»، «۲۵۲»، «منه رحمه الله»، «ملا احمد اردکانی»، «عبدالله الزنوزی»، «محمدجعفر» و «المحرره»، از روی نسخه‌ای که به خط ملا عبدالله زنوزی تبریزی بوده کتابت گردیده، کاتب که خود از افاضل و از شاگردان محمدجعفر لاهیجی بوده در برگ نخست و در پایان مبحث امور عامه درباره حواشی و رموز آن چنین آورده که علامت ۱۲۸، رمز از میرزا محمد حسین طبیب اصفهانی و ۳۰۳ از ملا اسمعیل واحد که علامت محمدعلی نوری می‌باشد، در برگ ۱۱۹ حاشیه‌ای با تاریخ ۱۲۷۱ق به خط کاتب دیده می‌شود، با نشان
۲۲۰

گزارش اشکال یا پیشنهاد