فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۶، ص ۲۱

۲۱ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۶
آغاز: الحمدلله و سلام علی عباد الذین اصطفی و بعد فقد قال سید المحققین ابو عبدالله الحسین بن العالم الربانی - ابوتراب الحسن بن صاحب الکرامات ... ابو جعفر محمد الموسوی الحسینی ... قد سال بعض الاخوان الدیانیین ... الکشف عن الدقائق ... اعنی قوله جل شانه الیوم احل لکم الطیبات و طعام الدین اوتو الکتاب اوردت فیها علی سبیل البدیهه ... بحسب اقتضاء الوقت.. بطریق السؤال و الجواب؛ انجام: من غیر مراجعة فکر و ملاحظة روية فی اواسط شهر رجب ست و سبعین و تسعمایه هجریه نبویه. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قرمز، ۱۵ص (۵۶۱-۵۷۵)، ۳۱ سطر، اندازه: ۱۶/۵×۲۷سم [ف: ۱۰-۲۱۶۵] ● ذبائح اهل الکتاب = الذبيحية = تحریم ذبائح اهل الکتاب / فقه / عربی ḏabā'iḥ-u ahl-il kitāb = aḏ-ḏabīḥīya = taḥrīm-u ḏabā'iḥ-i ahl-il kitāb شیخ بهائی، محمد بن حسین، ۹۵۳ - ۱۰۳۰ قمری šeyx-e bahā'ī, mohammad ebn-e hoseyn (1547 - 1621) اهدا به: شاه عباس اول (۹۹۵-۱۰۳۷ق) رساله‌ای در حرمت و نجاست حیواناتی که به دست کفار ذبح می‌شوند و حکم صنایعی که وسیله آنها ساخته می‌شود که آن را به دستور شاه عباس در پاسخ سفیر عثمانی در سه «فصل» نگاشته است. و خود او بر آن حاشیه هم نوشته است. نام کتاب در الذریعة «الذبيحية» آمده است. آغاز: بسمله، الحمدلله علی جزیل افضاله و الصلوة علی اشرف العالمین محمد وآله و بعد فیقول الفقیر الی عفوالله محمد المشتهر ببهاءالدین ... ان الباعث علی تألیف هذه الرساله ان رسول ملک الروم ... ذکر فی بعض الایام ان من اعظم ما یشنع به علماء الروم علی علمائکم بعد مسئلة الامامه حکمهم بتحریم ذبائح اهل الکتاب مع ان القرآن المجید ناطق بتحلیلها ... فامرنی السلطان ... ان اکتب رساله جامعه انجام: من دون حاجة الی حمل شیء منها علی التقیة ... هذا ما جری به قلم الارتجال مع ضیق المجال و الله اعلم بحقایق الاحوال چاپ: طهران، سنگی، ۱۳۱۵ق، وزیری (کلمات المحققین: ج۲، صص۱۹۰-۱۹۴) [الذريعة ۳/۱۰-۴ با عنوان «الذبيحية» و ۱۸۶/۱۱ با عنوان «رسالة فی ذبائح اهل الکتاب»؛ ریحانة الأدب ۳۱۰/۳؛ مکتبة امیر المومنین ۲۰۷/۱؛ دنا ۴۶۱/۵-۴۶۳ (۸۹ نسخه)] ۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۳۶۶۷/۲ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: سلخ رجب ۱۰۲۱ق، جا: مشهد رضوی مدرسه یوسف خواجه؛ جلد: گالینگور سبز، ۵گ (۹پ-۱۳ر)، اندازه: ۱۳×۲۰سم [ف: ۱۰ - ۵۹] ۲. شیراز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۶۹۸/۶ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: شنبه ۵ صفر ۱۰۲۱ق؛ محشی؛ کاغذ: نخودی کلفت، جلد: یکی مقوا با تیماج خرمایی، ۴گ، ۲۳ سطر (۹×۱۷)، اندازه: ۱۷/۵×۲۷/۵سم [ف: ۲ - ۲۸۴] ۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۲۷۸۶/۳ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: زین العابدین بن عبدالله مازندرانی، تا: ۱۰۲۲ق؛ کاغذ: امیری شکری، جلد: میشن خرمایی، ۷ص (۳۹-۴۶)، اندازه: ۱۲×۲۰سم [ف: ۱۰ - ۳۱] ۴. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۳۸۲۳/۳-۱۹/۱۵۳ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: علی بن یونس تفریشی، تا: ۱۰۲۲ق، جا: اصفهان؛ محشی با نشان «منه»، مصحح، با علامت بلاغ؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۷گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۲×۲۰سم [ف: ۴ - ۱۹۶۲] ۵. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۱۱۹/۵ خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۸ جمادی الاول ۱۰۲۳ق؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مشکی، ۶گ (۵۰پ-۵۶پ)، ۱۳ سطر (۷×۱۱)، اندازه: ۱۳/۵×۲۰سم [ف: ۱۱ - ۲۰۷۳] ۶. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۴۴۴۸/۱ خط: نسخ، کا: صدرالدین محمد بن محمد باقر حسینی، تا: یک‌شنبه ۱۸ ربیع الثانی ۱۰۲۴ق؛ محشی با نشان «منه دام ظله و منه مد ظله» و مانند اینها؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، ۱۲گ (۲پ-۱۴پ)، ۱۲ سطر (۶×۱۰)، اندازه: ۶×۱۶سم [ف: ۱۳ - ۳۴۰۶] ۷. کرمانشاه؛ جلیلی؛ شماره نسخه: ۲۹۲/۱۲ آغاز و انجام: برابر بی‌کا، تا: ۱۰۲۵ق؛ ۷ص (۱۱۹-۱۲۵) [ف: - ۱۲۵] ۸. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۶۶۲/۲ خط: نسخ، کا: سلطان مراد بن محمد جعفر، تا: اوایل شعبان ۱۰۲۶ق؛ محشی با نشان «مدظله»؛ جلد: تیماج قرمز، ۶گ (۱۸۳پ-۱۸۹ر)، اندازه: ۱۷×۲۵سم [ف: ۲۷ - ۱۱۵] ۹. شیراز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۷۰۹/۳ انجام: برابر خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۰۲۸ق؛ محشی؛ کاغذ: دولت آبادی نخودی، جلد: مقوا با کاغذ ابری، ۴گ، ۲۱ سطر (۱۰/۵×۱۷/۵)، اندازه: ۱۷/۵×۲۵سم [ف: ۲ - ۳۰۲] ۱۰. خوانسار؛ فاضل؛ شماره نسخه: ۱۹۹/۳ خط: نسخ نازیبا، کا: احمد بن قاضی احسن، تا: دوشنبه ۲۶ جمادی الاول ۱۰۳۰ق؛ محشی با نشان «منه دام ظله»، با علامت بلاغ؛ جلد: تیماج مشکی، ۲۱ سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۰/۵سم [ف: ۱ - ۱۴۸] ۱۱. بشرویه؛ امیرالمؤمنین؛ شماره نسخه: ۱۰۳/۱۲ آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: حاجی محمد بن سلطان حسین بشروی، تا: ۱۵
۲۱

گزارش اشکال یا پیشنهاد