شناسنامه‌ی نسخه‌ی خطی

تهليلية

از دوانی، محمد بن اسعد (د. ۹۰۸ ق)

کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، تهران · شماره‌ی ۱۱۳۵/۲۳

کتابت قرن ۱۳ نستعلیق شکسته
/m/88758
شناسه‌ی فهارس: #88758

کاتب و کتابت

کاتب
بی‌کاتب
تاریخ کتابت
قرن ۱۳
محل کتابت
نامشخص
سفارش‌دهنده
—

ویژگی‌های ظاهری

خط
نستعلیق شکسته در فهرست خطوط: شکسته نستعلیق کیفیت خط:
شمار برگ
۱۱ برگ
شمار سطر
۱۸ سطر
اندازه (سانتی‌متر)
—
کاغذ
سفید
جلد
تیماج حنایی

نشان‌های نسخه‌شناسی

  • اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
  • حواشی به خط مؤلف ندارد
  • تذهیب و سرلوح ندارد
  • نگاره و نقاشی ندارد
  • تصحیح‌شده ندارد
  • حواشی (محشّی) ندارد
  • جدول‌کشی ندارد
  • رکابه ندارد
  • مقابله و بلاغ ندارد
  • نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد

اشخاص مرتبط با نسخه

مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.

رساله‌های این مجموعه ۲۶

نسخه‌هایی از همین کتابخانه که زیر شماره‌ی 1135 آمده‌اند و در یک مجلد صحافی شده‌اند.

  1. ۱۱۳۵/۱ تحفة الملوک · کشفی، جعفر بن ابی اسحاق ۱۱ برگ
  2. ۱۱۳۵/۱ فتح الابواب و حقيقة الاداب · جمالی اردستانی، جمال الدین محمد
  3. ۱۱۳۵/۲ نخبة العقول فی علم الاصول · کشفی، جعفر بن ابی اسحاق ۵ برگ
  4. ۱۱۳۵/۳ متفرقات ۱۴ برگ
  5. ۱۱۳۵/۵ شرح شرح اللمعة ۷ برگ
  6. ۱۱۳۵/۷ الوجيزة في الدراية · شیخ بهائی، محمد بن حسین
  7. ۱۱۳۵/۸ الاثنی عشریة فی الصلاة · شیخ بهائی، محمد بن حسین ۴ برگ
  8. ۱۱۳۵/۹ حدائق الصالحين · شیخ بهائی، محمد بن حسین ۷ برگ
  9. ۱۱۳۵/۱۱ واحد و احد · میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن ۱ برگ
  10. ۱۱۳۵/۱۲ متفرقات ۷ برگ
  11. ۱۱۳۵/۱۳ اثبات التوحید و فایدتان ۶ برگ
  12. ۱۱۳۵/۱۵ نامه ها · همدانی، ابراهیم بن حسین ۵ برگ
  13. ۱۱۳۵/۱۷ درة التاج لغرة الدباج (مختصر) ۸۸ برگ
  14. ۱۱۳۵/۱۸ شرح قصيدة ابی نواس ۶۱ برگ
  15. ۱۱۳۵/۱۹ غرائب القرآن و رغائب الفرقان (مختصر) ۱۲ برگ
  16. ۱۱۳۵/۲۱ الطیر · ابن سینا، حسین بن عبدالله ۱۰ برگ
  17. ۱۱۳۵/۲۲ تفسیر القرآن الکریم · صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم ۳۰ برگ
  18. ۱۱۳۵/۲۳ تهليلية (همین نسخه) · دوانی، محمد بن اسعد ۱۱ برگ
  19. ۱۱۳۵/۲۴ الرسالة الحشریة · علامه حلی، حسن بن یوسف ۸ برگ
  20. ۱۱۳۵/۲۵ وجود الواجب ۴ برگ
  21. ۱۱۳۵/۲۶ اطواق الذهب · زمخشری، محمود بن عمر ۲ برگ
  22. ۱۱۳۵/۲۸ الترجیح بلا مرجح · فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی ۳ برگ
  23. ۱۱۳۵/۲۹ ضبط عقود الاعداد · حسینی یمنی، احمد بن عبدالرحمن ۵ برگ
  24. ۱۱۳۵/۳۰ الایجاز فی الفرائض · شیخ طوسی، محمد بن حسن ۴ برگ
  25. ۱۱۳۵/۳۱ لسان الخواص · قزوینی، محمد بن حسن ۵۰ برگ
  26. ۱۱۳۵/۳۵ الحواشی المفهمة فی شرح المقدمة · ابن جزری، احمد بن محمد ۱۸ برگ

رابطه با نسخه‌های دیگر

اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.

