آغاز و انجام: برابر
خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد مهدی بن محمدتقی بن محمد جعفر بن محمد حسین ... جزائری تستری، تا: ۱۳ ربیع الثانی ۱۳۴۰ق، جا: دارالسلام؛ جلد: مقوایی با روکش کاغذی، ۲۵ سطر (۱۷×۵/۸)، اندازه: ۲۳/۵×۱۵سم [ف: ۳۹ - ۱۸۱]
● ذخیرة الاحکام / فقه / عربی
d̲axīrat-ul aḥkām
همدانی، رضا بن محمد هادی، ۱۲۴۱؟ - ۱۳۲۲ قمری
hamadānī, rezā ebn-e mohammad hādī (1826 - 1904)
رساله عملیهای است در طهارت، صلات، زکات، خمس، صوم و اعتکاف. الذریعة نسخهای از آن را در کتابخانه هادی کاشف الغطاء دیده و نسخهای دیگر نزد میرزا محمد علی اردوبادی و گوید ترجمه فارسی آن «الهدایة» نامیده شده است.
[دنا ۴۶۹/۵؛ الذریعة ۱۲/۱۰ ش ۶۳ و ۱۶۶/۲۵]
تبریز؛ خادم حسینی؛ شماره نسخه: ۶۶/۱
آغاز: و العدالة لاخلاف بین الاصحاب فی اعتبار عدالة امام الجماعة مطلقاً ونقل اجماعهم کثیرة؛ انجام: واکثر علیها من الایات الالهیة و الشواهد الشعریة كقوله تعالى: بشرت بها عبادالله و قول الشاعر شربن بماء البحر ثم ترفعت.
کتاب الطهارة؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ محشی؛ تملک: علی بن شیخ احمد بن زین الدین، شیخ احمد بن زین الدین احسایی؛ جلد: تیماج قهوهای، ۸۸گ (۱-۸۸)، ۳۳ سطر، اندازه: ۲۷/۵×۱۶/۵سم [اوراق عتیق: ۱ - ۱۰۲]
● ذخيرة الاخری / متفرقه / فارسی
zaxīrat-ol oxrā
کریم بن درویش محمد زمان قاری، ق۱۳ قمری
karīm ebn-e darvīš mohammad zamān-e qārī (- 19c)
به نام محمد شاه قاجار (۱۲۵۰-۱۲۶۴ق) و آقا میرمهدی امام جمعه، خطبههای رسمی مذهبی و درباری به فارسی است و نام همین شاه در آنها برده شده است.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۲۶۰-ف
میرسد به یک خطبه به نام ناصرالدین شاه که گویا پس از اینها افزودهاند؛ خط: نسخ و نستعلیق، کاتب = مؤلف، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ ۶۰ص، ۶ سطر، قطع: ربعی [فیلمها ف: ۱ - ۱۰۱]
● ذخيرة الأديب في تلخيص مغنی اللبیب / نحو / عربی
d̲axīrat-ul adīb fī talxīṣ-i muġnī-l labīb
موسوی، احمد بن محمد، ق۱۳ قمری
mūsavī, aḥmad ebn-e mohammad (- 19c)
وابسته به: مغنی اللبیب عن کتب الاعاریب؛ ابن هشام، عبدالله بن یوسف (۷۰۸-۷۶۱)
به دستور: احتشام الدوله
تاریخ تألیف: جمعه ۱۴ شعبان ۱۲۷۰
گزیدهای از کتاب «مغنی اللبیب» ابن هشام است با حذف زواید و جمع فواید، مرتب در هشت «باب» به ترتیب اصل آن. [دنا ۴۶۹/۵]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۷۹۲
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... لما کان کتاب مغنی اللبیب اعظم کتب النحو نفعا و اکثرها جمعا ولکن کان غیر مصون عن الزوائد؛
انجام: و ختمنا الکتاب بلفظ المسک کما قال الله تعالى و ختامه مسک
خط: نسخ، بیکا، تا: از عصر مؤلف؛ مصحح، یادداشت محمد علی بن محمد باقر حسینی بیدهی به تاریخ ذیحجه ۱۳۴۴ با مهر «عبده محمد علی بن محمد باقر الحسینی» (بیضی)، در صفحه آخر احتشام الدوله به تاریخ شنبه ۲۱ شوال ۱۲۷۲ نوشته که کتاب در اهواز کنار شط کاران (کارون) پس از مراجعت از سفر شوشتر با دقت مباحثه شد؛ جلد: مقوایی، ۵۱گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۲/۵×۲۰/۵سم [ف: ۲۲ - ۳۲۵]
● ذخیرة الادیب فی شرح التهذیب = شرح تهذیب المنطق / منطق / عربی
d̲axīrat-ul adīb fī š.-it tahd̲īb = š.-i tahd̲īb-il manṭiq
حسینی یزدی، مهدی بن کافی، ق۱۳ قمری
hoseynī yazdī, mahdī ebn-e kāfī (- 19c)
وابسته به: تهذیب المنطق؛ تفتازانی، مسعود بن عمر (۷۲۲-۷۹۲)
تاریخ تألیف: ۱۶ ربیع الثانی ۱۲۶۴ق
شرح نسبتاً مفصلی است بر بخش منطق از کتاب «تهذیب المنطق و الکلام» تفتازانی. شارح در شرح و توضیح عبارات کتاب به «حاشیه تهذیب المنطق» توجه داشته و در مواردی به مطالب محشی و شارحان و دیگر علما اشاره کرده است. در سال ۱۲۵۶ شروع شده و تا ۱۶ ربیع الثانی ۱۲۶۴ پایان یافته است.
آغاز: الحمد، ای الثناء باللسان على الجميل الاختياري من نعمة و غيرها كما ذهب اليه لمحشی ره و ذهب صاحب الكشاف الى انه ثناء على الجميل مطلقا من نعمة و غيرها
انجام: اشير بهذا الى العمل كما اشار اليه المحشى به فهو الطف حيث اختتم العلم بالعمل. و بالله نرجو ان يليه ما هو الصواب من اخلاص النية و ان يجعل قلوبنا خالصة ... عفى الله عن جرائمنا بالنبی و آله. و قد تم التسويد ... [دنا ۴۶۹/۵]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۷۸۷