۱۹ سطر (۱۱×۱۶)، اندازه: ۱۷×۲۴سم [ف: ۱۶ - ۱۱]
۳۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۷۱۴/۱
خط: نسخ، کا: علی بن محمد بن پیر علی بیرجندی، تا: ۹۸۰ق؛ با اجازه قرائت حسین بن عبدالصمد حارثی در هرات در ربیع الاول ۹۸۱ به مولانا قاسم به خط خود، با خط عبدالله بن فتح الله بسطامی در میانه؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج قهوهای، ۱۷ سطر (۱۰×۱۴)، اندازه: ۱۷×۲۴سم [ف: ۱۶ - ۳۴۳]
۳۳. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۵۷۳۶
آغاز: برابر؛ انجام: و صلی الله علی افضل النبیین و اشرف المرسلین محمد و آله الاطهار و صحبه و اهل بیته الاخیار.
خط: نسخ، کا: حسین بن کمال بن حسین بن علی بن عیسی بن محمد اوالی، تا: جمعه ۱۰ شوال ۹۸۳ق؛ مصحح، مقابله شده، محشی با امضاء «زین. حسن»، واقف نسخه حواشی را از شهید ثانی و فرزندش شیخ حسن صاحب معالم دانسته؛ واقف: فهرستی؛ ۴۴گ، ۲۹ سطر، اندازه: ۲۱×۲۹سم [ف: ۶ - ۶۰۰]
۳۴. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: ۵۳۸
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۱ شعبان ۹۸۴ق؛ قطع: ربعی [نشریه: ۷ - ۱۴۹]
۳۵. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۷۷۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: مولی شاه مرتضی بن محمود کاشی، تا: دوشنبه ۳ صفر ۹۸۵ق؛ مهرشاه مرتضی و برخی از فرزندان او، در پشت برگ یکم جلد دوم خط فیض کاشانی است؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج سرخ، ۱۶۷گ، ۱۷ سطر (۵/۵×۱۱/۵)، اندازه: ۱۳×۱۸سم [ف: ۸ - ۳۱۲]
۳۶. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۶۶۰۶
خط: نستعلیق، کا: جمال الدین بن علی هزار جرینی طبری، تا: ۹۸۵ق؛ مصحح، محشی، با نسخهای که یحیی بن محمد بن الحسن (نوه علامه حلی) نوشته و آن را نزد پدرش فخر الدین خوانده و به تاریخ نوزدهم ذیحجه ۷۴۷ برای وی انهائی نوشته بود، مقابله شده است، در صفحه آخر صورت خط فخرالدین و صورت اجازه علامه به شاگردش جمال الدین یوسف بن ناصر بن محمد بن حماد حسینی نیز آمده، بخش دوم این کتاب در نسخه حاضر مقدم بر بخش اول؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۳۵گ، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۳/۵×۱۸/۵سم [ف: ۱۷ - ۱۸۰]
۳۷. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۲۷۰۳
از پایان فصل پنجم در حرف جیم آغاز میگردد و فقط بخش نخستین کتاب را دارد؛ خط: نستعلیق، کا: محمد حسین، تا: شوال ۹۸۹ق؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: سپاهانی نخودی، جلد: تیماج سبز، ۷۲گ، ۲۲سطر (۷×۱۵/۵)، اندازه: ۱۲×۲۴سم [ف: ۴ - ۳۸۰]
۳۸. همدان؛ دانشگاه بوعلی؛ شماره نسخه: ۲۷۸
خط: نسخ، کا: یوسف بن محمد بن محمد بن زین الدین حسینی، تا: پنجشنبه ۳ شعبان ۹۹۳ق؛ ۱۱۳گ، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۳×۱۷سم [ف: - ۱۴۸]
۳۹. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۷۳۲۳
آغاز: برابر؛ انجام: و آله و جنده ثم التابعين.
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ نسخه نزد محمود بن محمد لاهیجانی مقابله و تصحیح شده، تاریخ ختم مقابله: چهارشنبه ۱۲ شعبان ۹۹۴؛ واقف: شیخ حسین امامی، شهریور ۱۳۲۹؛ ۲۵۳گ، ۱۷ سطر، اندازه: ۱۲×۲۲سم [ف: ۶ - ۶۰۰]
۴۰. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: ۳۷۸۰
آغاز: برابر؛ انجام: وابن وهب بن الاجدع بالجيم و الدال المهملة ابن اسد و ابوسحيلة بالسين و الحاء المعجمه و عاصم بن طريف بفتح الطاء و ميسره بالسين المهملة بعد الياء المنقطة تحتها نقطتين و ربيعة بن علی و ابواسحق یروی عنه
قسم اول؛ خط: نستعلیق، کا: محمد بن عبدالرزاق، تا: ربیع الثانی ۹۹۸ق؛ جلد: مقوا، ۹۰گ، اندازه: ۱۱×۱۸سم [ف مخ: ۲ - ۸۳۴]
۴۱. دامغان؛ قمر بنی هاشم؛ شماره نسخه: ۶۴/۳
آغاز: ابوالحسن روی عن ابی جعفر و ابی عبدالله علیهم السلام و کان خصيصاً به خالصاً به خاصاً بحديثنا؛ انجام: فهذا ما اردت اثباته مما قاله البرقی و به يتم القسم الاول.
مشتمل بر قسم اول؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، محشی؛ جلد: تیماج قهوهای، ۳۵گ، اندازه: ۱۸/۵×۲۴/۵سم [ف مخ]
۴۲. دامغان؛ قمر بنی هاشم؛ شماره نسخه: ۶۴/۵
انجام: عن ابی محمد هارون بن موسى التلعکبری ره عن ابی عمرو محمد بن عمر بن عبدالعزیز الکشی ره
قسم دوم؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: انجام؛ مصحح، محشی؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۵گ، اندازه: ۱۸/۵×۲۴/۵سم [ف مخ]
۴۳. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۷۳۴۹
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ محشی؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج حنایی، ۱۵۵گ، ۱۵ سطر (۷×۱۱)، اندازه: ۱۲/۵×۱۹سم [ف: ۴ - ۳۸۱]
۴۴. یزد؛ علومی یزدی، محمود؛ شماره نسخه: بدون شماره
بیکا، تا: قرن ۱۱؛ محشی از شهید ثانی [نشریه: ۷ - ۷۱۲]
۴۵. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۹۸۵
آغاز: القدر من اصحاب الرضا (ع) و من اصحاب الکاظم (ع) و الحسين اخوه و جعفر؛ انجام: حسن بن هلال
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح، مقابله شده با نسخه مورخ ۱۰۲۴ق، محشی با امضاء «من رجاله دام ظله»؛ مهر: حاج سید سعید؛ تملک: عبدالله بن حاجی محمد رضا نجل آغا باقر؛ واقف: حاجیه رقیه بیگم دختر حاج میرزا ابوالقاسم تاجر شیرازی، ۱۲۸۴ق؛ جلد: تیماج عنابی، ۱۴ سطر (۸×۱۲)، اندازه: ۱۲/۵×۱۸/۵سم [ف: ۳ - ۱۳۵۱]
۴۶. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۳۵۷۱/۴
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ مصحح با نسخهای که حسن بن حسین بن حسن بن معاتق به سال ۷۰۷ نگاشته و بر احمد بن فهد حلی به سال ۸۳۹ خوانده شده؛ ۴۴گ (۱۰۸ر-۱۵۱پ)، اندازه: