مثنوي سوز و گداز
ج ۱۹، ص ۲۱۲، ش ۹۵۰
الذریعة الی تصانیف الشیعة
ج ۱۹، ص ۲۱۲، ش ۹۵۰
( ۹۵۰ : مثنوي سوز و گداز ) لأشرف المازندراني، الملا محمد سعيد المذكور في (۷۸:۹)، يشكو فيه فراقه من زوجته ثم يخاطبها بتركه هند و رجوعه إلى إيران. أوله:
صباحى خوش‌لقا چون نامه دوست كه خوشحالى نمى‌گنجيد در پوست
يوجد في (الرضوية: ۴۵۸۹) ضمن ديوانه من القرن الحادي عشر (ص ۲۵۳ - ۲۶۰)، كما في فهرسها.
ارجاع مدخل‌های دیگر به این مدخل ۱
-
…مثنوى على زنة مخزن الاسرار (ذ ۱۹ رقم ۴۳۶) و «سوز و گداز» ( ذ ۱۹ رقم ۹۵۰ ) و «شهرآشوب» (ذ ۱۹ رقم ۱۰۲۱) و له مقدمة لديوان كمال…
این ارجاع‌ها را ماشین از روی نام و صفحه‌ای که متن به آن ارجاع داده یافته است.