آغاز: حسب الفرموده بندگان حضرت مستطاب اجل اکرم اعظم افخم آقای حاجی آصف الدوله ... در مدح مرحوم مبرور فرمانفرما ناصرا...

انجام: هر گوشه این باغ کسی منزل کرد ×× این گوشه باین فقیر سهراب خوش است

آغاز: هوالله تعالى شانه العزيز در مدح و ستایش اعلیحضرت قدر قدرت قوی شوکت شاهنشاه ظل الله مظفرالدین شاه ارواحنا فداه

انجام: چشم بدخواه تو از تیر اجل دوخته باد ×× دل تو شاد و خداوند تو را یار و معین. در این دیوان ابتداء قصیده‌ای در مدح...

آغاز (برابر با اثر): باوج کبریا کز پهلوی عجز است راه آنجا ×× سر موئی گر اینجا خم شوی بشکن کلاه آنجا / ادبگاه محبت ناز شوخی بر نمیدا...

آغاز: بسمله، حمد مبدعی که تردد غانفاس هستی

انجام: راز دل کاتب به زبان قلم است ... محم کمال ..

آغاز (برابر با اثر): باوج کبریا کز پهلوی عجز است راه آنجا ×× سر موئی گر اینجا خم شوی بشکن کلاه آنجا / ادبگاه محبت ناز شوخی بر نمیدا...

انجام: کنم جرعه جام وحدت بکام ×× همه نشأه چون می‌شوم و السلام

آغاز (برابر با اثر): باوج کبریا کز پهلوی عجز است راه آنجا ×× سر موئی گر اینجا خم شوی بشکن کلاه آنجا / ادبگاه محبت ناز شوخی بر نمیدا...

انجام: اکنون چکنم اگر ننالم بیدل ×× منقار شود کسیکه گردید دو نیم / دل خوش شود ... ×× بپای تو رسد سبحان الله. در فهرست...

آغاز (برابر با اثر): باوج کبریا کز پهلوی عجز است راه آنجا ×× سر موئی گر اینجا خم شوی بشکن کلاه آنجا / ادبگاه محبت ناز شوخی بر نمیدا...

انجام: چون موج که در طبع گهر محو شود ... تمام یافت دیوان ... میرزا عبدالقادر بیدل در شهور شوال سنه 1277. کامل است ولی...

آغاز (برابر با اثر): باوج کبریا کز پهلوی عجز است راه آنجا ×× سر موئی گر اینجا خم شوی بشکن کلاه آنجا / ادبگاه محبت ناز شوخی بر نمیدا...

انجام: ادب گاه محبت ناز شوخی بر نمی‌دارد ×× چو شبنم سر به مهر اشک می‌بالد نگاه آنجا

آغاز: زبس فیض سحر می‌خورد از گرد سواد شب ×× همه است سوز ... شب ها/ به کنعان هوس کردی نداده مطلب یوسف ×× مگر درخود فر...

انجام: تجلی منظر برفت هر عضوم ×× چو مجمر دارم از یک شعله سامان چراغانی / اگر بیدل چو گل پایم بدامن بر نمی‌آید ×× نداد...

آغاز: زهی نگار سراپا نگار لعبت زیبا ×× که از صفای رخت روی مهر و ماه مصفا

انجام: ور بخوانم ذوالفقاراش چون سلیح کافر است ×× ذوالفقار اندر کف کافر نمی‌پاید همی

آغاز: ز بیم مدعیان تا به چند هر سو را ×× همی نظاره کنم تا که بنگرم او را / دو چشم آهوی شیر افکنش بگاه نگاه ×× چنان ف...

آغاز: سیراب کرده کوه و در و دشت را سحاب ×× ساقی بیار باده و بنشین به کار آب

انجام: یغما کردند سیم خامش رندان ×× پیداست که سیم ناب دشمن دارد

آغاز: ره عقلم زده سودای رخ چون مه دوست ×× آنقدر مست و بم کانچه ببینم همه اوست / هیچ شمشاد قد و گلرخ و قوس ابرو نیست...

انجام: خنک آنکس که بود ماهرخی محرم رازش ×× بی نصیب آنکه چنین همدم و همراز ندارد / کسی از سر سخن صرفه نبرد بار، که «پر...

آغاز: من ژ بسم الله ×× ابتدا یکم من ژ بسم الله. پریشان نامه ذکر می‌کنم لله

انجام: قلیلان خوشا بحالتان بو ×× جام شهادت گوارتان بو. در بیان مسائل حکمی و اخلاقی از ائمه علیهم السلام که ابیات آن ب...

آغاز: اول نامه بنام حی و توانا ×× صانع و پروردگار و عالم و دانا

انجام: تا از می‌تو مست چو تو دوستان شوم ×× عرر زنم بوقت سحر همچنان خری یک قصیده و غزل است به ترتیب تهجی سپس رباعی است...

آغاز: یکسر مونیست در میزان عدلش بیش و کم ×× برده بو از لاله رنگ از ضیمران انداخته

انجام: ای خصم که کفر فتنه بر باداری ×× عقرب صفتی زدم چلپیا داری / در تعزیه ات کهنه مشعل گردد ×× این کهنه عداوتی که با...