تیماج قهوهای، قطع: خشتی کوچک [نشریه: ۱۳ - ۴۱۸]
۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۳۰۷
آغاز: آفرینی که در هر زبان ×× سخن را دگرگونه کرده نهان / رساننده روزی مار و مور ×× فروزنده چهره ماه و هور؛ انجام: ۲۹ اسفند، ۳۰ ایران
خط: نستعلیق، کا: علی نقی بن میرزا جانی، تا: ۹ محرم ۱۰۶۵ق؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۶۸گ، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۵×۲۵سم [ف: ۲۶ - ۲۴۵]
۵. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۳۰۶۳
آغاز: نام ملوک هر که بود آذربایجان نام ولایتی مشهور و در معجم البلدان؛ انجام: مرغوله نغمه بیجان باشد مولانا امیدی فرماید.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: محتملاً قرن ۱۲؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ در بین صفحات اول نیز سقطات بسیار است؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی گالینگور آبی، ۳۲۰گ، ۲۱ سطر (۹×۱۸)، اندازه: ۱۵/۵×۲۷سم [ف: ۶ - ۸۶۲]
۶. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۳۳۵-۲/۱۵۵
آغاز: بسمله آغاز پیرایی هر داستان، افدستای ایزدی یاراست که انجمن کیهان را به گروه پرشکوه دانایان دانش پژوه چون بزم سپهر بنور؛ انجام: ونجنک بفتح واو وجیم ونون دوم ریحان باشد وردک به وزن مردک به معنی
آغاز تا حرف واو؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۹۵گ، ۱۶-۱۷ سطر، اندازه: ۱۲×۱۹/۵سم [ف: ۳ - ۱۷۴۴]
۷. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۲۸۱۷
آغاز: بسمله ابتدای کلام هر دانشمند سخن ور و انتهای سخن هر هردمند هنر پرور شایسته و سزاوار است که مزین؛ انجام: بنظر صاحبدلی برسد و از دعاء چند فیض بروح آن بیچاره برساند بنابر تمهید این مقدمات مأمول و مطبوع از لطف عمیم و کرم جیم و کرم جیم جمعی که کتاب این فقیر نسخه کنند آنست که تقصیر و تهاون.
خط: نستعلیق، کا: محمد حسن مشهور به وکیل، تا: ۱۲۲۱ق؛ افتادگی: انجام؛ بر پشت نخستین برگ نسخه در ذیل دیباچه جدید کتاب خلاصة مجمع الفرس نقل شده، با دیباچه و مقدمه خلاصه مجمع الفرس؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، ۶۶۰ص، ۱۲ سطر، اندازه: ۱۳×۲۴سم [ف: ۱۰ - ۱۲۱]
۸. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۸۰۰
آغاز: ... راه راستی داننده افزونی و کاستی ...
خط: نستعلیق، بیکا، تا: پنجشنبه ۲۲ محرم ۱۲۲۷ق، جا: تهران؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: آبی، جلد: تیماج تریاکی، ۲۳۴گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: ۴۱ - ۲۲۰]
۹. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۰۹۹
بیکا، بیتا [د.ث. مجلس]
خلاصة مجمع الفرس ← خلاصة المجمع سروری
● خلاصة المحتاج و منتخب الازیاج / هیئت / عربی
xulāṣat-ul muḥtāj wa mn.-ul azyāj
ابن شاطر، علی بن ابراهیم، ۷۰۴؟ - ۷۷۷ قمری
ebn-e šāter, ‘alī ebn-e ebrāhīm (1305 - 1376)
مؤلف، که خود موقت جامع اموی دمشق بوده این زیج را تنظیم نموده و در آغاز آن مطالبی را که معرفت آن برای استفادهکنندگان لازم است در یک «مقدمه» و ۱۴ «باب» آورده است.
[دنا ۹۷۴/۴؛ بروکلمان، ذیل ۱۵۷/۲؛ هدية العارفين ۷۲۵/۱]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۹۲عکسی
آغاز: الحمدلله مقدر حرکات الافلاک و مدبرها، و مسير مشرقات النجوم و مغيرها الذى بيده تصاریف امورها
نسخه اصل: چستربیتی، ش ۴۰۷۴ (اربری، فهرست خطی عربی ۲۵/۵)؛ خط: نسخ، بیکا، تا: احتمالاً قرن ۱۰؛ مصحح؛ ۱۵۵گ [عکسی ف: ۲ - ۳۷۲]
● خلاصة المختصر / علوم حدیث / عربی
xulāṣat-ul muxtaṣar
طیبی، حسین بن محمد، - ۷۴۳؟ قمری
tībī, hoseyn ebn-e mohammad (- 1343)
وی آن را به درخواست یکی از دوستان از «المختصر فی علم الحدیث» تألیف محمد بن ابراهیم بن سعدالله بن جماعه کنانی شافعی (۶۳۹-۷۳۳ هـ.ق.) خلاصه و گزین کرده و در یک «مقدمه» و چهار «فن» ترتیب داده است: المقدمة: فی بیان الاصطلاحات المحتاج اليها، که در آن متن، سند حدیث، خبر، صادق، مظنون، آحاد و ... مورد بحث و تحقیق قرار گرفته است؛ فن ۱. اقسام المتن و انواعه، در اقسام متن واژههای صحیح، حسن و ضعیف، و در انواع آن مسند، متصل، مرفوع، مشهور، معنعن، معلق، عزیز، غریب، مسلسل، مقلوب، زیادات، الثقات، اعتبار، متابعة، شاهد، فرد، مصحف، مدرج، غریب الحدیث، مختلف الحدیث، ناسخ و منسوخ، مرسل، موقوف، معلل، شاذ، مضطرب، مقطوع، منقطع، مفصل، منکر و موضوع بررسی شده است؛ فن ۲. السند و المتعلق به، دارای یازده نوع: من يقبل روايته، الاسناد العالی، المريد الاسانيد، التدلیس، تباعد وفات الراویین، روآيه الاقران، رواية الآباء عن الابناء، من لم يرو عنه لا واحد، رواية الاكابر عن الاصاغر و العنعنة فی السند؛ فن ۳. تحمل الحديث و ما يتبعه دارای شش نوع: اهلية التحمل، طرق تحمل الحدیث، كتابة الحدیث، رواية الحدث، آداب الراوی و آداب المطالب؛ فن ۴. اسماء الرجال، دارای بیست و یک نوع.