ديوان خليفة سلطان أو شعره
ج ۹، ص ۳۰۲، ش ۱۸۰۲
الذریعة الی تصانیف الشیعة
ج ۹، ص ۳۰۲، ش ۱۸۰۲
( ۱۸۰۲ : ديوان خليفة سلطان أو شعره ) السيد المير علاء الدين حسين بن رفيع الدين محمد، من أحفاد المير بزرگ المرعشي المازندراني. كان صهر الشاه عباس الماضي و وزيره و عزل في أوائل عصر الشاه صفي، فهاجر من أصفهان إلى قم، و بعد قتل الميرزا تقي خان اعتماد الدولة المعروف بساروتقي في ( ۱۰۵۵ ) نصب ثانيا للوزارة إلى أن توفي ( ۱۰۶۴ ) ترجمه النصرآبادي في (نر ۲ - ص ۱۵) و أورد عدة من رباعياته. و أشهر تصانيفه حاشية المعالم كما مر في (ج ۶) و ترجمه في رياض العارفين (ص ۳۲۸) و أورد إحدى رباعياته التي ذكرها النصرآبادي.
مدخل‌های بی‌شماره‌ی ذیل آن
ارجاع مدخل‌های دیگر به این مدخل ۱
-
…۲ - ص ۳۷۸) و أورد شعره. ( ديوان سلطان العلماء ) مر بعنوان خليفة سلطان في (ص ۳۰۲) ترجمه في تاريخ نائين ص ۲۹۹-۳۰۰ و ذكر قوله…
این ارجاع‌ها را ماشین از روی نام و صفحه‌ای که متن به آن ارجاع داده یافته است.