شناسنامه‌ی نسخه‌ی خطی

توحید

از فانی شیرازی دهدار، محمد بن محمود (۹۴۷–۱۰۱۶ ق)

کتابخانه مسجد اعظم، قم · شماره‌ی ۳۴۲۴/۷

کتابت قرن ۱۳ نستعلیق
/m/86219
شناسه‌ی فهارس: #86219

کاتب و کتابت

کاتب
بی‌کاتب
تاریخ کتابت
قرن ۱۳
محل کتابت
نامشخص
سفارش‌دهنده
—

ویژگی‌های ظاهری

خط
نستعلیق کیفیت خط:
شمار برگ
۳ برگ
شمار سطر
—
اندازه (سانتی‌متر)
۱۳×۱۹سم
کاغذ
—
جلد
—

نشان‌های نسخه‌شناسی

  • اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
  • حواشی به خط مؤلف ندارد
  • تذهیب و سرلوح ندارد
  • نگاره و نقاشی ندارد
  • تصحیح‌شده ندارد
  • حواشی (محشّی) ندارد
  • جدول‌کشی دارد
  • رکابه ندارد
  • مقابله و بلاغ ندارد
  • نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد

اشخاص مرتبط با نسخه

مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.

رساله‌های این مجموعه ۱۱

نسخه‌هایی از همین کتابخانه که زیر شماره‌ی 3424 آمده‌اند و در یک مجلد صحافی شده‌اند.

  1. ۳۴۲۴/۱ لمعات · عراقی، ابراهیم بن بزرگمهر ۶۰ برگ
  2. ۳۴۲۴/۲ ضوء اللمعات · ترکه اصفهانی، علی بن محمد ۴۰ برگ
  3. ۳۴۲۴/۳ وجدانیات و ذوقیات · فانی شیرازی دهدار، محمد بن محمود ۴ برگ
  4. ۳۴۲۴/۴ لوایح · جامی، عبدالرحمن بن احمد ۲۲ برگ
  5. ۳۴۲۴/۵ مرآة المحققین · شبستری، محمود بن عبدالکریم ۹ برگ
  6. ۳۴۲۴/۶ نور الهدایة · دوانی، محمد بن اسعد ۶ برگ
  7. ۳۴۲۴/۷ توحید (همین نسخه) · فانی شیرازی دهدار، محمد بن محمود ۳ برگ
  8. ۳۴۲۴/۸ در یتیم · فانی شیرازی دهدار، محمد بن محمود ۱۰ برگ
  9. ۳۴۲۴/۹ اوصاف الاشراف · نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد ۱۳ برگ
  10. ۳۴۲۴/۱۰ اسکندریه · جرجانی، علی بن محمد ۷ برگ
  11. ۳۴۲۴/۱۱ التحصين فی صفات العارفين · ابن فهد حلی، احمد بن محمد ۷ برگ

رابطه با نسخه‌های دیگر

اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.

آغاز نسخه

آغاز
برابر 2

انجام نسخه

انجام
پس ذات او تعالی کافیست در همه برای همه پس آن ذات نسبت با معلومات علم است و نسبت با مقدورات قدرتست و نسبت با مرادات اراده و آن ذات واحدیست وهیچ دویی بهیچوجه از وجوه در او نیست و الحمدلله
بخش‌های خالیِ این نسخه: مهرها، تملک‌ها و وقف‌نامه‌ها

