ديوان حاجي ابرقوهي
ج ۹، ص ۲۱۷–۲۱۸، ش ۱۳۳۲
الذریعة الی تصانیف الشیعة
ج ۹، ص ۲۱۷–۲۱۸، ش ۱۳۳۲
( ۱۳۳۲ : ديوان حاجي ابرقوهي ) من شعراء القرن العاشر. ترجمه معاصره سام ميرزا في (تس ۶ - ص ۱۸۷) المؤلفة ( ۹۵۷ ) و قال كان من أولاد أتابكية لرستان. و كان مدة رئيس مضيف البلاط ثم صار يوزباشيا. و لو لم ينظم الشعر لكان أحسن. قال ابن يوسف في فهرس مكتبة (المجلس - ج ۳ - ص ۲۵۱-۲۵۴) إنه سافر إلى الهند و نظم ناظر و منظور و جمع ديوانه بنفسه و أهداه إلى مصطفى خان من أمراء الهنود و يظهر من ديوانه أنه عمر أكثر من ستين سنة و كان حيا إلى ( ۹۷۲ ). و مدح محمد قلي قطب شاه بدكن و حينئذ ذاك كان عمره ثلاثين سنة. و له قصيدة ذكر فيها أحوال نفسه و ما جرى عليه في عمره ( ۱ ) و ديوانه يشتمل على القصائد في مدح الأئمة الاثني عشر و الشاه
طهماسب و ملوك الهند، ۲ - ناظر و منظور ۳ - غزلياته ۴ - رباعياته و كلها في (۲۵۰۰ بيت) و النسخة موجودة بمكتبة (المجلس) تحت رقم (۹۶۴).
( ۱ ) منها: من بىسروپا كه گشتم ز خاصان پدر كرد و مادر بود از لرستان
فلك در أبرقوه افكند ما را كه باشد گل أبيض باغ رضوان
به دامان مادر چو يكساله گشتم پدر زين جهان شد بدانجاى پاكان
به ششسالگى دل بكارى نهادم كزو بگذرانم معاش خود آسان
سه سال از پى گله رفتم به صحرا شدم از براى سگ نفس چوپان
سه سال دگر گرد گاوان دويدم بنوعي كه آسوده گشتند گاوان
سه سال دگر بنده خربنده بودم بكف چوب و دائم به دنبال خويشان
سه سال دگر هيزم عالمي را ز كوه فلكسا كشيدم به ميدان
سه سال دگر تخم ذرت فشاندم چو آن عاشقى كو بود اشك پاشان
سه سال دگر كار گل پيشه كردم رساندم بسى طاق ايوان بكيوان
سه سال دگر كردهام ره رويها كه خورشيد گرديده در كرد پنهان
سه سال دگر سود و سودا نمودم كه هرگز نكردم در آن كار نقصان
به هنگام سىسالگى خواجه گشتم مرا چون فلك كرد تاجر بدوران
پى سود و سوداى خود مىدويدم گهى سوى شيراز و گه سوى كرمان
و قال في قصيدة يمدح فيه محمد قلي قطب شاه أمير دكن: شها در دكن بنده سى سال گشتم ز حكم قضا و بأمر الهى
و قال في مثنوية ناظر و منظور: مادر طبع من اين طفل خيال زاد در نهصد و هفتاد و دو سال
چون فلك قرعه پى نامش زد نام اين ناظر و منظور آمد
بيت افسانه عشقم ز قلم صد و پنجاه و شش آمد برقم.