فلیس من شيعتی و انا بريء منه.
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ احادیث مرتبط با موضوع در حاشیه درج شده؛ کاغذ: اصفهانی نخودی، جلد: تیماج زرشکی، ۱۸گ (۴۱-۲۴)، ۱۷ سطر (۸/۵×۱۷)، اندازه: ۱۴/۵×۲۶سم [ف: ۱۹- ۲۹۱]
۴. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۲۴۲۷
آغاز: بسمله، رب وفق بحق ولیک الرضا؛ انجام: الفاضل الخطیر ادام الله تعالی.
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ کاغذ: نباتی، جلد: مقوا [الفبائی: - ۴۹۲]
● خلاصة الایجاز فی المتعة / فقه / عربی
xulāṣat-ul ījāz fī-l mut‘a
محقق کرکی، علی بن حسین، ۸۹۰ - ۹۴۰ قمری
mohaqqeq-e karakī, ‘alī ebn-e hoseyn (1486 - 1534)
وابسته به: خلاصة الایجاز فی المتعة = المتعة؛ مفید، محمد بن محمد (۳۳۶-۴۱۳)
شیخ مفید رسالههای متعددی درباره متعه نوشته که متأسفانه هیچ یک از آنها به دست ما نرسیده است. نجاشی سه رساله در متعه از نوشتههای شیخ مفید را نام برده است: ۱. کتاب النقص علی ابی عبدالله البصری کتابه فی المتعة؛ ۲. کتاب الموجز فی المتعة؛ ۳. کتاب مختصر المتعة. «خلاصة الایجاز فی المتعة» تلخیص از «الموجز فی المتعة» شیخ مفید است که در برخی از نسخهها تألیف آن به محقق کرکی نسبت داده شده است. گرچه در منابعی دیگر همچون ریاض العلماء (ج ۵ ص ۱۸۸) و تعلیقه افندی بر امل الآمل (ص ۷۹) خلاصة الایجاز را از شهید اول دانستهاند. این رساله شامل سه «باب» دارای فصول و یک «خاتمه» است: ۱. مشروعیتها؛ ۲. فضلها؛ ۳. کیفیتها و احکامها؛ الخاتمه: فی اشیاء متفرقه (الحالات التی تکره المتعة فیها). (حافظیان)
مؤلف در دیباچه اظهار نموده که در این رساله بر کتاب «خلاصة الایجاز فی المتعة» تألیف شیخ مفید زیاداتی افزوده است.
آغاز: بسمله. أما بعد حمدالله الذی متعنا بإنعامه و حبانا بجزیل إکرامه و صلاته علی سیدنا محمد هادینا الی شرائع أحکامه و علی آله الکاشفین عن حلاله و حرامه، فهذه الاوراق خلاصة الایجاز فی المتعة لشیخنا ... مع زیادات یسیرة اقتضاها الحال ... الباب الأول فی مروعیتها نکاح المتعة هو نکاح الی أجل مسمی بعوض معلوم
انجام: ولیس فی هذه الأحاديث الا و هناک مرتبة تدل علی المطلوب فلا حجة فیها للطاعن. والحمدالله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و سلم تسلیما کثیرا کثیرا.
چاپ: این رساله یکبار ضمن مصنفات شیخ مفید به چاپ رسیده و بار دیگر در سلسله آثار محقق کرکی چاپ شده است.
[حیاة المحقق الکرکی و آثاره ۴۴۹/۲-۴۵۳ و ۱۳۹/۵-۲۰۰؛ خلاصة الایجاز فی المتعة، چاپ شده در سلسله مؤلفات الشیخ المفید، ج ۶]
۱. قزوین؛ امام صادق؛ شماره نسخه: ۹۲۲/۸
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ ۱۴گ (۱۴۲-۱۵۵)، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۲×۱۶سم [ف: ۲ - ۴۰۰]
۲. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۱۲۳۸/۲
آغاز: برابر؛
نسخه اصل: کتابخانه واتیکان - رم ۷۲۰. نام مؤلف به استناد نسخه دانشگاه تهران ج ۱۷۳۳/۱۰ تعیین شد؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ مصحح، با امضای بلاغ؛ ۵۵ص (۱۵۲-۲۰۶) [عکسی ف: ۴ - ۶۳]
۳. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۳۲۱۲/۲ و ۱۸۴۶ عکسی
آغاز و انجام: برابر
نام مؤلف به استناد نسخه دانشگاه تهران ج ۱۷۳۳/۱۰ تعیین شد؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ مصحح؛ با چند بیت شعر به امضای محمد شفیع حسینی و به تاریخ ۱۰۹۷؛ جلد: تیماج سفید، ۱۸گ (۸۷پ-۱۰۴پ)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۹ - ۱۵] و [عکسی ف: ۵ - ۲۶۳]
۴. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۸۸۸/۴
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ درشت، بیکا، تا: ۱۰۲۰ق؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج تریاکی، ۲۹گ (۵۹-۸۷)، ۱۲ سطر (۸×۱۳)، اندازه: ۱۳×۱۹/۵سم [ف: ۱۰ - ۱۷۳۳]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۱۳۰/۴
نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۳ - ۲۶۷]
۵. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۴۴۲/۳
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۰۳۹ق؛ مجدول؛ جلد: تیماج مشکی، ۱۵گ (۷۹پ-۹۳ر)، ۱۵ سطر، اندازه: ۱۳×۲۲سم [ف: ۲۶ - ۳۶۱]
۶. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۶۳۷۸-۳۲/۷۸
آغاز و انجام: برابر
عکسی است، نام مؤلف به استناد نسخه دانشگاه تهران ج ۱۷۳۳/۱۰ تعیین شد؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ مصحح، با علامت بلاغ؛ جلد: مقوای سفید، ۲۸گ، ۱۳ سطر، اندازه: ۲۱×۲۹سم [ف: ۳ - ۱۷۲۹]
۷. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۷۰/۲ عکسی
نسخه اصل: کتابخانه واتیکان در رم ایتالیا، شماره ۷۲۰؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ مصحح، با بلاغ مقابله؛ دارد؛ یادداشت وقف بر اولاد ذکور از ابراهیم بن حسین صایغ عاملی؛ ۲۸ص (۷۵-۱۰۲)، ۱۰ سطر [عکسی ف: ۴ - ۱۴۳]
الخلاصة الایلاقیة ← الاسباب و العلامات
● خلاصة الایمان / کلام و اعتقادات / فارسی
xolāsat-ol īmān
بلگرامی، خیرات علی بن قنبر علی