فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۶، ص ۲۷

۲۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۶
رساله کوتاهی است در بیان حرام بودن خوردن حیواناتی که اهل کتاب سر می‌برند. گویا این رساله همان ذبیحیه سید علی بن محمد بن سید دلدار علی نقوی است که در الذریعة (۴/۱۰) یاد شده است. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۴۵۶۹/۳-۲۳/۸۹ آغاز: بسمله بدانکه در میان علمای اسلام اختلافی نیست در حرام بودن ذبایح اصناف کفار غیر یهود و نصاری و مجوس و اما در تاریخ فرق ثلاثه؛ انجام: در مسئله اقوال ضعیفه دیگر نیز هست که شایسته ذکر در رساله نیستند والله اعلم ... به قلم انصاف اصلاح فرمایند که درحالت ضیق بال و اختلال حال مسوده شد. خط: تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: کاغذ سرخ، ۷گ، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۴ - ۱۹۶۲] ● الذبيحية = صيد و الذباحة / فقه / عربی aḏ-ḏabīḥīya = ṣayd wa-ḏ dibāḥa تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۹۸۳/۲ انجام: الجمع بين الروايات المتخالفة فى هذا الباب من دون حاجة الى حمل شىء منها على التقية و الله اعلم نسخه ما آخرین برگ رساله‌ای در این مسأله است که در برگ ۱۵۹ این مجموعه نوشته شده است. برخی از مذاهب خوردن آن ذبیحه را مجاز شمرند که ذبح کننده هم مذهب ایشان باشد. در اسلام این حکم مورد اختلاف فتاوی است و رساله‌های مستقل درباره آن نگاشته شده است که در (الذریعه ج۱۰ص۳-۴ و ج۱۵ص۱۰۵-۱۰۷) دیده می‌شود؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: نخودی، جلد: گالینگور مشکی، ۱ص، ۱۵ سطر (۴×۱۴/۵)، اندازه: ۱۲/۵×۲۰/۵سم [ف: ۱۱ - ۹] الذبيحية فی ذبايح اهل الكتاب ← ذبائح اهل الكتاب ذخائر ← ذخيرة الاسماء ● الذخائر / طب / عربی aḏ-ḏaxā’ir کتابی است در طب که در یک «مقدمه» و چند «باب». مؤلف کتاب از واقع شدن این کتاب به دست غیر اهلش بر حذر می‌دارد و آن را حرام می‌کند چه آنکه کتاب خویش را مشتمل بر اسراری منحصر به فرد و گرانبها می‌شمارد. بعد از مقدمه نسبتاً طولانی، فهرست تفصیلی کتاب را بیان می‌دارد بدین ترتیب: باب ۱. در آنچه که مختص سر است؛ ۲. در آنچه که مختص چشم‌هاست؛ ۳. در آنچه که مختص بینی است؛ ۴. در آنچه که مختص چشم‌هاست؛ ۵. در آنچه که مختص صورت است؛ ۶. در آنچه که مختص قلب است؛ ۷. در آنچه که مختص به علاج أمعاء است؛ ۸. در علاج أمراض؛ ۹. در آنچه که مختص به تهییج قوه شهوانی است؛ ۱۰. در آنچه که مختص زنان است؛ ۱۱. در آنچه که مختص طهارت جسم است؛ ۱۲. در آنچه که مختص موهاست؛ ۱۳. در آنچه که مختص خون است؛ ۱۴. در آنچه که مختص به بیماری‌های مجاری ادرار و مدفوع است؛ ۱۵. بیماری‌هایی که عارض می‌شود مانند ارتعاش و سرطان و نقرس و ...؛ ۱۶. در آنچه که مختص به ابطال سحر و ... است؛ ۱۷. در آنچه که مختص به خوب شدن و بهبودی حال مجنون و مست و ... است؛ ۱۸. در آنچه که مختص به عمارت اماکن و چگونگی دفع حشرات و ... است؛ ۱۹. در آنچه که مختص به تزویج و نکاح است؛ ۲۰. در آنچه که مختص به صداهای پشه‌ها و طریق دفع حشرات موذی است؛ ۲۱. در آنچه که مختص زراعت و کشاورزی و چگونگی دفع آفات از آنهاست؛ ۲۲. در آنچه که مختص یافتن گمشده و دزد و بنده و غلام فراری و آنچه که مربوط به ارباب ولایات است؛ ۲۳. در آنچه که متعلق به چهارپایان است؛ ۲۴. برای قضای حوائج و ادای دیون و ... است؛ ۲۵. در آنچه که مختص به سفر دریایی با کشتی و تجارت و نحو آن می‌باشد. [دنا ۴۶۴/۵] قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۸۴۱/۳ آغاز: هذه أغراض النفس الصالحة و أغراض الناس النافعة و حرام على من وقع كتابی هذا بیده؛ انجام: سنبل و راسخت لاذن عجلب اسفیداج مصطکی کل منها یمنع من رایحة الابط طلا بعد السحق؛ تمت. خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۱۳۵ق؛ مصحح، با عبارت «بلغ صحته» مقابله شده؛ بعد از برگ «۴۵» افتادگی مشاهده می‌شود و با توجه به فهرست ابواب افتادگی می‌بایست قابل توجه باشد، در برخی از برگ‌ها جداولی در معرفت اوقات در اعمال صلاح و فساد، کواکب و بروج دیده می‌شود؛ کاغذ: فرنگی قدیم، جلد: ساغری مشکی، ۱۶گ (۳۲-۴۷)، ۱۸ سطر (۱۲×۱۶)، اندازه: ۱۵/۵×۲۱سم [ف: ۳۰ - ۸۹] ● ذخائر الاحباب (منتخب) / علوم غریبه / فارسی zaxā’er-ol ahbāb (mn.) زنجانی، اسدالله، ق۱۴ قمری zanjānī, asad-ol-lāh (- 20c) مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۷۹۰۷/۳ آغاز: بسمه تعالی، شانه العزيز، فائده بدانکه بعضی از حروف اسم خود، لقب و کنیه و طالع و صاحب طالع تحصیل نموده اند؛ انجام: موجود: رحیم، محسن، حفیظ، مکرم، وکیل، دیهور خط: مختلف، کاتب = مؤلف، تا: ۱۳۴۶ق؛ افتادگی: انجام [رایانه]
۲۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد