اندازه: ۱۵×۲۱سم [رایانه]
● حكاية / داستان / عربی
hekāyat
دیک الجن، عبدالسلام بن رغبان، ۱۶۱ – ۲۳۵ قمری
dīk-ol-jenn, ‘abd-os-salām ebn-e raqabān (779 - 850)
منقول از دیک الجن
[ریحانه ۳۵/۲]
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۵۱۳۸/۱۵۳
آغاز: بسمله، حكى عن بعض الثقات ان هرون الرشيد و عنده ابو اسحق الشاعر الملقب بديك الجن فقال للرشيدانه من اهل الزندقة؛
انجام: اشهد على انى ابرء الى الله من اولهم و اخرهم لم اكتم على ذلك و نرجوا ان بمتنا و يحشر نا بموالاتهم و البراءة من اعدائهم آمین رب العالمین
در اثبات کفر و زندقه بزرگان دین؛ بیکا، تا: قرن ۱۱؛ ۱گ (۶۵۰)[ف: ۱۵ – ۲۱۰]
● حکایت / داستان / فارسی
hekāyat
موسوی منشی، محمد رضا، ق ۱۴ قمری
mūsavī monšī, mohammad rezā ( - 20c)
چند داستان است گویا از کاتب، یعنی محمد رضای منشی. در پایان حکایت یکم آمده: تألیف این حکایت در سیزده سال قبل از این شده، و در سال ۱۳۰۱ به تجدید تحریر آن حکایت در این کتابچه اقدام ورزید. در کنار این حکایت یادداشت ضیاءالدین بن ندیم باشی است: «افسوس اکنون این گل خار گشته و در زندان دارالسلطنه قزوین زندانی است.»
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۵۶۶۸/۲۰
کاتب = مؤلف، تا: ۱۳۰۱ق [ف: ۸ – ۴۵۲]
● حکایت / داستان / فارسی
hekāyat
مولانا قدیمی
mowlānā qadīmī
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۹۹۱/۷
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۰، [ف: ۸ – ۱۵۶]
● حکایت / داستان / فارسی
hekāyat
غیر همانند:
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۰۲۹/۲۷
حکایت ملاقات و گفتگوی عبدالله مبارک با زنی که حافظ قرآن بود و سؤالات عبدالله را با آیات پاسخ میداد. در آغاز این حکایت آمده: «نقل است از خط سید سند امیر فضل الله الحسینی استرآبادی که او نقل فرموده از عبدالله مبارک ...»؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: اسماعیل شیرازی، تا: قرن ۱۱؛ مصحح؛ جلد: تیماج جگری، ۱ص (۹۱)، اندازه: ۱۲×۱۷سم [ف: ۳۲ – ۳۸]
۲. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: ۱۲۲۸/۲
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۳۲۵ق؛ قطع: بغلی [نشریه: ۷ - ۲۷۱]
۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۹۷۲/۱۲
آغاز: خود و من ضعیفه مده و در همه حال به عبادت ملک متعال مشغول میبود. برادر چون دید که به کس فرستادن راضی نمی شود؛ انجام: آفتابه را گذاشته به در زد چون زمان دیر صبر کردم و نیامد
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: نخودی، جلد: میشن قهوهای، ۱۲ص (۵۶-۶۷)، اندازه: ۱۴/۳×۲۳/۵سم [ف: ۲۹/۱ - ۵۳۶]
● حکایت آل عبا / گوناگون / فارسی
hekāyat-e āl-e ‘abā
ابن همام شیرازی، ق ۱۰ قمری
ebn-e hammām-e šīrāzī ( - 16c)
حکایت آل عبا، حکایت حضرت حسین(ع) و شرح حال حضرت صادق و مطالب عرفانی و شرح کلمات حضرت علی بن ابی طالب و حکایاتی از عرفا و مشایخ از ابراهیم ادهم و شیخ ذوالفنون مصری و شبلی و ابومحمد و بو سعید میهنهای و مالک دینار و عبدالله مبارک و شیخ نظامی و یحیی بن معاذ و رابعه عدویه و شرح قسمتی از نهج البلاغه و حکایت شیخ نصیری و حکایت ملک شاه و ابوالمعالی جوینی و حکایت سلطان حسن و قاضی حسن که در عهد مؤلف بود (ص ۲۴۲) و واقعه جنگ احمد بیک با رستم بیگ پسر عم خود و سپردن فارس به قاسم بیگ پرناک و آزرده شدن ابراهیم سلطان و غلبه رستم بیگ که این وقایع در زمان ابن همام در تبریز اتفاق افتاده (ص ۳۱۴ تا ص ۳۱۷) و وصایای ارسطاطالیس و آداب اجتماع و ترتیب فرزند و سلوک با مردم و آداب غذا خوردن و نشست و برخاست (از ص ۲۲ تا ص ۳۵۸).
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۶۵۴/۳
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج تریاکی، ۱۹ سطر (۶×۱۴) [ف: ۱۰ - ۱۵۲۴]
● حکایت ابوالمرید برواية الجاحظ / داستان / عربی