فوائد و رسائل مندرج در نسخه

مطالب پس از متن به هامش رفته است، ، علامت بلاغ دارد

متن مأخذ

فهرست کتابخانه مسجد اعظم

ج ۴، ص ۶۳۳
۷ ـ توحید = توحید برهانی «۷۶ ـ ۷۸» (عرفان ـ فارسی) از: محمد بن محمود دهدار شیرازی. رساله‌ای است در اثبات واجب به شیوه متکلمان و حکما در ضمن دو مطلب: مطلب اول؛ منکر شئ مقرّ بان شئاست و نافی مثبت... مطلب دوم؛ وجود که مفهومی است واحد عام و شامل وجودات خاصه. [نسخه های خطی فارسی ۲-۱۱۰۳ ـ مجلس ۱۰-۶۵۷ ـ میکروفیلم دانشگاه ۱/ ۷۵۰]. آغاز: «بسمله جلّ ربّی لا اله الّا هو له الحمد فی الاول و الآخر منت و سپاس مر خداوندیرا تعالی شأنه که نظام ملک و ملت برهان ساطع خود اوست و تحیّات و درود بر سیّدی که بود...». انجام: «..پس آن ذات نسبت به معلومات علم است و نسبت به مقدورات قدرت است و نسبت به مرادات اراده و آن ذات واحدی است و هیچ دویی بهیچوجه از وجوه در او نیست والحمد لله».
( ۳۴۲۴ ) رساله اول نستعلیق ۱۲۰۱ رساله دوم نستعلیق ۱۲۰۲. علامت بلاغ و تصحیح دارد. در هامش صفحات نوشته شده. رساله سوم نستعلیق ۱۲۰۳. در هامش صفحات نوشته شده. رساله چهارم نستعلیق ۱۲۰۲. در هامش صفحات نوشته شده. رساله پنجم بدون تاریخ و نام کاتب. تحریر سده ۱۳. در متن و هامش نوشته شده. رساله ششم بدون تاریخ و نام کاتب. تحریر سده ۱۳. علامت بلاغ و مقابله دارد. رساله هفتم و هشتم تحریر سده ۱۳. علامت بلاغ و مقابله دارد. در متن و هامش نوشته شده. رساله نهم تحریر سده ۱۳. در متن و هامش نوشته شده. رساله دهم تحریر سده ۱۳. علامت بلاغ دارد. در متن و هامش نوشته شده. رساله یازدهم نستعلیق ۱۲۰۴. در متن و هامش نوشته شده. ۱۱۱ برگ، ۱۳ × ۱۹

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)

ج ۹، ص ۴۳۲، ردیف ۷
● توحید = توحید برهانی = وجودیه = توحیدیه / کلام و اعتقادات / فارسی towhīd = towhīd-e borhānī = vojūdyye = towhīdīye فانی شیرازی دهدار، محمد بن محمود، 947 - 1016 قمری fānī šīrāzī dehdār, mohammad ebn-e mahmūd (1541 - 1608) رساله‌ای کوتاه در اثبات واجب به شیوه متکلمان و حکما در ضمن دو مطلب: 1. منکر شیء مقر بان شی است و نافی مثبت ...؛ 2. وجود که مفهومی است واحد عام و شامل وجودات خاصه. وی می‌گوید: «مرتب شده بر مبادی که پرده از چهره مطالب گشاید و بر دو مطلب از مطالب مسأله توحید که اول موافق مشرب محققین حکما و مدققین متکلمین آید و ثانی به جانب ذوق اهل وحدت گراید». در این رساله مباحثی از قول محیی الدین عربی و صدرالدین قونوی طرح و شرح می‌گردد. آغاز: 1: ثنا و ستایش مر خداوندی را که دلیل است ذات او بر ذات او و منزهست از مجانست مخلوقات صفات او و تابع وجود اوست وجود آثار و آیات او. 2: جل ربی لا اله الا هو له الحمد ... منت و سپاس مر خداوندی را تعالی شانه که نظام ملک و ملت ... اما بعد این رقیمی است از عبید احرار که مرتب شده بر مبادی ... انجام: توفیق تأمل در این معنی یابد زود بر او روشن می‌شود و غرض ما تلویحی بود نه اثبات این مدعا و الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی خیر خلقه محمد و آله الطاهرین. چاپ: ضمن رسائل دهدار، با عنوان «رساله توحیدیه»، ص 103-118؛ در پایان «النتیجه» به کوشش حسین اکبری ساوی، نشر میراث مکتوب، 1375ش. [الذریعه 40/25؛ نسخه‌های منزوی 1103/2: نشانی 7 نسخه؛ فهرستواره منزوی 112/6-113؛ دنا 393/3 (12 نسخه)]
...
7. قم؛ مسجد اعظم قم؛ شماره نسخه: 3424/7 آغاز: برابر 2؛ انجام: پس ذات او تعالی کافیست در همه برای همه پس آن ذات نسبت با معلومات علم است و نسبت با مقدورات قدرتست و نسبت با مرادات اراده و آن ذات واحدیست وهیچ دویی بهیچوجه از وجوه در او نیست و الحمدلله خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مطالب پس از متن به هامش رفته است، مجدول، علامت بلاغ دارد؛ 3گ، اندازه: 13×19سم [ف مخ: 1 - 508]

یادداشت‌ها و منابع پژوهشی

اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.

حالت پیشنهاد اصلاح. روی ✎ کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.

گزارش اشکال یا پیشنهاد