آغاز: بسمله. حمدله ... اعلم ارشدنا و ارشدک الله تعالی ارشاد اتاما، اللفظ الموضوع للمعنى اما مفرد او مرکب؛ انجام: و قلت فی النفى
بیکا، تا: قرن ۱۲؛ کاغذ: هندی، ۲گ (۷۰ر-۷۱پ)، اندازه: ۱۵×۲۳سم [ف: ۱۷ - ۴۷۵]
● الخلاصة فی النحو (ترجمه و ترکیب) = الفیه ابن مالک (ترجمه و ترکیب) / نحو، ادبیات / فارسی
alfīye-ye ebn-e mālek (t. va tarkīb)
وابسته به: الخلاصة فی النحو = الفیة ابن مالک = الالفية فی النحو؛ ابن مالک، محمد بن عبدالله (۶۰۰-۶۷۲)
شیراز؛ علامه طباطبائی؛ شماره نسخه: ۱۴۸۶
آغاز: قال محمد هو ... قال فعل ماضی معتل العین و اوی، اصله قول ...
خط: نستعلیق شکسته، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ اندازه: ۱۴×۲۱سم [نسخه پژوهی: ۲ - ۱۲۹]
● الخلاصة فی علم الکلام = الاعتقادات = اصول الدین / کلام و اعتقادات / عربی
al-xulāṣa fī ‘ilm-il kalām = al-i‘tiqādāt = usūl-ud dīn
؟ قطب الدین سبزواری، ق۶ قمری
qotb-od-dīn-e sabzevārī (- 12c)
رسالهای است در اصول دین و عقاید شیعی از ایمان و توحید و عدل و نبوت و امامت و معرفت ثواب و عقاب و آلام و اعواض و آجال و اسعار و ارزاق شامل «مقدمه» و هشت «باب» و هر باب شامل عناوین «مسألة» و «دلیل» و «حجة»: مقدمه در ایمان؛ باب ۱. توحید شامل چهار فصل؛ ۲. عدل شامل شش فصل؛ ۳. نبوت شامل شش فصل؛ ۴. امامت شامل شش فصل؛ ۵. وعد و وعید؛ ۶. آلام و امراض؛ ۷. آجال و ارزاق و اسعار شامل سه فصل؛ ۸. احوال مکلفین بعد از موت شامل چهار فصل. در بسیاری از نسخهها از قطب الدین سبزواری دانسته شده است و در برخی به قطب الدین رازی نسبت داده شده است. در الذریعه (۹/۷-۲۰۸) از نسخه مورخ ۶۵۷ آن یاد شده است و گویا جز الخلاصة علامه حلی است.
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... واعلم ان هذا الکتاب یشتمل علی مسائل یتعلق بعلم الاصول من التوحید و العدل و النبوة و الامامة و معرفة الثواب و العقاب و الآلام و الاعواض و الآجال و الارزاق ... الباب الاول فی التوحید و فیه فصول: الفصل الاول فی اثبات وجوب النظر اعلم ان معرفة الله تعالی واجبة و لا یمکن تحصیلها الا بالنظر ...
انجام: و اهل الآخرة لیسوا مکلفین و الدلیل علیه هو انه یجب علی الله تعالی ان یثیب المؤمنین ثوابا خالصا من المشقة فلو کانوا المکلفین لم یکن خالصا من المشقة و ذلک محال فثبت انهم غیر مکلفین بل منعمین مکرمین.
چاپ: در مجموعه میراث اسلامی ایران ۳۴۱/۱ از انتشارات کتابخانه مرعشی و با تحقیق رضا مختاری و یعقوبعلی برجی، ۱۳۷۳ش؛ مجله تراثنا، سال نهم، شماره ۳۴، ص ۱۲۵ با تحقیق سید محمد رضا حسینی جلالی
[الذریعة ۲۰۸/۷؛ معجم التراث الکلامی ۲۰۱/۳؛ دنا ۹۶۰/۴ (۲۵ نسخه)؛ مكتبة العلامة الحلی ۱۱۵ و ۲۴۲]
۱. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۱۶۲۵/۱۳
آغاز: برابر
نسخه اصل: کتابخانه آکسفورد - انگلستان ۶۴ تذکر: نام مؤلف در فهرست به صورت احتمال احمد بن حسین عودی ذکر شده که به قرینه آغاز نسخه تغییر یافت؛ خط: نسخ، کا: عودی، احمد بن حسین، تا پنجشنبه ۲۴ ذیحجه ۷۴۲ق؛ ۲۰ص (۲۴۳-۲۶۲)، ۱۷ سطر [عکسی ف: ۵ - ۵۷]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۰۴/۱۷
آغاز و انجام: برابر
نسخه اصل: همان نسخه اصل بالا [عکسی ف: ۳ - ۲۱۷]
۲. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۷۵۷
آغاز و انجام: برابر
نام مؤلف به قرینه آغاز نسخه تعیین شد؛ خط: نسخ کهن، بیکا، تا: اواخر صفر ۷۵۸ق؛ با انجامه: «اواخر شهر صفر سنة ثمان و خمسین و سبعمائة، على يد اضعف العبيد منتجب الدين (؟) محمد النرمی (النیومی ؟) الجرجانی، غفر الله ...»، در ص ع. به خامه درشت همان روزگار آمده «الخلاصة فى اصول الدين لاحقر خلق الله ابوالرضا محمد بن مبارکشاه الحسینی ابرقوهی» برای صاحب این تملک یعنی ابوالرضا محمد بن مبارکشاه ابرقوهی که مرد دانشمند و کتابدوستی بوده، نک فهرست اعلام الذریعه، ۲۰۰/۳ «محمد الابرقوهی» که تملک او را بر ۳ کتاب نشان داده است)؛ ۲۲ص، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۰×۱۲/۵سم [ف: ۲ - ۹۵]
۳. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۴۰۳/۲
آغاز: برابر
نسخه اصل: کتابخانه موزه بریتانیا - لندن ۱۰۹۶۸. تذکر: نام مؤلف به قرینه آغاز نسخه تعیین شد؛ ؛ خط: نسخ کم نقطه، کا: عبدالملک بن اسحاق بن عبدالملک بن فتحان الواعظ، تا: ۱۱ جمادی الثانی ۸۰۴ق؛ ۱۸ ص (۳۳-۵۰) [عکسی ف: ۲ - ۸]
۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۵۷/۲
خط: نسخ، کا: عبدالملک بن اسحق بن عبدالملک بن فتحان واعظ، تا: ۱۱ جمادی الثانی ۸۰۴ق؛ مصحح؛ ۱۴ ص (۲۳-۳۶) [عکسی ف: ۳ - ۵۷۵]
۵. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۷۰۶/۵
آغاز و انجام: برابر