نسابه، علی بن عبدالکریم، - ۸۰۰؟ قمری
nassābe, ‘alī ebn-e ‘abd-ol-karīm (- 1398)
در اخبار و قصص کسانی که حضرت حجت (ع) را درک کرده و دیده اند.
[الذریعة ۲۱۷/۱۲-۲۱۸]
چاپ: این رساله با عنوان «السلطان المفرج عن أهل الايمان [فيمن رأى صاحب الزمان (عج)]» با تحقیق شیخ قیس العطار در ضمن سلسله مصادر بحارالأنوار به چاپ رسیده و در مقدمه تحقیق درباره رساله و مؤلف آن بحث شده است.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۳۱/۶
آغاز: بسمله. أيضاً نبذة منتقاة من كتاب السلطان المفرج عن أهل الايمان تأليف السيد العالم الكامل الفاضل بهاء الملة و الدين على بن عبدالحميد و هو منقول من خطه فمن ذلك ما اشتهر و ذاع؛
انجام: و أتى السيد بأشياء فى آخر الحكاية حذفت لعدم الحاجة اليها هذا آخر ما وجد منقولاً من خط سيد على بن عبدالحميد تغمده الله برحمته و أسكنه بحبوحة جنته آمين و الحمدلله و حده و صلى الله على محمد و آله الطيبين و الطاهرين أجمعين.
نسخه اصل: ملک، شمارههای ۵۴۲۹ و ۲۸۱۷ و ۲۲۶۳؛ خط: نسخ، بیکا، تا: با تاریخ ۹۹۶ق [عکسی ف: ۳ - ۲۷۰]
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۶۴۸/۲
آغاز: ايضا نبذة منتقاة من كتاب السلطان المفرج [كذا] عن اهل الايمان تأليف السيد ... و هو منقول من خطه فمن ذلك ما اشهر [كذا]
نسخه اصل: کتابخانه ملک ش ۲۲۶۳؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ ۴۰گ (۴۹-۸۸) [عکسی ف: ۲ - ۲۸۴]
سلطان نامه ← نه سپهر
● سلطان نامه / داستان / فارسی
soltān-nāme
موسوی سرابی، مصطفی قلی بن محمد حسن، ق۱۳ قمری
mūsavī sarābī ،mostafā qolī ben mohammad hasan (- ۱۹c)
تاریخ تألیف: ۱۲۶۱ تا ۱۲۶۹ق؛ محل تألیف: سراب
ساخته به نام محمد شاه قاجار و شاه زاده محمد رحیم میرزا در زمان فرمانروایی قهرمان میرزا در تبریز. مؤلف به نگارش تاریخ قاجار به نام محمد رحیم میرزا هم میپرداخته است، به نثر و نظم بسیار شیرین و اصل آن داستانی است منظوم به نام قضیه عهد انوشیروان که از یونانی به عربی آمده (؟) و در زمان محمود غزنوی فارسی شده و او آن را به نام سلطان حسین میرزا به نثر در آورده، گویا طوطی نامه مانند است. در آن از فرخ روز یاد میشود که به کشمیر میرود و از ناصرالدین اتابیک. داستان مالداری است یونانی که به ایران آمده و در اصفهان مانده و دختری گرفته است.
آغاز: بعد از حمد خدا و نعت پیمبران راهنما و درود خاتم الأنبیا و سید الأصفیا محمد المصطفی علیه من الصلوة ازکاها و من التحیات انماها مادام الأثنان زوجاً و النیران یدوران حضیضاً و اوجاً مکشوف رأی مورخان اوضاع روزگار و محدثان احوال لیل و نهار میدارد
انجام: و درویش را بوثاق پادشاهانه رسانیدند: چو درویش شاهزاده را دید و گفت ×× منم چاره فرمای درد نهفت. کنیزک ایقان باجابت مسئلت خود که بدرگاه عزت کرده بود نمود و شکر الهی را بجا آورده که آنهمه زحمت او در راه حفظ عصمت خواجه خود بهدر نرفت و کوشش و اهتمام او در ینباب ضایع و عبث نگشت
[دنا ۱۸۳/۶؛ نسخهها منزوی ۳۷۲۱؛ فهرستواره منزوی ۴۲۳/۱]
۱. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۳۲۷۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۲۶۹ق؛ با تاریخ قاجار از مؤلف نسخه در یک مجلد؛ کاغذ: فرنگی، جلد: چرمی، ۱۲۵گ، ۲۰ سطر، اندازه: ۱۹×۳۰/۵سم [ف: ۲ - ۸۳۳]
۲. تهران؛ فرهاد معتمد؛ شماره نسخه: ۸۵
خط: نستعلیق، بیکا، تا: رمضان ۱۲۷۰ق؛ مجدول؛ کاغذ: فرنگی، ۸۴گ، ۲۰ سطر (۱۳×۲۲)، اندازه: ۲۱×۳۴/۵سم [نشریه: ۳ - ۱۸۷]
● سلطان الواعظین / فلسفه، تراجم / فارسی
soltān-ol-vāʻezīn
تهران؛ دانشسرای عالی-کتابخانه میرزا عبدالعظیم خان قریب گرکانی؛ شماره نسخه: ۱۳۴/۹
بندی به نثر درباره سلطان الواعظین؛ بیکا، تا: قرن ۱۳؛ قطع: ربعی [نشریه: ۵ - ۶۴۴]
سلطانها و خلفاء ← تاریخ
● سلطانیه = دوازده مقام / موسیقی / فارسی
soltānīye = davāzdah maqām
کوکبی، نجم الدین، ق ۱۰ قمری
kowkabī, najm-od-dīn (- 16c)
شامل دوازده «مقام» و یک «خاتمه»: مقام ۱. شرف علم موسیقی؛ ۲. بیان معنی موسیقی و نغمتین؛ ۳. تعریف نغمه؛ ۴. تعریف بعد و جنس و جمع و ملایمت و منافرت آن؛ ۵. بیان پردههای اصلی که ۱۲ بیت است؛ ۶. نسبت آوازها و شعبات؛ ۷. بیان مرکبات؛ ۸.