آغاز: ای یاد تو در دل و زبانها ×× افتاده چو روح در روانها غزلیات اوست

آغاز: پس از دو چار سه که دل، بحسرتم دچار شد ×× سپند و بهمن و دیم، گذشت و آن بهار شد

انجام: ز چیست روز و شب به گرد بنگه و سرای تو ×× مها دو دیده مر مراست بر کف عطای تو / تو خود بگو چه در جهان بتر ز انتظ...

آغاز: بچشم کم مبین قد بلند اقبال آدم را ×× که باشد از علم شیرازه لشکرهای عالم را / در سده بساط من آن آدم سیه کارم ××...

انجام: ز طوق بندگی راه <!-- page: 465 --> نفس شد تنگ بر مجری ×× تو چون سر و از رعونت دست اندر کمر داری / ز طوق گردن...

آغاز (برابر با اثر): اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوانها ×× نگشتی تا قیامت نوخط شیرازه دیوانها

آغاز: (چند کلمه افتاده) ... بر دامن پاک تو دست ×× گرد عصیان پاک ردی از رخش با آستین

انجام: در چشم این سیاه دلانی صبح کاذبست ×× در روشنی اگر ید بیضا شود کسی

آغاز: این حریم کیست کز جوش ملائک روزبار ×× نیست در وی پرتو خورشید را راه گزار

انجام: میکند تا اقتباس نور ماه از آفتاب ×× باد از شمع وجودت روشن این نیلی حصار آغاز نسخه موجود، مطابق است با صفحه «35...

آغاز (برابر با اثر): اگر نه مد بسم الله بودی تاج عنوانها ×× نگشتی تا قیامت نوخط شیرازه دیوانها

انجام: تا در این بستان به کف داری عنان اختیار ×× گریه ای صائب به عذر کجروی چون تاک کن غزل‌ها به ترتیب الفبایی

آغاز: ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارها ×× گل ز سودای رخت افتاده در بازارها

انجام: بیاد عالم بالا ز دل گاهی بکش آهی ×× ز زندان تن خاکی اگر بیرون نمی آیی

آغاز: حسرت اوقات غفلت چون ز دل بیرون رود ×× داغ فرزندست فوت وقت از دل چون رود

انجام: چون باد صبحگاهی منشین ز پای صایب ×× شاید دو برگ سبزی زان بوستان بیابی منتخب است

آغاز: به خاموشی محیط معرفت کن جان گویا را

انجام: نطق می‌شود معلوم چون بر آیی جام خاموشی. تمت بالخیر. تم