آغاز (برابر با اثر): برابر دیباچه

انجام: نه دولت دنیا بستم می‌ارزد ×× نه لذت عیشش بالم می‌ارزد / نه هفت هزار سال شادی جهان ×× با محنت هفت روزه غم می‌ار...

آغاز: من طفلک و بی گنه مرا می‌سوزند ×× ای وای ترا که پیری و دیرگهی / دیوان شریف حافظ است این ×× بی جام می و مغانه مگ...

آغاز: گر آن شیرین پسر خونم بریزد ×× دلا چون شیر مادر بین حلالش

انجام: به دور لاله قدح گیر و بی ریا می‌باش ×× به بوی گل نفسی همدم صبا می‌باش

آغاز (برابر با اثر): الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها ×× که عشق آسان نمود اولی ولی افتاد مشکلها / ببوی نافه کاخر صبا زان طره بگ...

انجام: گر دست دهد هزار جانم ×× در پای مبارکت نشانم بیشتر دیوان او (قصیده‌ها و غزل‌های برخی دیگری از عرفی و دیگران نقل...

آغاز: موافقت رسوم و اوضاع بود و تنقیح وتحسین وتفریق و آفرین به اعتبار ... ساقی به نور ناله بر افروز جام ما ×× مطرب ب...

انجام: گر تشنه فیض رحمتی ای حافظ ×× سرچشمه آن زساقی کوثر پرس / ای شاه جهان بر من درویش ببخش ×× ای مرهم جان بر جگر ریش...

آغاز: از وجود اینقدرم نام ونشان هست که هست ×× ورنه از ضعف در آنجا اثری نیست که نیست / شیر در بادیه عشق تو روباه شود...

انجام: هزار نکته باریکتر زمو اینجاست ×× نه هر که سر بتراشد قلندری داند / در آبدیده خود غرقه ام چه چاره کنم ×× که در م...

آغاز: هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی

انجام: تا درنگرد که بی تو چون خواهم خفت. تمت الانتخاب

آغاز: مرا غلامی غلمان سرشت و حور مثال ×× خدای داد ازین پیشتر به چندین سال

انجام: بی هنر نیز همین راتبه گر جوید باز ×× چرخش از مهر ز عنف و از ماه پنیر (؟) اشعاری از وی با عنوان «حاوی سنندجی حس...

آغاز: سخن صریح سرائیم عشق پنهان را ×× بخون دیده طرازیم لوح دیوان را

انجام: با تو سر و پا برهنه در کنج خرابات ×× خوشتر که به تخت پادشاهی بی تو

آغاز: بسمله. بعد از ستایش آموزگار سخن و پروردگار سخن و پروردگار جان

انجام: کند در کند در حق مسکینان دعا ... و له الحمد اولا و آخرا

آغاز: ای نام نکوی تو آرایش دیوان‌ها ×× وی زنده به بوی تو گل‌ها و گلستان‌ها / فرهاد تو را بستر در کوه بلا جانها ×× مج...

انجام: فریاد ز چشم نیم مست دلبر ×× وز لعل لب ساده پرست دلبر / دستی بدل هر که نهادم میکرد ×× مانند جرس ناله ز دست دلبر...

آغاز: دارم دلکی غمین بیامرز و مپرس ×× صد واقعه در کمین بیامرز و مپرس

انجام: حسن گر باز سلطان وار حکمی کرد بر جانت ×× ترا آن به که ... (؟) بر زمین داری