فرسنامه
ج ۱۶، ص ۱۷۱–۱۷۲، ش ۵۰۶
الذریعة الی تصانیف الشیعة
ج ۱۶، ص ۱۷۱–۱۷۲، ش ۵۰۶
( ۵۰۶ : فرسنامه ) لفارس، أو غواص، نظمه باسم حسام. أوله [هذا كتاب فرسنامه من كلام فارس، درود و نعمت الهى جل شأنه تعالى گفته غواص. بسملة.
سوار خرد به كه در هر نفس به ميدان حمد تو راند نفس
و آخره:
كه هر گه كه قصد آرد جل به خوردن بدندانش نيايد غير آهن
يوجد بخط القرن ۱۱-۱۲ في مجموعة في مكتبة (دهخدا) مع فرسنامه المذكور آنفا كما في درباره نسخههاى خطي ۳۲:۳.
( فرشته )