بخش‌های خالیِ این نسخه: آغاز نسخه انجام نسخه مهرها، تملک‌ها و وقف‌نامه‌ها

متن مأخذ

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)

ج ۹، ص ۶۶۸، ردیف ۴۹
● تهليلية = كلمة التوحيد (رسالة في) = شرح كلمة لا اله الا الله / فلسفه، عرفان و تصوف، تفسیر / فارسی tahlīlīya = kalimat-ut tawḥīd (r.-un fī) = š.-u kalimat-i lā ilāh-a illa-l lāh دوانی، محمد بن اسعد، 830 - 908؟ قمری davvānī, mohammad ebn-e as‘ad (1427 - 1503) اهدا به: سلطان حسن بیک بایندری و یا شجاع الدین علیا و یا هر دو تفسیری است عرفانی و فلسفی به فارسی ساده برای کلمه «لا اله الله». این رساله مرتب بر یک «مقدمه» و دو «مقام» است: مقام 1. در علوم رسمیه ظاهری شامل دو «موقف»: 1) لغوی، 2) عقلی؛ مقام 2. در کشف بعضی از حقایق شهودی است شامل دو «موقف»: 1) بیان مراتب توحید (توحید افعال، توحید صفات و توحید ذات)، 2) لطایف متعلق به الفاظ آن و بیان مراتب حروف (مرتبه علمی، مرتبه صوتی و مرتبه رقمی). دوانی در این رساله برهان تمانع (از براهین معروف توحید) را درست و کافی دانسته و همچنین بر ادله مشائیان چند اعتراض دارد که یکی از آنها همان شبهه ابن کمونه است بدون تصریح به نسبت با او. وی در ذیل ادله متکلمان می‌گوید «اسلم طرق آن است که بعد از اثبات واجب به دلیل عقلی، اثبات توحید و غیر آن از صفات به دلیل نقلی کنند». در نسخه‌هایی که به نظر صاحب الذریعه رسیده در سرآغاز کتاب، آن را به سلطان حسن بیگ اهداء نموده، لیکن در برخی نسخه‌ها نام شجاع الدین علیا آمده است. صاحب الذریعه می‌گوید: در نسخه‌ای از این کتاب در کتابخانه (طهرانی در سامرا) هست آن را به غیاث الدین منصور دشتکی نسبت داده، و در آخر نسخه‌های دیگر، کتاب را «تهلیلیه جلالیه» نامیده‌اند. متأسفانه و برای اولین بار در تاریخ گذشته، در این کتاب دیده می‌شود، که از طرف مؤلف لقب «آیت الله العظمی» که از القاب حضرت امیر المؤمنین است به یک حاکم داده می‌شود. آغاز: بسمله آفتاب جمال قدم از آن متعالیست که خفاش ظلمت سرای حدوث بنظر كلیل فکر و نظر مطالعه سبحات انوار آن تواند نمود لاجرم در وصف آن هر معنی که عقل تصور نماید و هر صورتی که در خیال در آید از قبیل رمى السهام في جنح الظلام خواهد بود ... انجام: پس ثلاثین اشارت به این مرتبه باشد و وجه مناسب بغایت ظاهر است چه این عدد کثرتی است در مرتبت ثلاثه بعد از وحدت شعوری چنانچه این مرتبه شعور به وحدت حقیقی ذاتی كما بدأكم تعودون منه بدء و اليه يعود كل شيئ و الله اعلم بالصواب. اللهم ارنا الحق حقا و ارزقنا اتباعه و ارنا الباطل باطلا و ارزقنا اجتنابه. چاپ: مجله توحید، جزء دوم، سال دوم، آذر ماه 1342؛ مجموعه رسائل فارسی، دفتر دوم، تصحیح دکتر سید احمد تویسرکانی، بنیاد پژوهشهای آستان قدس، 1368 [الذريعة 516/4؛ نسخه‌های منزوی 36/1؛ کتاب شناسی مکتب فلسفی شیراز 78- 80؛ فهرستواره منزوی 247/7؛ دنا 486/3 (65 نسخه)]
...
49. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 1135/23 خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: سفید، جلد: تیماج حنایی، 11ص (327-337)، 18 سطر [سنا: ف: 2 - 129]

یادداشت‌ها و منابع پژوهشی

اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.

حالت پیشنهاد اصلاح. روی ✎ کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.

گزارش اشکال یا پیشنهاد