۷۶. مشهد؛ میبدی؛ شماره نسخه: ۴۵۸
خط: نسخ معرب، بیکا، بیتا؛ چند روایت و دعا به خط لطفعلی (دانش) و به تاریخ ۱۳۱۲ افزوده شده؛ ۱۲۰گ، ۱۶ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷سم [ف: ۲ - ۱۳۸]
۷۷. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۱۸۰۸-عکسی
آغاز: اما بعد الحمد والصلوة فيقول جامع كتاب خلاصة الاذكار و اطمينان القلوب و مصنفه محمد بن مرتضى المدعو بمحسن، احسن الله عواقبه. هذا فهرست الكتاب بطول الاثنى عشر مع المقدمة و الخاتمه؛ انجام: العلی العظيم. فرغ من تأليفها و تسويدها فی سنة (۱۰۳۳ق) العبد الفقير الى رحمة ربه الغنی الضعيف عملاً، الجسيم املا الكثير زلاً المسمى الملقب بالمحسن ... و آله صلى الله عليه و آله.
خط: نسخ خوش، بیکا، بیتا؛ وقفنامه برای گروه، شیخیان کرمان نوشته ۱۲۸۹ق؛ ۲۶۱ص، ۱۵ سطر (۶/۵×۱۶)، اندازه: ۲۱×۳۱سم [عکسی ف: ۱ - ۱۶۲]
۷۸. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۹۳۲
خط: نسخ خوب، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز؛ نسخه در حاشیه مجموعهای است که «لب الحسنات» و «زاد العقبی» را در بر دارد، از آغاز مجموعه تا پایان آن در کنار صفحهها به طور چلیپا نوشته شده؛ مجدول مذهب؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج مشکی، ۱۳۸گ، سطور چلیپایی، اندازه: ۱۱×۱۶سم [ف: ۱ - ۱۰۶]
۷۹. شیراز؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۶-الف/۲۴۶
آغاز: برابر؛ انجام: قال عليه السلام السيرك ان از يدك فقلت ای و الله
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: مقوا با کاغذ ابری، ۱۱۵گ، ۱۶ سطر (۵/۵×۱۲/۵)، اندازه: ۹/۵×۱۶سم [ف: ۱ - ۲۲۰]
۸۰. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۴۴۲۶/۲
آغاز: فجعلتهم الفائزين بان بعثت فيهم رسولا منهم يتلو عيهم آياته و؛ انجام: قال الخفى و روی انه صلى الله عليه و آله كان من غزوة فاشرفوا على واد فجعل الناس يهللون ... و لا يغلطه الالسنة فما هذه الشهقة.
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج زیتونی، ۱۲۸گ (۹ر-۱۳۶پ)، ۱۴ سطر، اندازه: ۹×۱۶/۵سم [ف: ۳۸ - ۵۶۲]
۸۱. یزد؛ وزیری؛ شماره نسخه: ۲۱۰۶
آغاز: برابر
خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ اهدایی: صالح زاده؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوایی با تیماج مشکی، ۱۲۸گ، ۱۷ سطر (۵×۱۳)، اندازه: ۱۰×۱۸سم [ف: ۴ - ۱۱۶۷]
● خلاصة الاذکار (ترجمه) / دعا / فارسی
xulāṣat-ul aḏkār (t.)
تبریزی، محمد زمان بن کلبعلی، ق۱۲ قمری
tabrīzī, mohammad zamān ebn-e kalb‘alī (- 18c)
وابسته به: خلاصة الاذکار و اطمینان القلوب؛ فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی (۱۰۰۶-۱۰۹۱)
به دستور: شیخ علیخان زنگنه
تاریخ تألیف: شب جمعه ۲۰ رمضان ۱۱۱۶ق؛ محل تألیف: اصفهان مدرسه شیخ لطف الله
ترجمه تحت اللفظی روانی است از کتاب «خلاصة الاذکار» فیض کاشانی انجام شده و دعاها را نیز زیر سطرها به فارسی برگردانده است. توضیحات فیض آنچه لازم بود در متن و بیشتر آنها در حاشیه با رمز «مص» آورده شده و حواشی توضیحی بسیاری نیز از مترجم با رمز «م ح ز» بر آن نوشته است.
آغاز: خلاصه اذکار سبحه شماران صوامع ذکر و دعا و زبده اوراد سجاده گستران جوامع طاعات پیرا
[دنا ۹۱۲/۴؛ فهرستواره منزوی ۳۲۹/۷]
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۵۲۱۴
آغاز: برابر؛ انجام: این خاطی جانی برهنمونی دعای بی ریای وی خویشتن را بسر منزل نجات و رستگاری رساند
خط: نسخ، کا: محمد صالح چولدری از اعمال آذربایجان، تا: ۱۱۱۹ق؛ برگ دوم کتاب افتاده است؛ جلد: تیماج، ۱۳۲گ، ۱۴ سطر، اندازه: ۱۷×۲۴سم [ف: ۱۴ - ۱۳]
● خلاصة الاذکار (ترجمه) / دعا / فارسی
xulāṣat-ul aḏkār (t.)
نجات، محمد شفیع
nejāt ،mohammad šafī’
وابسته به: خلاصة الاذکار و اطمینان القلوب فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی (۱۰۰۶-۱۰۹۱)
«خلاصة الاذکار» از ملا محسن فیض کاشانی در یک مقدمه و دوازده فصل و یک خاتمه تألیف شده، و این ترجمه نیز همان تقسیم را محفوظ داشته است.
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۳۱/۳
آغاز: شکر بی حد و ثنای بی عد مر خدای را تعالی شأنه و جل ذکره بر اینکه بندگان را با وجود آلایش دل و زبان بأصناف گناهان رخصت ذکر شریف خود داده؛ انجام: برای خطبه آن الحمدلله سابغ النعم و مفرج الهم تا آخر خطبه که در کتاب من فقط تا اواخر فصل نهم را دارد؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج قرمز، ۹۷گ (۱۰۴پ-۲۰۰پ)، ۱۵ سطر، اندازه: ۹×۱۶سم [ف: ۱ - ۴۳]
● خلاصة الاربعة / حدیث / عربی