مثنوي خورشيد و پروانه
ج ۱۹، ص ۱۷۲–۱۷۳، ش ۸۰۹
الذریعة الی تصانیف الشیعة
ج ۱۹، ص ۱۷۲–۱۷۳، ش ۸۰۹
( ۸۰۹ : مثنوي خورشيد و پروانه ) لشاعر يتخلص ب (سالم) مثنوي غرامي في قصة شمع و پروانه و بهرام شاه و ماه و خورشيد و خاقان چين و وزيره و شاه فيروز، نظمه في ۱۲۵۴ باسم محمد شاه القاجار. جاء في أواخره:
ز هجرت نموده گذر يك هزار و دويست و پنجه و چار
... تاج‌بخش جهان محمد شاه نوربخش جهان ظل الله
(سالم) اين را گرفته بكف ختم كردش به نام شه ز شرف
أوله:
حمد پاك از دلى چو آينه صاف بخداوند منبع ألطاف
يوجد في (دانشگاه: ۳۳۷۴) بخط الناظم كتابته تاريخ النظم في ۱۲۵۴ في ۱۱۵ ورق.