فیروزآبادی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی، ۱۹گ (۶۴-۴۶)، اندازه: ۱۴/۵×۱۹/۵سم [ف: ۴ - ۱۲۳۶]
● الحقائق المكنونة فی آیة الامانة / تفسیر / عربی
al-ḥaqā’iq-ul maknūna fī āyat-il amāna
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، ۹۷۹ - ۱۰۵۰ قمری
sadr-od-dīn-e šīrāzī, mohammad ebn-e ebrāhīm (1572 - 1641)
در چند عنوان: قاعده و تنویر تمثیلی و تتمة و تبصرة اخرى در تفسیر آیة الامانة.
آغاز: هذه رسالة لصدر الافاضل فی تحقیق الحقایق المكنونة فی آیة الامانة لمن له قلب او القى السمع و هو شهيد. قاعدة فی الكشف عن مهية الانسان الحقیقی مظهر الاسم الله و خلیفة الرحمن قال الله تعالى فی سورة الاحزاب انا عرضنا الامانة علی السموات الارض ... ظلوما جهولا. قد تشعبت اقوال العلماء و ائمة التفسیر و اختلفت آراؤهم فی ان المراد من هذه الامانة المخصوص بحملها الانسان ماذا؟ ...
۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۹۰۱/۵
آغاز: برابر؛ انجام: و لامنافاة بین التاويلين بل الكل محتمل فافهم
خط: نستعلیق، کا: محمد مؤمن جدید الاسلام کشمیری، تا: قرن ۱۱؛ پس از این (۲۱-۱۶) عنوان «الطرف الثالث فی علم المعاد و بیان حشر النفوس و الاجساد و فيه مشاهد المشهد الاول فی بیان الفطرة الاولى للانسان و العود اليها و فی التقابل بین مراتب البدو و مراتب النهایة» است در دو مشهد و یک قاعده و میرسد به «و ما مسفى السوء»، پس ازین «مسئلة فی النفس لایفسد بعد فناء البدن» است (۲۳) و «فصل فی منع التناسخ» و دو بند فلسفی عربی دیگر (۲۵-۲۴) و سه عنوان فصل دیگر است (۱تا۳) به عربی و فلسفی (۲۷-۲۶)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج عنابی، ۴ص (۱۶-۱۳)، سطور چلیپا (۹×۱۷)، اندازه: ۱۴×۲۲سم [ف: ۱۲ - ۲۸۸۸]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۲۱۷/۸
خط: نستعلیق، کا: عبدالواسع بن علامی تونی، تا: ۱۱۰۰ق؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: مقوا، ۱ص (نیمه صفحه ۲۰ ر)، ۱۸ سطر (۸×۱۳)، اندازه: ۱۳×۲۰سم [ف: ۱۶ - ۲۲۰]
● حقایق المناقب / فضایل و مناقب / فارسی
haqāyeq-ol manāqeb
عنقا طالقانی، ابوالفضل بن علی، ۱۲۶۶ - ۱۳۳۳ قمری
‘anqā tāleqānī, ab-ol-fazl ebn-e ‘alī (1850 - 1915)
در مناقب خاندان رسالت.
چاپ: با انوار القلوب السالکین در تهران به چاپ رسیده است
۱. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۲۸۰
آغاز: دیباچهایست که جناب شرایع آداب حقایق مآب افصح المتکلمین سند فضلاء العصر برهان النظم و النثر آقا میرزا حیدر علی الملقب بمجد الادباء و المتخلص بالثريا ایده الله تعالى بر كتاب حقايق المناقب في مدائح النبي و آله الاطائب و كتاب مثنوی مراثی اشارات الحسینیه نگاشته اند. بعد البسمله الحمدلله الذى عرفنى نفسه و لم يتركنى عميان القلب ...
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۳۱۴ق؛ ۱۴ سطر [ف: ۱ - ۲۷۳]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۲- عنقا
آغاز: بدار الملک دل رو کن بجو آن دولت والا ×× که جز درماندگی حاصل ندارد ملکت دنیا / مرو اندر پی دنیا که ناچیزاست هر چیزی ×× مشوبی خوشه زین خرمن که هست امروز را فردا / الا ای غافل گمره ز چاه نفس بیرون جه ×× بشو پالوده ز آب و گل بهمت بال و پر بگشا؛ انجام: بجمله خلق سرورم چه شد مرا علی ولی ×× بجز علی نه رهبرم که رسته ام ز احولی / به قاف عشق حیدرم کشوده اند شهپرا
کا: صفاء السلطنه عباس نایینی، بیتا؛ میرزا سها فرزند همای شیرازی در تاریخ اتمام این دیوان ضمن قصیدهای گوید: مراتب را ز درویشی بعالم ×× نداند کس چو او نیکو مراتب / هم او در عشق معشوقست و عاشق ×× هم او در جذب مجذوبست و جاذب / ابوالفضلش پدر خوانده از فضیلت ×× کتاب فضل را زان گشت کاتب / خطاب فقر را در خطه عشق ×× به تخت فقر میبخشد مناصب / دم عنقا مناقب گو شد از طبع ×× که طبعش بر مناقب هست راغب / بتاریخش سهاجست از دقایق ×× اشارات حقایق از مناقب [نشریه: ۵ - ۷۵۰]
● حقايق المنظومة النسفية / فقه / عربی
haqāyiq-ul manzūmat-in nasafīya
افسنجی، محمود بن محمد، ۶۲۷ - ۶۷۱ قمری
afsanjī, mahmūd ebn-e mohammad (1230 - 1273)
وابسته به: نظم الخلافيات = الخلافیة؛ نسفی، عمر بن محمد (۴۶۱-۵۳۷ق)
تاریخ تألیف: ۱۰ ذیحجه ۶۶۶ق؛ محل تألیف: جبانه بخارا
متن از نجم الدین ابوحفص عمر بن محمد نسفی است در علم خلاف و این کتاب شرح آن. بیش از هفت سال بدان پرداخته و از روی چندین کتاب که فهرست آنها در پایان آمده آن را ساخته است.
[دنا ۴/ ۶۸۰؛ الاوقاف العامة موصل ۲۱۵/۲]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۶۷۰۳
از «باب فتاوی الشيخ ... مسح ربعى اللحية المفترض، لاكلها - لا الجميع يرفض» است؛ خط: نسخ، کا: عبیدالله بن عبدالرزاق بن حسین اردبیلی، تا پایان رجب ۸۱۹ق؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: