رسالة صيدية
ج ۱۱، ص ۲۰۷، ش ۱۲۴۴
الذریعة الی تصانیف الشیعة
ج ۱۱، ص ۲۰۷، ش ۱۲۴۴
( ۱۲۴۴ : رسالة صيدية ) لبعض الأصحاب أولها [سپاس بىقياس پادشاهى را سزا است كه مرغابيان دل عارفان آگاه به شكار، باز پرواز قدرت اويند - إلى قوله: و بر آل و أولاد أو كه تذروان مرغزار معرفت، و قمريان شاخسار عصمتاند. بعد اين مختصريست صيديه نام در بيان حلال و حرام حيوانات زمين و آب منحصر در دو باب، أول مجمل دوم مفصل...] نسخته عند الشيخ مهدي شرف الدين بتستر. و آخرها [يربوع موش دشتى را گويند، حرام است پيش اماميه و حلال است نزد شافعي و مالكي و حنبلي].