آغاز (برابر با اثر): برابر1

انجام: اندران وقت که جاسوس جمال رخ او ×× از پس پرده پندار هوا بیرون جست

آغاز (برابر با اثر): برابر1

انجام: دریاب که جان رخت سفر می‌بندد ×× <!-- page: 375 --> خوناب ز دیده میفشاند غم تو شامل منتخبی از قصاید، غزلیات، ق...

آغاز (برابر با اثر): برابر2

انجام: این بی ریشان که سغبه سیم و زرند ×× در سبلت تو بشاعری کی نگرند ... خشک خوبرویان نخرند

آغاز: نظام عالم خورشید ملک و ذات هنر ×× نصیر دولت و پشت هدی و روی ظفر

آغاز (برابر با اثر): برابر2

انجام: شخص تو باد از طرب چون تندرستانرا غذا ×× روی بد خواهت ز غم چون روی بیماران ز تب حاوی قصائد صوفیانه حکیم سنائی ا...

آغاز: مکن در جسم و جان منزل که آن دونست و این بالا [کذا فی النسخه] ×× قدم زین هر دو بیرون نه نه اینجا باش و نه آنجا

انجام: بهر چه از اولیاء گفتند ارزقنی و وفقنی ×× بهر چه از انبیاء گفتند آمنا و صدقنا قصیده‌ای از او

آغاز: خدایا ز خوانی که از بهر خواهان [کذا] ×× کشیدی نصیب من بینوا کو

انجام: هر چه پیش تو بیش از آن ره نیست ×× غایت وهم تست الله نیست. چند رباعی، قطعه و قصیده. ابیاتی از حدیقه او نیز در ا...

آغاز: بسمله، آراست جهاندارد دگر باره جهان را چون خلدبرین گرد زمین را و زمان را

انجام: بباید کشت کرکی را که روز برف بر صحرا کشد چون بارکان ماربرین مار بارانی ..

آغاز: کفر و ایمان را هم اندر تیرگی هم در صفا ×× نیست دار الملک جز رخسار و زلف مصطفی

آغاز: دی در ره زرعون بیکی راه گذر بر ×× افتاد دو چشمم بیکی شوخ پسر بر / کج کج چه بعمدا سوی من یک دو نظر کرد ×× جان و...

انجام: گفتا که مرا عیب نگیری بچنین حال ×× گفتم که کسی عیب نگیرد بهنر بر! قصیده هزلی، قصیده‌ای رائیه با مضامینی هزلی و...

آغاز: در مدح نور الدین فرماید: نور دین نور عین و مهر و وفا ×× آفریده شده ز لطف و صفا / باب تو مهر چرخ مکرمت است ×× ت...

آغاز: بسمله، ای خداوندی که از لطف تو جاه آورده‌ام

انجام: در سینه سیمین چو سنگت ریزم ... سنه 1262

آغاز: نور دین نور عین و مهر و وفا ×× آفریده شده ز لطف و صفا

انجام: در گنبد سیمین چو سنگت ریزم

آغاز: دی در ره زرغون به یکی راهگذر بر ×× افتد دو چشمم به یکی شوخ پسر بر

انجام: در نیمشب به پیشم ... را گشاده کرد ×× تا سقف خانه نور بر آمد ستون ستون

آغاز: بسمله: در توحید حضرت حق تعالی و سرزنش خویشتن و پیری فرماید

انجام: از پایچه چو سنگ سیماب نشاط ×× در گنبد سمین چو سنگت ریزم

آغاز: ای خداوندی که از لطف تو جاه آورده ام ×× زانک بودستم گرفتی بارگاه آورده ام قصایدی در توحید خداوند و سرزنش خویشت...