علی عطری، ۱۰۶. منظوم و منثور در جواب امیر عماد الدین شریف، ۱۰۷. از زبان میرزا کافی شربتدار به معشوقه او که دختر ترغه است به نظم و نثر، ۱۰۸. به یکی از سلسله نوربخشیه، ۱۰۹. از جانب امیر قوام الدین محمد معمار به خدمت مستوفی الممالک میرزا عنایب الله که الفاظ در آن سیاق به کار رفته، ۱۱۰. از زبان جمعی سادات، ۱۱۱. بر سبیل تجنیس به خدمت نواب شاه محب الله، ۱۱۲. پرسش تعزیت از جانب حضرت شاه خلیل الله به نواب اعتماد الدوله امیر سید شریف، ۱۱۳. از جانب حضرت میرزا خواجگی صاعدی به نواب اعتماد الدوله قاضی عماد در بیان فوت خلیفه، ۱۱۴. از جانب میرزا عنایت الله به منصور بیگ؛ خط: شکسته نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: انجام؛ ۷۷گ، ۱۰ سطر (۱۲×۱۷)، اندازه: ۱۷×۲۴سم [ف: ۱۱ - ۲۱۷۰]
۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۱۳۹۹
آغاز: حمدی که فتوح آن موجب روح و روان و سبب فیض بدن و جان بندگان باشد لایق بارگاه کبریای منشی قدر و قضا است؛
انجام: خواجه نظام الملک در نصیحت برادر نوشته: بعد از سلام مشتاقاته اعلام میگرداند ...
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۷۵گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۳۳/۲ - ۱۱۱]
۵. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۳۹۰۸
آغاز: برابر؛ انجام: زویافت شرف، نامه نامی وجود×× آری شرف نامه ز خاتم آمد
خط: نستعلیق خوش، بیکا، تا: ۱۰۳۱ق؛ مجدول؛ جلد: میشن قرمز، ۹۲گ، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۸/۶×۲۹/۲سم [ف: ۳ - ۵۱۹]
۶. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۱۹۵ حکمت
آغاز: بسمله. منشآت مولانا روح الله منشی شیرازی رحمة الله علیه موسوم به شرف نامه. حمدی که فتوح آن موجب روح و روان و سبب فیض بدن و جان و بندگان باشد لایق بارگاه کبریای منشی قدر و قضا است؛ انجام: دم مسیحا بظهور رسانید
خط: نستعلیق، کا: غلامعلی بن مولانا حسین جهرمی، تا: شنبه ۲۴ شعبان ۱۰۳۴ق؛ جلد: تیماج سبز، قطع: ربعی [ف: ۲ - ۲۶]
۷. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۰۴۲
آغاز: بسمله. هنگامی که بفر حضور و شرف صحبت واهب الفیض و السرور مشرف و مسرور بود؛ انجام: و قاعده ذره پروری و رابطه مهر گستری را
فهرست عنوانهای این نسخه: ۱. جواب کتابت مستطاب شاه نعمة الله که با میوه یزد فرستاد بودند، ۲. جواب کتابت نواب مستطاب که با مفرح همراه حکیم فرستاده بودند، ۳. هم جواب نامه نامی نواب مستطاب شاه نعمت الله در باب حضرت امیر شهریار، ۴. هم به نواب مستطاب ارشاد پناه، ۵. در استدعای آمدن نواب مستطاب مومی الیه به شیراز که بر امجرد آمده بودند، ۶. جواب کتابت نوابت اعلیحضرت شریف حسن پادشاه مکه مکرمه که به نواب کامکار امیر الامراء فارس امت خان با سه راس اسب فرموده بودند (به عربی)، ۷. از جانب نواب ابراهیم خان به حضرت امیر علی غلیان حاکم جزایر عرب، ۸. کتابت از جانب نواب ابراهیم خان بحضرت سید عامر، ۹. جواب کتابت حضرات مخدوم زادههای نواب صدارت پناه، ۱۰. رسالة اخرى هم با کابر نوربخشیه، ۱۱. رسالة اخرى به خدمت حضرت میرزا عنایت الله از زبان میر قوام الدین محمد معمار، ۱۲. رسالة اخرى که از زبان بعضی به بعضی حضرات نوشته شده، ۱۳. رساله اخرى که بر سبیل تجنیس بیکی از اکابر سادات نوشته، ۱۴. نامه اول از جانب حضرت خواجه جلال الاسلام به حضرت قاسم بیک حکیم نوشته، ۱۵. نامه ثانیه در تعزیت خلیفة العجمی که از جانب جلال الاسلامی به مقرب الحضرت العلية قاضی عماد الدین محمود نوشته، ۱۶. جواب خطاب حضرت رفیع مقام مولانا نظام وکیل سلطنت پناه، ۱۷. به خدمت حضرت قاضی محمد نوشته، ۱۸. به خدمت حضرت منشی الممالک میرزا کافی، ۱۹. مکتوبی از جانب شمسا محمدا و تاجا علیا تمغاجیا به خدمت نواب نامدار مرادخان که اولا به ملک عنایت الله موسوم بود و مشار الیهما به فرامین مشار الیها مخصوص، ۲۰. تذکره که به جهت خطیب ابوالقاسم ظهیری درباره لمن مخالفین نوشته، ۲۱. به نواب سلطنت پناه حاکم لار از زبان میرزا عنایت، ۲۲. رسالة اخرى به یکی از اکابر علما، ۲۳. رسالة اخرى به یکی از اکابر نوربخشیه؛ خط: تعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱ و ۱۲؛ افتادگی: انجام؛ مجدول، با سرلوح، برگهای ۶-۷ و ۹-۱۰ و ۱۱-۱۲ و ۱۳-۱۴ با هم ربطی ندارند و میانه آنها افتاده؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: مقوا، ۱۴گ، ۱۲ سطر (۱۳×۱۹)، اندازه: ۹×۲۹/۵سم [ف: ۸ - ۶۵۷]
● شرفنامه = اکرادنامه = تاریخ الاکراد = تاریخ کردستان / تاریخ ایران / فارسی
šaraf-nāme = akrād-nāme = tārīx-ol-akrād = tārīx-e kordestān
بدلیسی، شرف الدین بن شمس الدین، ق ۱۱ قمری
bedlīsī, šaraf-od-dīn ebn-e šams-od-dīn (- 17c)
تاریخ تألیف: ۱۰۰۵ق
مؤلف از امیران کرد زاده ۹۴۹ق، شاه تهماسب او را در کاخ بزرگ خود پرورش داد، به روزگار شاه اسماعیل دوم از صفویان روی گردانید، به دربار سلطان مراد سوم عثمانی روی آورد و امارت بدلیس را دریافت. وی این کتاب را در یک «مقدمه» و چهار «صحیفه» و یک «خاتمه» نگاشت. کتاب در دو بخش است: ۱. تاریخ کردان، ۲. تاریخ صفویان روزگار خودش. (احمد منزوی)
ملا جمیل بندی روزبیانی آن را به عربی ترجمه کرده است.
آغاز: افتتاح سخن حمد و ثنای پادشاهی باید که ثنای ستایش از ضمیر منیر خورشید جهانگیر تاحدارج سپهر برین برآید و اختتام کلام شکر و سپاس مالک الملکی را شاید ... مسود اوراق این