فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۱۳، ص ۵۷

۵۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۱۳
کواکب ثابت بحدیست که متعذرست (کذ) اما آنچه که مرصوداند یک هزار و بیست و دو کوکب اند؛ انجام: و آفتاب چون برجی بماهی تقریباً حرکت کند منزلی بسیزده روز تمام کند تقریبا و الله اعلم بالصواب. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن۱۱؛ ضمایم و ملحقات: صدر نسخه در چهار صفحه ابیاتی از منظومه مدخل منظوم و اختیار المنظوم در احکام نجومی و رباعی‌هایی از کمال غیث و ابن یمین و ابوتراب بیک، در آخر نسخه در دو برگ قطعه شعر فارسی در نعت پیغمبر اکرم (ص) و دو قطعه شعر فارسی در مدح امیر مؤمنان (ع) و سطوری از تفسیری فارسی و سطوری در لزوم پیروی کامل در سیر و سلوک و سطوری تفسیر آیه ۵۷ سوره مریم، صفحه آخر که نونویس و در سال ۱۳۱۰ نوشته شده حاوی نسخه پزشکی و قطعه شعری از قاسمی (چند تن از شاعران قاسمی تخلص دارند. دانسته نشد این ابیات از کدام یک از آنها است)؛ کاغذ: حنایی، جلد: مقوا، ۹گ [ف: ۱۸ - ۷۰] حصر اللذات ← اللذات ● حصر المحرمات من الحيوانات / فقه / عربی ḥaṣr-ul muḥarramāt min-al ḥaywānāt اصفهانی، میرزا مهدی، ۱۳۰۳ - ۱۳۶۵ قمری esfahānī, mīrzā mahdī (1886 - 1946) حیوانات وحشی و پرندگان که دارای دندان نیش و پنجه یا چنگال هستند بلکه تمامی مسوخ در شرع مقدس از خوردن آنها نهی شده است، مؤلف در این رساله به بررسی تحریم آن از جهت آیات و خصوصاً اخبار پرداخته است. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... و بعد یقول احقر عبیدالله ... ان ظاهر الکتاب و السنة حصر المحرمات من الحیوانات بمنصوصات الکتاب العزيز ... انجام: هذه المسائل کون السئوال فی مورد الشبهة الموضوعية فينصرف الى المتعارف دامغان؛ قمر بنی هاشم؛ شماره نسخه: ۱۹۸ آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق، کا: محمدرضا دامغانی، تا: ۲۹ شوال ۱۳۵۶ق؛ مصحح؛ جلد: پارچه‌ای زرشکی، ۲۵گ، اندازه: ۱۷/۵×۲۲سم [ف مخ: - ۸۰] قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۱۹۶۹ نسخه اصل: همان نسخه بالا [عکسی ف: ۵ - ۴۲۵] ● حصر موجودات / فلسفه / فارسی ḥaṣr-e mowjūdāt تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۶۵۳۹/۶ آغاز: در بیان مجملی از اصول خمسه است اولا در حصر موجودات هرچه در آینه بدن نمای ذهن منقش گردد و قوه دراکه تعهد او نماید خالی از آن نیست که یا وجودش واجب و عدمش محال است؛ انجام: و مبدا باقی اجساد نطفه است و مبدا روح محمد است پس آدم ابوالاجساد و حضرت محمد ابوالارواح است این است معنی کنت نبیا و الآدم بین الماء و الطین. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۲۶۴ق؛ کاغذ: الوان، جلد: تیماج مشکی، ۹گ (۷۲ر - ۸۰ر)، ۱۱ سطر، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۲۰ - ۱۱۴] ● حصر الوقوفات اللازمة / تجوید / عربی ḥaṣr-ul wuqūfāt-il lāzima منظومه‌ای است در وقف‌های لازم که در قرآن هست در ۵۲ بیت از ناشناس. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۲۹۱/۵ آغاز: لوازم وقفنا المتعينونا ×× ثمانون انجلت وصف عیونا / بمسطور السجاوندی أعنی ×× کتاب الشيخ العارفینا (گ۱۵۳ب)؛ انجام: فهذی کلها تمت جمیعا ×× بحمدالله رب العالمینا / و صلى الله رب الخلق جمعاً ×× على خیر البریة اجمعینا / محمد المشفع فی البرایا ×× و عترته الهداة الطیبینا / و کل الآل و الاصحاب طراً ×× و من آوی و کل التابعینا. تمت (گ۱۵۸ر) خط: نسخ و نستعلیق، کا: حافظ اطیعو الله ابن نظام الدین، تا: ۴ ذیقعده ۹۸۳ق، جا: کربلا؛ کاغذ: سمرقندی نخودی، جلد: مقوایی، ۱۰۶گ (۵۳پ-۱۵۸ر)، ۱۳ سطر (۶×۱۰)، اندازه: ۱۰/۵×۱۵/۸سم [ف: ۱۱ - ۷۳۹] ● حصص الاتقياء من قصص الانبياء / تاریخ معصومین / فارسی ḥeṣaṣ-ol atqīyā’ men qeṣaṣ-el anbīyā’ صراف، مسعود بن علی، ق۷قمری ṣarrāf, mas‘ūd ebn-e ‘alī ( - 13c) تاریخ تألیف: ۶۰۸ق متن از ابوالحسن محمد فرزند یحیی البشاغری، نخست یک تن سمرقندی در اوایل قرن چهارم کتابی به نام «معاصی الانبیاء» به عربی نگاشته است که در آن سخنان بدعت‌آمیزی رفته بوده است. آنگاه دو تن به پاسخگویی آن پرداخته‌اند. یکی ابومنصور الماتوریدی متکلم (- ۳۳۳ق) که او را تکفیر کرده و حکم به سوزاندن آن داده است. دومین آن نگارنده این کتاب است که در رد «معاصی الانبیاء» نگاشته است و در قرن‌های چهارم تا ششم مورد توجه مردم آن روزگار بوده است، ولی به علت متن مغلق آن در قرن ششم نورالدین احمد فرزند محمود فرزند
۵۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد