تحقیقی است درباره روایاتی که در وصف شیعیان و دوستداران اهل بیت علیهم السلام آمده و در آن ثابت می کند که «شیعه» مقام بسیار والایی است که فقط عده خاصی لایق آن هستند. مؤلف ضمناً فرقههای مختلف شیعه را نیز بیان کرده و فرقه حقه امامیه را با استناد به روایات فرقه ناجیه معرفی می کند.
قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۲۶۰۳
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد انى الفقير المحتاج الى رحمة ربه حسين بن السيد احمد ... لما رأيت الاخبار الكثيرة الواردة عن آل محمد فی فضل الشيعة و المؤمنين و المحبين و الموالين
نسخه اصل: کتابخانه آل کاشف الغطاء - نجف اشرف؛ خط: نسخ، کاتب = مؤلف، بیتا؛ ۳۰۱ص [عکسی ف: ۷ - ۱۸۷]
● الحق المبين فی تصويب رأى المجتهدين و تخطئة الاخباريين / اصول فقه / عربی
al-ḥaqq-ul mubīn fī taṣwīb-i ra’y-il mujtahidīn wa taxṭa’at-il axbārīyīn
کاشف الغطاء، جعفر بن خضر، ۱۱۵۴ - ۱۲۲۸ قمری
kāšef-ol-qetā’, ja‘far ebn-e xezr (1742 - 1813)
برای: علی بن جعفر (برادرش)
محل تألیف: اصفهان
نویسنده در این کتاب حقیقت مذهب مجتهدین و اخباریین را بیان داشته و می گوید آراء هر دو دسته در اصول دین متحد است و در فروع هم مرجع تمام نظریات این دو گروه روایات ائمه اطهار می باشد. بنابراین هر مجتهدی اخباری است و هر اخباری نیز مجتهدی می باشد و اندیشمندان هر دو گروه، رستگارند و مخالفینشان هلاک شونده هستند. میرزا محمد اخباری را بر این کتاب ردی دارد. شامل هشت «مطلب»: ۱. عقل؛ ۲. دلیل عقل؛ ۳. کتاب؛ ۴. اخبار نبویه؛ ۵. آیا اخبار تماماً قطعی الصدورند؟؛ ۶. اجماع؛ ۷. قیاس؛ ۸. اجتهاد.
آغاز: الحمدلله الذى خلق الانسان و علمه البيان و صلى الله على محمد و آله سادات الزمان ما طلعت الكواكب و ظهر فی السماء نجم ثاقب اما بعد فانه قد قامت الحرب على ساق ...
انجام: وصريح الدلالة على غيره و مقطوع الصدور و الاصح و غيره الى غير ذلك و كذا الحال فى اوامر الحكام و الموالی و نحوهم و فى الوصايا و المجلات و جميع الخطابات الوضعيات كما لا يخفى، تمت
چاپ: تهران، ۱۳۱۶ق؛ نیز در گنجینه بهارستان، بخش فقه و اصول، دفتر اول، به کوشش حسنعلی علی اکبریان، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، ۱۳۸۱ش، با تصحیح سید محمد کاظم روحانی؛ ایران، تهران، ۱۳۱۹ق، سنگی، وزیری کوچک، ۱۲۴ص؛ مشار عربی، ص ۳۱۲
[الذريعة ۳۷/۷رقم ۱۹۰؛ اعیان الشيعة ۳۰۶/۱۶؛ اعلام الشیعه ۲۴۸/۱۳؛ مكتبة امیرالمؤمنین ۴۳۷/۲؛ دنا ۶۸۲/۴ (۲۳ نسخه)]
۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ض ۹۹۲۰
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۲۲۸ق [الفبائی ف: ۲۲۴]
۲. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۱۸۱/۴
آغاز و انجام: برابر
این رساله در فهرست به اشتباه با نام «الفرق بین المجتهدین و الاخباریین» از وحید بهبهانی دانسته شده که به قرینه آغاز و انجام نسخه تصحیح شد؛ کا: عباس بن حاجی علی خراسانی، تا: ۱۲۲۸ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، ۴۶گ (۹۹پ- ۱۴۴پ)، ۱۷ سطر (۹×۱۵/۵)، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: - ۷۲۳]
۳. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۲۴۳۹/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: محمد صالح خوانساری، تا: ۱۱۵۶-۱۲۲۸؛ کاغذ: فستقی، ۲۸گ(۲پ-۲۹ر)، ۲۵سطر، اندازه: ۱۶×۲۱/۲سم [ف: ۶ - ۱۶]
۴. قم؛ مفتی الشیعه؛ شماره نسخه: ۲۷/۵
آغاز و انجام: برابر
بیکا، تا: ۱۲۲۹ق؛ جلد: تیماج قهوهای، ۳۴گ (۱۰۱ر-۱۳۴ر)، ۲۳ سطر، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: - ۳۸]
۵. همدان؛ مدرسه غرب؛ شماره نسخه: ۱۲۴۸/۲
خط: نسخ، کا: حسن بن محمد تقی، تا: یکشنبه ۱۰ شوال ۱۲۳۳ق؛ قطع: خشتی [رشت و همدان: ف: - ۱۴۸۵]
۶. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۶۴۳/۱-۴/۱۱۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: شنبه شوال ۱۲۳۵ق؛ مصحح، محشی با نشان «علی اکبر عفی عنه»؛ ۳۱گ، ۲۵ سطر [ف: ۳ - ۱۶۳۴]
۷. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۴۹۹۵/۵
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: جواد بن زین العابدین موسوی، تا: رجب ۱۲۳۸ق، جا: اصفهان؛ مصحح؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوهای، ۳۲گ (۱۲۵پ-۱۵۶ر)، ۲۳سطر(۹×۱۴)، اندازه: ۱۴×۲۰سم [ف: ۳۷ - ۶۹۲]
۸. اصفهان؛ علامه فانی (ضیاء الدین)؛ شماره نسخه: ۶۵/۵
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: سید محمد بن سید حسین موسوی، تا: ۱۲۵۰ق؛ ۳۰گ (۱۳۶پ-۱۶۵پ)، ۲۴سطر [سه کتابخانه اصفهان: ف: - ۱۴۷]
۹. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ض۱۱۴۲۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: قاسم نجف آبادی، تا: ۱۲۵۶ق [الفبائی ف: ۲۲۴]
۱۰. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۸۷۰/۴
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۲۶۴ق؛ جلد: مقوایی، ۵۰گ (۳۷پ- ۸۶پ)، ۱۸ سطر، اندازه: ۱۲×۱۹سم [ف: ۲۷ - ۲۸۹]
۱۱. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۶۷۷۶