آغاز: ساده دلی را ز پی راه دور ×× گشت خری چون خر عیسی ضرور / جانب بازارچه شد جلوه گر ×× دید فضایی چو جهان پر [ز] خر

انجام: هر که دل از حلیه بد اندیش کرد ×× با کس دیگر نه که با خویش کرد / هست در این وادی پر گیر و دار ×× بر خر خود هر ک...

آغاز: رفته در تاب و به کف بگرفته تیغی همچو آب ×× بهر قتلم می‌رسد آن شوخ با این آب و تاب / زنده می‌گردم پس از مردن چو...

انجام: وصی احمد مرسل علی ولی الله ×× که کوه را نبرد با وقار او تمکین شامل قصاید

آغاز: قصیده در عرض حال با این مطلع: تا بکی باشم از پریشانی ×× چون نگه پایمال حیوانی دنباله قصیده در حاشیه ص 56 این د...

آغاز: نو بهاران که دل ز عشق گرفت ×× همچو مجنون هوای <!-- page: 367 --> راغی داشت / از ریاحین و لاله در صحرا ×× هر طر...

انجام: باز یابد ز فکر طبع سلیم ×× [که] ازو لعل و لؤلؤ شهوار ... / هر چه در کارگاه امکان است ×× پرده دار جمال جانان اس...

آغاز: نه بینم خوش زمین و آسمان را ×× به خیر آرد خدا کار جهان را / جهان امروز راحت را تلف کرد ×× که رسم دوستی را بر ط...

انجام: تا دهد گاه تلخ و گه شیرین ×× سفره آسمان و خوان زمین / تلخ و شیرین این دو خوان گشاد ×× وقف خصمان و دوستانش باد...

آغاز: اگر برم به سوی چشم اشکبار انگشت ×× شود چو ماه نو آسوده غبار انگشت / ز ریشه شانه عاج است ناخنم گویی ×× ز بس گزی...

انجام: ز سیل حادثه دایم مقام دشمن تو ×× بود چو خانه شطرنج بی در و دیوار شامل قصاید

آغاز: شنیدم روزی از خونابه نوشی ×× چو گل از پاره تن خرقه پوشی

انجام: در این دریای خونخوار آشنا کیست ×× خدا دست تو گیرد ناخدا کیست اشعاری از او

آغاز: رفته در تاب و بکف بگرفته تیغی همچو آب ×× بهر قتلم <!-- page: 368 --> میرسد آن شوخ با این آب و تاب / زنده میگر...

انجام: گلشن دولت تو خرم باد ×× از نم ابر و فیض یزدانی / بوستان کمالت ایمن باد ×× از زوال و سحاب نیسانی

آغاز: محبت ازدل ما شسته نقش کینه خواهی را

انجام: بلبل که بعلم ناله افلاطون است در مکتب ما طفل دبستان خوانست

آغاز: دلا تویی که به کار خودت گزیده خدا ×× برای عشق بتانت نیافریده خدا

انجام: از ایشان چو ساغر مثل خیره چشمی ×× از ایشان چو سرخ رو بی حیایی / ازین قوم دانی چه باید طلب داشت ×× جدایی جدایی...

آغاز: بسمله. من الحمد زينه صدرالكلام، به حاصل للكلام النظام، مطلع کلام مقدمه کتاب آفرینش و مقطع حروف خاتمه دیوان دان...

انجام: روز او فیروز بادا سال و مه نوروز دار ×× تا ز نوروز و عجم باشد نشان در روزگار

آغاز (برابر با اثر): برابر 2

انجام: وقت بخشش حیات درویشی ×× گاه طاعت هلاک خذلانی / همه زیبی بهشت را شایی ×× همه نوری سپهر را مانی