فهارس
پایگاه جامع نسخه‌های خطی
عضویت
صفحه نخست موضوعات کتابخانه‌ها و مراکز فهرست‌نگاران جریده اصلاحات پژوهشگران آمار درباره ما
ورود عضویت

شناسنامه‌ی نسخه‌ی خطی

تیمور نامه

از هاتفی، عبدالله بن محمد (د. ۹۲۷ ق)

کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، تهران · شماره‌ی ۲۳۲۲

کتابت قرن ۱۲ نستعلیق
/m/89032
شناسه‌ی فهارس: #89032

کاتب و کتابت

کاتب
بی‌کاتب
تاریخ کتابت
قرن ۱۲
محل کتابت
نامشخص
سفارش‌دهنده
—

ویژگی‌های ظاهری

خط
نستعلیق کیفیت خط:
شمار برگ
۲۰۶ برگ
شمار سطر
۱۸ سطر
اندازه (سانتی‌متر)
۱۱/۲×۲۲/۵سم
کاغذ
ترمه
جلد
تیماج سیاه

نشان‌های نسخه‌شناسی

  • اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
  • حواشی به خط مؤلف ندارد
  • تذهیب و سرلوح ندارد
  • نگاره و نقاشی ندارد
  • تصحیح‌شده ندارد
  • حواشی (محشّی) ندارد
  • جدول‌کشی دارد
  • رکابه ندارد
  • مقابله و بلاغ ندارد
  • نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد

اشخاص مرتبط با نسخه

مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.

رابطه با نسخه‌های دیگر

اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.

آغاز نسخه

آغاز
بیک نغمه سوزناکم بسوز ×× چراغ فرو مرده را برفروز

انجام نسخه

انجام
بحمدالله این ماه ناکاسته ×× شد از غره و سلخ آراسته 3700 بیت
بخش‌های خالیِ این نسخه: مهرها، تملک‌ها و وقف‌نامه‌ها

متن مأخذ

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)

ج ۹، ص ۶۹۷، ردیف ۳۶
● تیمور نامه = تمرنامه = ظفرنامه منظوم / شعر، تاریخ ایران / فارسی teymūr-nāme = tamr-nāme = zafar-nāme-ye manzūm هاتفی، عبدالله بن محمد، - 927؟ قمری hātefī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad (- 1521) اهدا به: سلطان حسین میرزا بایقرا (842-911ق) شاعر، از دایی خود عبدالرحمن جامی اجازت خواست تا «پنج گنج» خود را در برابر نظامی بسراید. اجازت یافت و این چهارمین مثنوی اوست. مثنوی است بر مبنای ظفرنامه شرف الدین علی یزدی، در 40 هزار بیت. شمار بیت‌ها در نسخه‌ها گوناگون است، در بحر «شاهنامه» (متقارب). نخست با حمد باری، تضرع به درگاه باری، نعت پیامبر و معراج آغاز می‌شود. سپس: قرآن و طالع شدن هلال فرخنده، محاربه کردن سلطان با امیر حسین والی بلخ، نشستن سلطان به شهر بلخ، ایلچی فرستادن به خوارزم ... و کشتارهای او به‌گونه‌ای تحسین آمیز. (احمد منزوی) آغاز: بنام خدائی که فکر خرد ×× نیارد که تا کنه او پی برد / همین دید از و عقل چون بنگریست ×× که هست او و لیکن ندانست چیست انجام: در اندیشه این سواد شگرف ×× بسی کردم اوقات فرخنده صرف / جگر کرد خون خامه نقشبند ×× بنقاشی این همایون پرند / الهی چو این نقش فرخ نهاد ×× بآخر رسید آخرش خیر باد چاپ: چند بار چاپ شده [دنا 495/3 (61 نسخه)؛ الذریعة 518/4 و 1284/9؛ نسخه‌های منزوی 2729/4 و ش 1360 - 620/2 (68 نسخه)؛ استوری 289/1 و 1274؛ مشار فارسی 3476/3؛ مکتبة امیرالمؤمنین 169/1؛ فهرستواره منزوی 936/2 و 656/10؛ مشترک پاکستان 651/7 (22 نسخه، با سه نام)؛ فهرستواره 656/10]
...
36. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 2322 آغاز: بیک نغمه سوزناکم بسوز ×× چراغ فرو مرده را برفروز؛ انجام: بحمدالله این ماه ناکاسته ×× شد از غره و سلخ آراسته 3700 بیت؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج سیاه، 206ص، 18 سطر (6×16/5)، اندازه: 11/2×22/5سم [ف: 8 - 7]

یادداشت‌ها و منابع پژوهشی

اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.

حالت پیشنهاد اصلاح. روی ✎ کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.

گزارش اشکال یا پیشنهاد