ترجمة اسحاق بن عمار

28. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 606/1-طباطبائی آغاز: بسمله الحمد لله المنقذ عباده من فيافی الضلاله بوسيله نبيه ... و بعد يقول الملتجى الى باب رحمة ربه الغنی محمد باقر بن محمد تقی الموسوی ... هذه رساله فی تحقیق الحال فی اسحاق بن عمار ... فی مباحث الاول فی انه واحد او متعدد فنقول الوحده تتوهم من كلام النجاشی و شیخ الطائفه ... و كذلك الكشی؛ انجام: فالتحقيق ان يقال انه ليس المراد من الاصول الاربعمائه ما هو المراد من الاصل المذكور فی تراجم كثيره لفلان اصل فالظاهر ان المراد ... هو المراد من قولنا مشير الى الكافی و الفقیه و التهذیب و الاستبصار الاصول الاربعمائه (نسخه و شاید تألیف در اینجا ناتمام مانده است). در مبحث اول (فی انه واحد او متعدد) ناتمام مانده؛ خط: نسخ متوسط، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی آهار مهره نخودی، جلد: تیماج مشکی، 8گ (1ر-9ر)، 21 سطر، اندازه: 15/5×21سم [ف: 22 - 307]