نعمت عظمى
ج ۲۴، ص ۲۳۳–۲۳۴، ش ۱۲۰۷
الذریعة الی تصانیف الشیعة
ج ۲۴، ص ۲۳۳–۲۳۴، ش ۱۲۰۷
( ۱۲۰۷ : نعمت عظمى ) تفسير فارسي. لمحمد نعمت الشيرازي قم ۱۰۱۰ المتخلص عالي ۶۷۶:۹ و ۱۲۱۴. أوله: [صبح صادق سخن از پرتو آفتاب
ربوبيت كه فلكش علو منزه از جهات است...] ذكر في كشف الحجب و مر له روزنامه محاصرة حيدرآباد ۲۷۰:۱۱.
ارجاع مدخلهای دیگر به این مدخل ۱
-
…۱۹ رقم ۹۷۵ و ۹۸۲) «من و سلوى» (ذ ۲۳ رقم ۸۴۶۵) «نعمت عظمي» ( ذ ۲۴ رقم ۱۲۰۷ ) و «هجو حكما» (ذ ۲۵ ص ۱۶۰) و باسمه الّف محمد صالح الروغنى…
این ارجاعها را ماشین از روی نام و صفحهای که متن به آن ارجاع داده یافته است.